فرماندهی یعنی توانایی هدایت خویشتن

در جهان‌بینی کنگره ۶۰، مسیر انسان از تاریکی به روشنایی، تنها یک حرکت ساده نیست؛ بلکه سفری است که در آن فرد باید از مرحله فرمان‌برداری آغاز کند و به نقطه فرماندهی برسد. این مسیر، ستون اصلی درمان اعتیاد و اصلاح ساختارهای فکری و رفتاری انسان است. فرمان‌برداری در نگاه مهندس دژاکام، به معنای تسلیم کورکورانه نیست؛ بلکه پذیرش آگاهانه قوانین، اصول و تجربه راهنمایانی است که این مسیر را پیش‌تر پیموده‌اند. انسان در آغاز راه، هنوز شناخت کافی از نیروهای درونی و بیرونی خود ندارد؛ بنابراین فرمان‌برداری نقش یک ستون حمایتی را ایفا می‌کند تا فرد بتواند از آشفتگی به نظم برسد.

در این مرحله، فرد یاد می‌گیرد که چگونه به برنامه درمان، زمان‌بندی‌ها، آموزش‌ها و ساختارهای کنگره ۶۰ اعتماد کند. این اعتماد، پایه تغییر است؛ زیرا تا زمانی که انسان نتواند از خودِ ناآگاهش عبور کند، نمی‌تواند به خودِ آگاه و فرمانده تبدیل شود؛ اما فرمان‌برداری یک مقصد نیست؛ بلکه یک مرحله گذار است. پس از طی این مرحله، فرد کم‌کم وارد حوزه تشخیص، تحلیل و تصمیم‌گیری می‌شود. او یاد می‌گیرد که نیروهای مخرب و سازنده درونش را بشناسد، رفتارهایش را ارزیابی کند و مسئولیت انتخاب‌هایش را بپذیرد. اینجا نقطه‌ای است که فرماندهی آغاز می‌شود.

فرماندهی یعنی توانایی هدایت خویشتن، یعنی فرد نه‌تنها از قوانین تبعیت می‌کند؛ بلکه می‌تواند آن‌ها را درونی کرده و در شرایط مختلف، بهترین تصمیم را بگیرد. فرماندهی یعنی رسیدن به مرحله‌ای که انسان از وابستگی به راهنما، به استقلال درونی می‌رسد؛ اما این استقلال بر پایه نظم، تجربه و آموزش بنا شده است. در این مرحله، فرد می‌تواند نیروهای منفی را تشخیص دهد، از آن‌ها فاصله بگیرد و نیروهای مثبت را تقویت کند. او می‌فهمد که فرماندهی بدون فرمان‌برداری ممکن نیست؛ زیرا کسی که هرگز یاد نگرفته تبعیت کند، نمی‌تواند هدایت‌گر خوبی باشد.

مهندس دژاکام تأکید می‌کند که فرماندهی نقطه اوج درمان است؛ جایی که فرد نه‌تنها از اعتیاد رها شده، بلکه ساختارهای فکری و رفتاری او نیز بازسازی شده‌اند. او اکنون می‌تواند در خانواده، جامعه و زندگی شخصی، نقش فعال و سازنده داشته باشد. فرماندهی یعنی مسئولیت‌پذیری، نظم، آرامش و توانایی مدیریت بحران‌ها. یعنی فرد به جای واکنش‌های هیجانی، تصمیم‌های عقلانی می‌گیرد و مسئولیت انتخاب‌های خود را می‌پذیرد. یعنی انسان از تاریکی‌های گذشته عبور کرده و اکنون می‌تواند چراغی برای دیگران باشد.

در نهایت، مسیر «از فرمان‌برداری تا فرماندهی» یک سفر درونی است؛ سفری که انسان را از وابستگی به توانمندی، از آشفتگی به نظم و از ناآگاهی به آگاهی می‌رساند. این مسیر، جوهره جهان‌بینی کنگره ۶۰ و یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مهندس دژاکام در حوزه درمان اعتیاد و بازسازی شخصیت انسان است. این دستور جلسه یادآور این حقیقت است که هیچ فرماندهی بدون فرمان‌برداری شکل نمی‌گیرد و هیچ فرمان‌برداری بدون هدف، انسان را به فرماندهی نمی‌رساند.

منبع: سی‌دی «فرمان‌برداری تا فرماندهی»
نویسنده: همسفر شادی رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد