نتیجه دانایی در زندگی آرامش، آسایش و تعادل است

ششمین جلسه از دوره بیست دوم کارگاه های آموزشی عمومی ویژه مسافران و همسفران کنگره ۶۰، نمایندگی کاشمر روز پنج شنبه با استادی راهنما محترم مسافرحسین، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر جواد با دستور جلسه «دانایی، دانایی موثر، سواد» در تاریخ 12 شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر:
از نگهبان جلسه تشکر می کنم که مسئولیت و اداره جلسه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.
خداوند را شاکرم که در این جایگاه قرار گرفتم همیشه این جمله را به یاد دارم که میگه: «خداوند گر ز حکمت ببندد دری،  ز رحمت گشاید در دیگری». برای من هم کنگره ۶۰ همان دری بود که به روی زندگی ‌ام باز شد. شاید در ابتدا فکر کنیم مهم ‌ترین کاری که کنگره برای ما انجام داده، درمان اعتیاد است. ولی به نظر من این فقط یکی از کارهای کنگره است. کنگره به من یاد داد چطور زندگی کنم، فکر کنم و چگونه با مشکلاتم برخورد کنم. من قبل از کنگره بارها برای ترک مواد تلاش کرده بودم. ولی دوباره شروع به مصرف می کردم. همیشه دوست داشتم مثل یک انسان سالم زندگی کنم، اما راهش را بلد نبودم. چیزی که یک روز برای من آرزو بود و حتی باورش برایم سخت بود، امروز به واقعیت تبدیل شده است. هرچه جلوتر می روم، بیشتر خودم را بدهکار کنگره می‌دانم و امیدوارم همیشه توفیق خدمت داشته باشم؛ اول برای اینکه خودم آموزش بگیرم و بعد اگر توانش را داشته باشم، آن آموزش را به دیگران منتقل کنم.

اما دستور جلسه امروز «دانایی، دانایی مؤثر و سواد» است.
ما بیرون از کنگره معمولاً فکر می‌کنیم هرکس سواد بیشتری داشته باشد، حتماً دانایی بیشتری دارد. مثلاً اگر کسی مدرک بالایی داشته باشد، می‌گوییم آدم باسواد و حتماً دانایی است. اما کنگره به من یاد داد که سواد با دانایی فرق دارد. ممکن است یک نفر مدرک دانشگاهی بالایی داشته باشد، اما در زندگی خودش نتواند درست تصمیم بگیرد. دانایی یعنی اینکه انسان بتواند در شرایط مختلف، انتخاب درست بگیرد. حالا دانایی مؤثر چیست؟ همه ما می‌دانیم دروغ گفتن کار درستی نیست، آیا همیشه می‌توانیم دروغ نگوییم؟ همه می‌دانیم مواد مخدر چه تخریبی دارد، ولی دانستن این موضوع باعث درمان نمی‌شود. وقتی دانسته‌های ما وارد عمل می‌شوند، آن موقع دانایی تبدیل به دانایی مؤثر می‌شود. در کنگره مثلث دانایی را داریم. تفکر، تجربه و آموزش. در مقابل آن هم مثلث جهالت قرار دارد. ترس، ناامیدی و منیت. اگر این سه مورد را داشته باشیم، نمی توانیم تصمیم درستی بگیریم و به دانایی موثر برسیم. کنگره راه را برای ما نمایان می کند، اما حرکت کردن با خودمان است. راهنما مسیر را نشان می‌دهد، آموزش و تجربه‌اش را منتقل می‌کند، ولی در نهایت این خود فرد است که باید حرکت کند. به نظر من یکی از مهم‌ترین چیزهایی که کنگره به ما یاد می‌دهد این است که اول قبول کنیم نمی‌دانیم. وقتی فکر می‌کنیم همه چیز را می‌دانیم، دیگر جایی برای آموزش باقی نمی‌ماند. باید خالی بیاییم تا بتوانیم چیزی یاد بگیریم. ما در زندگی مرتب سر دو راهی و چند راهی قرار می‌گیریم و باید انتخاب کنیم. هرچه آگاهی و دانایی ما بیشتر باشد، انتخاب ‌های درست‌ تری خواهیم داشت. نتیجه این دانایی هم باید در زندگی دیده شود که نتیجه آن آرامش، آسایش و تعادل است. همیشه به این فکر می‌کنم که کنگره بدون هیچ چشم داشتی به یک تازه‌ وارد اجازه می‌دهد وارد این سیستم شود، آموزش بگیرد و مسیر درمانش را شروع کند. خیلی از آدم‌ها هنوز نتوانسته‌اند این فرصت را پیدا کنند و خانواده ‌های زیادی به خاطر مواد مخدر در حال متلاشی شدن هستند.
پس ما که این فرصت را پیدا کرده‌ایم، باید ارزش آن را بدانیم. اگر قرار است چراغ کنگره روشن بماند، همه ما باید در حد توان مان کمک کنیم، در هر جایگاهی هستیم خدمت گذار خوبی باشیم تا این راه سبز کنگره ادامه دار باشد چون دیگران کاشتند ما خوردیم، ما  بکاریم دیگران استفاده کنند.
از اینکه سکوت کردید و به صحبت های من گوش دادید از همگی شما ممنونم.

عکاس: مسافر مرتضی رهجوی (لژیون دوم)

تایپ: مسافر مهدی رهجوی (لژیون هفتم)

ارسال خبر: مسافر محمد رهجوی (لژیون یکم)

مرزبان کشیک: مسافر هادی