در سیدی « چرا میآییم؟» به این موضوع اشاره میشود که انسان از بدو تولد، ابتدا با خودش و ویژگیهای وجودی خودش آشنا میشود و سپس وارد جمع میشود و در ارتباط با دیگران، مفاهیمی مانند محبت، عشق و مهربانی را تجربه میکند. بنابراین، زندگی انسان نمیتواند به صورت انفرادی معنا پیدا کند و ارتباط با دیگران، بخشی از مسیر زندگی و تکامل انسان است.
یکی از مسائل مهمی که در این سیدی مطرح میشود، این است که انسان باید بتواند بیشترین بهره را از حیات خود ببرد. در طول زندگی، مشکلات و موانع مختلفی وجود دارند و هیچ انسانی را نمیتوان پیدا کرد که بدون مشکل زندگی کند. مشکلات بخشی از زندگی انسان هستند و نمیتوان آنها را از حیات حذف کرد. نکته مهم این است که انسان بتواند توانایی لازم را برای عبور از مشکلات به دست آورد. بنابراین، وجود مشکل لزوماً به معنای بدبختی یا مجازات نیست و حتی ممکن است بعضی از مشکلات، رحمت و فرصتی برای رشد و تکامل انسان باشند.
برای عبور از مشکلات، سه توانایی اساسی مورد نیاز است: قدرت تفکر، قدرت انجام عمل و قدرت فیزیکی بدن. قدرت تفکر، اولین مرحله برای حرکت انسان است. انسان باید بتواند در مسائل زندگی به بلوغ فکری برسد و قبل از هر اقدامی، درست فکر کند. همانگونه که در وادی اول مطرح میشود: «با تفکر؛ ساختارها آغاز میگردد، بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال میرود.» بنابراین، هر حرکت و ساختاری ابتدا در تفکر انسان شکل میگیرد و تفکر میتواند آغاز یک حرکت صحیح باشد.
اما تفکر به تنهایی کافی نیست. مرحله بعد، قدرت انجام عمل است. ممکن است انسان بسیار خوب فکر کند و راه درست را نیز تشخیص دهد، اما اگر نتواند تفکرات خود را به اجرا درآورد، اتفاقی در زندگی او رخ نخواهد داد. در وادی پنجم نیز به این موضوع اشاره شده است که تفکر زمانی کامل میشود که همراه با رفتن و رسیدن باشد. تفکر تا زمانی که در ذهن و درون انسان قرار دارد، در مرحله قوه است و زمانی که وارد مرحله اجرا میشود، به فعل تبدیل میگردد. بنابراین، انسان باید از قوه به فعل حرکت کند.
سومین مورد، قدرت فیزیکی بدن است. جسم انسان یک نعمت الهی و شهر وجودی اوست و بدون داشتن جسم سالم و توانمند، انجام بسیاری از کارها امکانپذیر نیست. گاهی انسان آنقدر درگیر مسائل ذهنی و روحی خود میشود که جسم خود را فراموش میکند، در حالی که برای ادامه مسیر زندگی و انجام عمل، باید از جسم خود مراقبت کند و آن را نیرومند نگه دارد.
در ادامه سیدی، این سه توانایی به شکل یک مثلث مطرح میشوند؛ یعنی قدرت تفکر، قدرت انجام عمل و قدرت فیزیکی. اگر انسان بتواند این سه مورد را در خود تقویت کند، توانایی بیشتری برای عبور از موانع و مشکلات زندگی پیدا خواهد کرد. در نگاه مطرحشده در این آموزش، حیات انسان ادامهدار است و تواناییهایی که انسان در این دنیا به دست میآورد، در ادامه حیات نیز همراه او خواهد بود. بنابراین، لازم است انسان در همین حیات روی رشد و تقویت تواناییهای خود کار کند.
موضوع دیگری که در سیدی مطرح میشود، ناخالصیهای انسان است. برای توضیح این موضوع، آبهایی که در لایههای مختلف زمین قرار دارند مثال زده میشوند. آب برای رسیدن به عمق زمین باید از لایههای مختلف عبور کند و هرچه بیشتر از این لایهها عبور میکند، ناخالصیها و آلودگیهای آن گرفته میشود و آب زلالتر میگردد. انسان نیز به همین شکل، در مسیر حیات و عبور از مراحل مختلف، ناخالصیهای خود را پالایش میکند.
در این نگاه، انسان موجودی جاری است و در رفتوآمد و عبور از مراحل مختلف زندگی، فرصت تزکیه و پالایش پیدا میکند. انسانها نیز به دلیل تفاوت در میزان ناخالصیها، در درجات مختلف قرار میگیرند. به همین دلیل، مشکلات و سختیهایی که در مسیر زندگی ایجاد میشوند، میتوانند مانند همان لایهها عمل کنند و باعث شوند انسان با عبور از آنها، بخشی از ناخالصیهای خود را بشناسد و برطرف کند.
در این سیدی از مفهوم «سوار و سوارکار» نیز استفاده میشود. سوار، جسم انسان و سوارکار، روح یا نفس انسان است. این دو در کنار یکدیگر قرار دارند و باید در طول حیات، تزکیه و پالایش شوند. زمانی که انسان بتواند این مسیر را طی کند و به درجهای از رشد و پالایش برسد، مسئولیتپذیری بیشتری پیدا میکند.
در ادامه به پاداش الهی اشاره میشود. انسانهایی که از سختیها عبور میکنند و در وجود خود تزکیه و پالایش انجام میدهند، به جایگاهی میرسند که از طرف خداوند پاداش دریافت میکنند. این پاداش شامل دو توانایی مهم است: یکی قدرت حل مشکلات سخت و پیچیده و دیگری قدرت تحمل سختیها. در این مرحله، انسان به درجهای از صبر میرسد و آرامش و آسایش بیشتری را در زندگی تجربه میکند.
بنابراین، انسانی که توانایی عبور از مشکلات و تحمل سختیها را پیدا کرده است، نمیتواند انسان بدبختی تلقی شود؛ زیرا مشکلات باعث شدهاند تواناییهای بیشتری در او شکل بگیرد.
یکی دیگر از نکات مهم سیدی، قدرت تشخیص بین خوب و بد است. انسان نباید خود را از جهان و تمام عوامل موجود در آن ایزوله کند. برای مثال، نمیتوان گفت اگر مواد مخدر وجود نداشت، انسان معتاد نمیشد؛ بلکه انسان باید به قدرت تشخیص برسد و بتواند خوب و بد را از یکدیگر تشخیص دهد و از موارد آسیبزا دوری کند.
همانطور که نمیتوان سنگ را از جهان حذف کرد تا هیچکس با آن آسیب نبیند، بلکه باید روش استفاده صحیح از آن را یاد گرفت، در زندگی نیز نمیتوان تمام عوامل نامطلوب را از جهان حذف کرد. در همهجا خوب و بد در کنار یکدیگر وجود دارند و مسئله اصلی، قدرت تشخیص و انتخاب انسان است.
در نهایت، این آموزش به ما یادآوری میکند که به جای تلاش برای تغییر دادن تمام جهان اطراف خود، باید ابتدا روی اندیشه و تفکرات خودمان کار کنیم. انسان باید با افزایش دانایی و قدرت تشخیص، بتواند خوب و بد را از یکدیگر جدا کند و انتخاب درست داشته باشد. در واقع، هدف این نیست که زندگی را از تمام مشکلات و عوامل نامطلوب خالی کنیم، بلکه باید خودمان را به تواناییای برسانیم که بتوانیم در میان شرایط مختلف، مسیر درست را انتخاب کنیم و از موانع زندگی عبور کنیم.
برداشت من این بود که مشکلات، بخش جداییناپذیر زندگی و وسیلهای برای رشد انسان هستند. اگر قدرت تفکر، قدرت انجام عمل، توان جسمی و قدرت تشخیص خود را تقویت کنیم، میتوانیم از مشکلات عبور کنیم و آنها را به فرصتی برای تزکیه، پالایش و رسیدن به آرامش تبدیل کنیم.
برداشت از سیدی: «چرا میآییم؟» مهندس حسین دژاکام
نویسنده: راهنما همسفر الین (لژیونششم)
رابط خبری: راهنما همسفر الین (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی محمدیپور قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
65