برای رسیدن به فرماندهی بایستی از فرمانبرداری شروع کنیم

جمعیت احیاء انسانی کنگره۶۰ یک مرکز تحقیقاتی فعال در حوزه آموزش، پیشگیری، مهار و درمان بیماری اعتیاد است که به شناخت این بیماری در کاملترین شکل خود می‌پردازد؛ آن هم برای کسانی‌ که تجربه اعتیاد را پشت‌سر گذاشته و با تمام وجود خود آن را لمس کرده‌اند؛ بنابراین دستور جلسه این هفته (از فرمانبرداری تا فرماندهی) از نقطه نظر بار، معنا و مفهوم یکی از سنگین‌ترین دستور جلسات سالیانه است.

ممکن است در نگاه اول برداشت ما از این مفهوم بیشتر حول و محور مسائل بیرونی و زندگی روزمره ما باشد؛ اما بار اصلی موضوع درونی است در واقع درون انسان را نشانه گرفته است. برای این‌که بیشتر متوجه اهمیت موضوع بشویم، بهتر است طبق معمول از اعتیاد و درمان آن شروع کنیم. بیماری اعتیاد سه بخش مختلف از شهر وجودی انسان را از تعادل خارج می‌کند؛ این سه بخش شامل جسم، روان و جهان‌بینی می‌شود؛

از طرف دیگر از نگاه عموم مردم، بیمار اعتیاد یا مصرف‌کننده مواد‌ مخدر، شخصی است که مواد مصرف می‌کند و اگر مصرف نکند حالش بد می‌شود؛ این ابتدایی‌ترین برداشت مردم از بیماری اعتیاد است در حالی‌که بیمار اعتیاد یا مصرف‌کننده مواد مخدر، مجبور است که مصرف کند و این مصرف از روی لذت طلبی و برای سر‌خوشی نیست؛ مصرف‌کننده مواد مخدر، مواد مصرف می‌کند برای این‌که بتواند کارهایش را انجام بدهد، چون در غیر این‌ صورت قادر به انجام هیچ کاری نخواهد بود و درد تمام ابعاد وجودی‌اش را در بر می‌گیرد.

یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی که در فرآیند اعتیاد برای مصرف‌کننده مواد مخدر روی می‌دهد، از دست دادن اختیار و فرماندهی شهر وجودی است. مصرف‌کننده مجبور است که مصرف کند، مواد مخدر و اعتیاد برای او تعیین تکلیف می‌کند که چه کاری انجام بدهد و یا ندهد؟ کجا برود و کجا نرود؟ با چه افرادی ارتباط داشته باشد و یا نداشته باشد؟ حتی غذا خوردنش نیز تحت اختیار خودش نیست، اعتیاد تعیین می‌کند که چه غذایی بخورد و نخورد چون خمار می‌شود و الی آخر.

زمانی‌که از این زاویه به بیماری اعتیاد نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که بیمار اعتیاد فرماندهی خودش را از دست داده و از او سلب اختیار شده است؛ او نمی‌تواند با اختیار خودش یک روز مواد مصرف نکند، چون در این صورت به بدترین حالات خماری دچار می‌شود، مجبور است که برای حفظ تعادل نسبی دائماً مصرف کند؛ فرماندهی او به تعبیری دیگر در دست شیطان، نیروهای منفی و تحت امر نیروهای شیطانی است.

بسیار زمان می‌برد تا روزی فرا برسد که این فرد متوجه اوضاع وخیم خود شود و تصمیم بگیرد که جایگاه خودش را تغییر دهد، بخواهد که اعتیادش را درمان کند و از جرگه‌ نیروهای شیطانی به نیروهای الهی بپیوندد. چقدر زیبا است واژه‌ رهایی به معنای رهایی از چنگال اهریمن و رهایی از اسارت اعتیاد است. در این فرآیند یعنی درمان اصولی اعتیاد و به تعادل رسیدن جسم، روان و جهان‌بینی فرماندهی شهر وجودی به خود شخص واگذار می‌گردد و زمانی می‌رسد که خود فرد فرمانده‌ خویش است.

انسانی که فرمانده‌ شهر وجودی خویش است، بندها را گسسته و به رهایی رسیده است؛ تمام بندهایی که تارهای وجودی او را به نادرستی به هم وصل نموده بود و پیوندهای نامیمون با نیروهای منفی را در فرآیند تزکیه و تصفیه باز نموده است؛ اما رسیدن به این فرماندهی به حرف و سخن نیست، شوخی و مزاح نیست، بزگترین پروسه‌ای که در هستی به انسان واگذار شده از الست تا ابدیت بی انتها است.

می‌خواهیم به فرمان عقل نزدیک شویم، فرماندهی خود را به دست بگیریم و به آن‌جایی که از آن انشعاب یافته‌ایم برسیم، این نزدیک شدن و این رسیدن بسیار سخت و طاقت فرسا است. برای رسیدن به فرماندهی خویش بایستی ابتدا از فرمانبرداری شروع کنیم، درواقع به معنای فرمانبرداری از نیروهای الهی و از قدرت مطلق است. برای درمان اعتیاد در کنگره۶۰ نیز باید از فرمانبرداری شروع کنیم؛ فرماندهی ما در پروسه‌ اعتیاد در دست راهنما است، فردی که راهنمای‌ درمان اعتیاد نیز هست.

بایستی تمامی دستورات و فرمان‌های راهنما را در مسیر درمان یک به یک اجرا کنیم، در کنار این پروسه، بایستی فرمانبردار فرامین قدرت مطلق نیز باشیم. کسی که فرمانبردار فرامین الهی و فرمانده باکفایتی برای شهر وجودی خویش باشد، می‌تواند برای دیگران نیز فرمانده‌ خوبی باشد و قدرت فرماندهی را خواهد داشت، در غیر این صورت کسی که برای خودش هم فرمانده‌ خوبی نیست، چطور می‌تواند فرمانده‌ دیگران باشد؟

فراموش نکنیم که فرماندهی شهر وجودی از مسائل بسیار جزئی و کوچک شروع می‌شود؛ آیا به موقع مسواک می‌زنیم؟ آیا به موقع می‌خوابیم؟ آیا به موقع بیدار می‌شویم؟ آیا داروی خود (اپیوم یا اپیوم تنیکچر) را سر ساعت  مصرف می‌کنیم؟ آیا به موقع در کلاس حاضر می‌شویم؟ آیا به موقع ورزش می‌کنیم؟ آیا سر موقع به قرار خود می‌رسیم,؟ این‌ها پایین‌ترین سطوح فرماندهی شهر وجودی است؛

یعنی کسی که حتی این قدرت را ندارد که به موقع مسواک بزند و کسی که این توان را ندارد مثلا ًساعت ۶ صبح از خواب بیدار شود، کسی که نمی‌تواند داروی خود را سر وقت مصرف کند و ... چطور می‌تواند از فرماندهی و درمان اعتیاد صحبت کند؟ رسیدن به درمان اعتیاد پاداش ویژه‌‌ای برای انسان‌های مسئولیت‌پذیر است، انسان‌هایی که فرمانبرداری را آموخته‌اند و به مسئولیت خود واقف هستند.

منابع: مقاله آقای علی خدامی و مسافر محمد
نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون بیست‌و‌چهارم)
رابط خبری: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون بیست‌و‌چهارم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
ويرايش و ثبت: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد