از مسائل مهم در مسیر کنگره، ناامید نشدن است

جلسه دوازدهم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی صالحی ۲، روز چهارشنبه ۱۱ شهریورماه ۱۴۰۵، با استادی دیده‌بان محترم خانم شهره آذرپور، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری مسافر علی، با دستور جلسه «دانایی، دانایی مؤثر و سواد» و در ادامه با برگزاری جشن دیده‌بان، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، شهره هستم، همسفر. خدا را شکر می‌کنم که اجازه داد در این جلسه حضور داشته باشم، آموزش بگیرم و در کنار شما عزیزان باشم. از ایجنت محترم، آقای ولی‌الله، نگهبان جلسه، خانم فاطمه، مرزبانان گروه خانواده و گروه مسافران، راهنمایان و همه شما عزیزان تشکر می‌کنم و امیدوارم بتوانیم جلسه خوبی را در کنار یکدیگر داشته باشیم. در هفته دیده‌بان قرار داریم و فرصتی است تا با جایگاه دیده‌بانان و ساختار کنگره ۶۰ بیشتر آشنا شویم. شاید برای اعضای قدیمی بسیاری از این موضوعات آشنا باشد، اما برای مسافران و همسفران تازه‌وارد، سؤالات زیادی وجود دارد که کنگره چگونه شکل گرفته، ساختار آن چگونه است و دیده‌بانان چه جایگاهی دارند. هرکدام از ما روز اولی که وارد کنگره شدیم، سؤالات زیادی در ذهن داشتیم، اما به‌تدریج با حضور در جلسات، لژیون‌ها و دریافت آموزش از راهنمایان، پاسخ بسیاری از این سؤالات را پیدا کردیم و متوجه شدیم که می‌توانیم در اینجا آموزش بگیریم و تغییر کنیم. آقای مهندس خودشان سال‌ها مصرف‌کننده مواد مخدر بودند و همان‌طور که در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» نیز بیان شده است، راه‌های مختلفی را برای درمان امتحان کردند و به نتیجه نرسیدند تا اینکه با ایجاد نظم در برنامه خود و توجه به جسم، روان و جهان‌بینی، به روشی برای درمان دست پیدا کردند. ایشان این روش را تنها برای خود نگه نداشتند، بلکه آن را در اختیار دیگران قرار دادند تا مسافران و خانواده‌ها نیز بتوانند از آن استفاده کنند. البته پیمودن این مسیر آسان نبود و هر راهی سختی‌های خودش را دارد، اما امروز پس از گذشت سال‌ها، نتیجه آن تلاش‌ها را در ساختار منظم کنگره ۶۰ می‌بینیم؛ ساختاری که به ما امکان می‌دهد در کنار یکدیگر آموزش بگیریم و از منابعی که در اختیارمان قرار گرفته استفاده کنیم.

در سال‌های ابتدایی، کنگره با تعداد محدودی از اعضا و نمایندگی‌ها فعالیت می‌کرد و به‌تدریج با افزایش تعداد اعضا و نمایندگی‌ها، نیاز به ایجاد ساختارهای مختلف احساس شد. لژیون‌ها، گروه مرزبانی و سپس ساختار دیده‌بانی شکل گرفت و امروز دیده‌بانان در بخش‌های مختلف کنگره مسئولیت و نظارت دارند. من همیشه از آقای مهندس و خانواده ایشان سپاسگزارم که چنین ساختاری را به وجود آوردند و آموزش را در اختیار همه قرار دادند. در بخش خانواده نیز این نیاز احساس شد که همسفران باید در کنار مسافران آموزش بگیرند. مسافر برای درمان می‌آمد، اما همسفر گاهی پشت در می‌ماند و مشخص بود که اگر مسافر درمان شود ولی همسفر آموزش ندیده باشد، این دو نفر نمی‌توانند به‌خوبی یکدیگر را درک کنند و در کنار هم مسیر را ادامه دهند. به همین دلیل گروه خانواده شکل گرفت و آموزش همسفران نیز در کنار مسافران آغاز شد. ما می‌دانیم خانواده‌ای که در کنار یک مصرف‌کننده زندگی می‌کند، آسیب‌ها و تخریب‌های زیادی را تجربه می‌کند. من خودم سال‌ها در کنار یک مصرف‌کننده زندگی کردم و این تخریب‌ها را از نزدیک دیدم. پیش از ورود به کنگره، راه و روش درستی برای برخورد با اعتیاد نداشتیم و گاهی دعوا، قهر و درگیری اتفاق می‌افتاد. حتی زمانی به این نتیجه رسیده بودم که اعتیاد درمان ندارد و تنها با مرگ تمام می‌شود. اما وقتی وارد کنگره شدم و همراه مسافرم حرکت کردم، نگرشم تغییر کرد. به خودم گفتم در کنار او هستم و کاری به گذشته و میزان مصرف او ندارم، چون فهمیده بودم که مسیر درستی را انتخاب کرده است. به‌تدریج متوجه شدم همان‌طور که مسافر نیاز به آموزش دارد، همسفر نیز باید آموزش بگیرد و این مسیر باید در کنار یکدیگر طی شود. در کنگره بارها شنیده‌ایم که مسافر و همسفر مانند دو بال یک پرنده هستند و اگر یکی از این دو بال ضعیف یا آسیب‌دیده باشد، پرواز امکان‌پذیر نیست. بنابراین حضور همسفر در کنار مسافر اهمیت زیادی دارد و وقتی هر دو نفر آموزش ببینند، مشکلات و اختلافات خانوادگی نیز کمتر می‌شود. ممکن است افراد برای حل مشکلات خود به مشاور مراجعه کنند و این کار هم می‌تواند مفید باشد، اما در کنگره آموزش‌های زیادی در اختیار ما قرار گرفته است و باید از این نعمت استفاده کنیم. مهم این است که آموزش‌ها را فقط گوش نکنیم، بلکه آن‌ها را در زندگی به مرحله عمل برسانیم.یکی از مسائل مهم در این مسیر، ناامید نشدن است. ناامیدی ممکن است بارها سراغ ما بیاید، اما وقتی می‌بینیم افرادی به رهایی رسیده‌اند، می‌توانیم باور کنیم که ما نیز می‌توانیم به این جایگاه برسیم. در کنگره الگوهایی وجود دارند که می‌توانیم از آن‌ها آموزش بگیریم. زمانی که مسافر من نیز وارد کنگره شد، علاقه زیادی به این مجموعه داشت و حتی در دوران بیماری تا آخرین توان خود در کنار من و کنگره بود. او همیشه می‌گفت که با کنگره است و اگر خودش نباشد، من باید به کنگره بروم. امروز خدا را شکر می‌کنم که این مسیر ادامه پیدا کرده و نمایندگی صالحی ۲ نیز با کمک راهنمایان، ایجنت‌ها، مرزبانان و اعضای خدمتگزار شکل گرفته و به فعالیت خود ادامه می‌دهد. یکی از نکات مهم، حضور منظم در جلسات است. اگر مسیری را انتخاب کرده‌ام، باید به آن متعهد باشم و سر وقت در جلسات حضور داشته باشم. نباید یک روز به خاطر گرما، روز دیگر به خاطر سرما و روز دیگر به دلیل مسائل مختلف، از حضور در جلسه صرف‌نظر کنم. اگر می‌خواهم آموزش بگیرم، باید نظم داشته باشم. کنگره به ما یاد می‌دهد که با برنامه‌ریزی می‌توان بین کار، زندگی و کنگره تعادل ایجاد کرد و زندگی آرام‌تری داشت. همیشه نیروهای منفی در مسیر ما وجود دارند و گاهی به زیباترین شکل ظاهر می‌شوند تا مانع حرکت ما شوند. به همین دلیل باید از منابع آموزشی استفاده کنیم. نوشتن و گوش دادن به سی‌دی‌ها، مطالعه کتاب و جزوات، گوش دادن به صحبت‌های آقای مهندس و دکتر امین و همچنین مشارکت‌های اعضا، همه بخشی از آموزش ما هستند. ما ابتدا فرمانبردار هستیم و آموزش می‌گیریم تا در آینده بتوانیم به جایگاه فرماندهی و خدمت برسیم. دیده‌بانان نیز روزی مانند همه ما از نقطه‌ای شروع کرده‌اند و مسیر را قدم‌به‌قدم طی کرده‌اند. امروز دیده‌بانان ستون‌های کنگره هستند و مسئولیت‌های مختلفی بر عهده دارند. وقتی دچار مشکل می‌شویم، باید به این ستون‌ها تکیه کنیم و ببینیم آموزش‌های کنگره چه راهی را پیش روی ما قرار می‌دهد. مهم این است که بپذیریم، تسلیم مسیر درست باشیم و خواسته قوی برای حرکت داشته باشیم.

در کنگره جایگاه‌ها باقی می‌مانند، اما افراد در این جایگاه‌ها تغییر می‌کنند. ممکن است فردی امروز در یک جایگاه خدمت کند و فردا در جایگاه دیگری باشد. این چرخه ادامه دارد و آیندگان نیز باید بیایند و در این جایگاه‌ها خدمت کنند. اگر روزی کسی دست ما را گرفت و از تاریکی اعتیاد بیرون آورد، ما نیز باید آموزش بگیریم تا بتوانیم در آینده دست دیگران را بگیریم. بسیاری از تازه‌واردان با حال پریشان و شرایط دشوار وارد کنگره می‌شوند و لازم است کسانی باشند که به آن‌ها کمک کنند. هرکس نیز می‌تواند به شکل خودش خدمت کند؛ یکی خدمت مالی انجام می‌دهد، دیگری مرزبان می‌شود، فردی راهنما می‌شود و شخص دیگری در بخش‌های مختلف کنگره خدمت می‌کند. در نهایت، این خدمت و آموزش برای خود ماست و باعث ایجاد حال خوش در زندگی می‌شود. امیدوارم همه ما بتوانیم در کنگره حضور داشته باشیم، آموزش بگیریم، خدمتگزار باشیم و پیش از هر چیز به درون خودمان نگاه کنیم. ناامید نشویم و بدانیم مسیری که انتخاب کرده‌ایم می‌تواند ما را به آرامش و تعادل برساند.

من خودم در کنار مسافرم حرکت کردم و در این مسیر آموزش‌های زیادی گرفتم و امیدوارم همیشه در کنگره حضور داشته باشیم و مهم‌تر از آن، «کنگره‌ای» باشیم و آموزش‌های آن را در زندگی خود به اجرا درآوریم. در پایان از آقای مهندس، خانم آنی، خانم کمان، دکتر امین و تمامی عزیزانی که این آموزش‌ها را تنها برای خود نخواستند و آن را در اختیار خانواده‌ها قرار دادند، صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم. امیدوارم همه خانواده‌ها بتوانند در کنار یکدیگر هم‌زبان شوند، آرامش را تجربه کنند و در کنار فرزندان خود زندگی سالم و آرامی داشته باشند. از مسافران تقاضا دارم همسفران خود را همراه کنند تا آن‌ها نیز از آموزش‌های کنگره بهره‌مند شوند. امیدوارم سال‌به‌سال شاهد حضور پررنگ‌تر مسافران و همسفران در نمایندگی صالحی ۲ باشیم و در کنار یکدیگر مسیر آموزش و خدمت را ادامه دهیم.

در ادامه جشن دیده‌بان و قدردانی از دیده‌بان محترم خانم آذرپور توسط اعضای نمایندگی صالحی 2 برگزار گردید.