به نام قدرت مطلق الله
هرگاه انسان بخواهد فرمانده خوبی شود، باید فرمانبردار خوبی باشد. من این جمله را بارها و بارها در زندگیام تجربه کردهام. به خاطر دارم زمانی که دانشجو بودم و در بیمارستان با گروه دانشگاه کارورزی را میگذراندیم، دقیقاً همان کسانی که فرمانبردار خوبی بودند و قوانین و نظم را رعایت میکردند و به صحبتهای استاد گوش میدادند، اکنون شاهد موفقیت و رفتار درست آنها با دانشجوهای خودشان هستم و میتوانند به خوبی بر یک گروه کارورزی در بیمارستان فرماندهی کنند.
در کنگره آموختم شرط اول فرماندهی، فرمانبرداری است. بنابراین من نباید در مورد استاد قضاوت کنم و در مورد علم استاد نظر دهم. آموختم اگر راهنما آموزشی به من میدهد، علم ایشان را قضاوت نکنم، زیرا او آموختهها و علم خود را در اختیار من گذاشته است تا در ادامه بتوانم مسیر بهتری در زندگی انتخاب کنم.
من بایستی همیشه قدردان و سپاسگزار شخصی باشم که علمی را در هر زمینهای به من آموزش میدهد. سپاسگزاری از انسانها باعث گشایش در گرههای زندگی من میشود و مسیر را برایم هموار میسازد که در آینده فرمانروای مقتدری شوم.
من آموختم، علم هیچ انسانی کامل نیست بنابراین اگر استاد به موضوعی آگاه نبود نباید او را قضاوت کنم؛ همین قضاوت نکردن افراد باعث باز شدن مسیر در جهت فهمیدن عمق مطالب در انسان میشود.
استاد امین میفرمایند: فرماندهی یک هدف است و مسیری را برای ما مشخص میکند تا بدانیم از کجا به کجا حرکت کنیم. وقتی هدف مشخص باشد و در مسیر درست حرکت کنیم به مقصد که همان فرماندهی است میرسیم، بنابراین باید در مسیر ارزشها حرکت کنیم و به نیروی منفی اطرافمان بیاعتنا باشیم تا فرماندهی را به بهترین شکل تجربه کنیم.
درنهایت نتیجه میگیریم انسان زمانی میتواند فرماندهی کند که توانایی او افزایش یافته باشد، من به عنوان یک همسفر که وارد کنگره شدم وظیفه دارم که حرمتها را رعایت کنم و با آموزش گرفتن جهانبینی و کاربردی کردن آنها بتوانم از مشکلات عبور کنم. امیدوارم که همه ما انسانها فرمانبردار عقل خود باشیم نه نفسمان. پس آن کنیم که فرمان است.
نویسنده: همسفر نیلوفر رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
رابط خبری و عکاس: همسفر فرنوش رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
64