فرماندهی، امری مهم و یکی از خواستههای انسان است. لازمه یک فرماندهی خوب، فرمانبرداری خوب است. با فرمانبرداری از عقل میتوان به فرماندهی آن رسید، این کار آسانی نیست؛ ولی قابل اجراست. من میتوانم با فرمانبرداری عقل از انجام کارهای ساده و کوچک شروع کنم تا به کارهای بزرگ برسم؛ مثلاً حضور به موقع در جلسات، پیام خواندن، مشارکت کردن، نوشتن سیدی.
زمانی میتوانم فرمانبردار خوبی باشم که هدف مشخصی داشته باشم؛ مثلاً وقتی در لژیون به راهنما چشم واقعی میگویم که هدف درمان داشته باشم. برای رسیدن به فرماندهی عقل در هر کاری یک سری بایدها و نبایدها وجود دارد؛ بایدها انجام ارزشها و نبایدها انجام ندادن ضدارزشها است.
یکی از مواردی که باعث میشود فرماندهی عقل ضعیف یا متوقف شود، منیت است. منیت نقطه مقابل آموزش است، اجازه نمیدهد که دانایی رشد کند. دانایی که متوقف شود نفس اماره فرماندهی را از عقل میگیرد پس انسان برای فرماندهی؛ باید آموزشپذیر باشد.
وقتی میتوانم فرمانده خوبی برای دیگران باشم که در مرحله اول فرمانده خوبی برای جسم، روح و روان خودم باشم. فرماندهی عقل آنقدر ارزشمند است که برای رسیدن به آن، بهای سنگینی پرداخت شود؛ برای این امر باید به پروسه صبر توجه زیادی داشته باشیم.
انسان وقتی بتواند به نیروهای خود مسلط شود به فرماندهی عقل میرسد. کسی که به بیماری اعتیاد دچار میشود، دیگر تسلطی روی نیروهای خود ندارد و فرماندهی او را مواد دست میگیرد و اگر بخواهد فرماندهی را به عقل خود بازگرداند، باید به فرمانبرداری برسد. برای فرمانبرداری؛ باید بپذیرد که دارای اِشکال است و نیاز دارد از یک نیروی دیگر اطاعت کند.
پس زمانی که وارد لژیون میشود باید به راهنمای خود چشم واقعی بگوید، دستوراتش را اجرا کند تا بتواند به مرور نیروهای منفی را از شهر وجودی خود بیرون کند و در نهایت به فرمانروایی لایق برای شهر وجودی خود تبدیل گردد.
زمانی که نام فرمانده و فرمانبرداری به میان میآید، ذهن ما یاد نیروهای نظامی میافتد که همینطور هم میباشد. تمثیل خوبی است که اگر فرمانبردار خوبی نباشیم و درس، تجربه و عبرت از مسائل نگیریم هم خود و هم اطرافیان عذاب میکشیم و به مشکل برمیخوریم.
کنگره ۶۰ در وهله اول به من این آموزش را داد که اگر بخواهم مسیرم را به راحتی طی کنم؛ باید فرمانبردار خوبی باشم و آموزشهای راهنمای خود را با جان و دل بپذیرم و کاربردی کنم و قوانین کنگره را به خوبی اجرا کنم تا زمانی که انسان فرمانبردار خوبی نباشد و منیت داشته باشد، نمیتواند فرمانده خوبی باشد و خود به خود کائنات او را از خدمت به خلق که بالاترین نعمت است کنار خواهد زد.
یکی از راههای قدردانی رهجو، فرمانبرداری از راهنماست که زمان و وقت باارزش خود را در اختیار ما میگذارد.
نویسنده: همسفرطیبه (لژیون دوم)
ویرایش:رابط خبری لژیون سردار، همسفرثریا رهجوی راهنما همسفرسهیلا (لژیون دوم)
منبع: دستور جلسه (از فرمانبرداری تا فرماندهی)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفرعاطفه دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی فیروزآباد فارس
- تعداد بازدید از این مطلب :
53