برداشت من از سیدی «ساختن خویش» این بود که انسان در طول زندگی همواره بر سر دو راهی قرار دارد؛ یک راه، مسیر ارزشها و ساختن و راه دیگر، مسیر ضدارزشها و تخریب است. گاهی ممکن است راه ضدارزش در ابتدا آسانتر به نظر برسد و ما را سریعتر به خواستهمان برساند، اما نتیجه آن در ادامه چیزی جز تخریب و مشکلات بیشتر نیست. همانطور که در شروع مصرف مواد ممکن است فرد احساس خوبی داشته باشد، اما بهتدریج متوجه میشود وارد مسیری شده است که او را از تعادل و آرامش دور میکند.
در مقابل، مسیر درست ممکن است در ابتدا سخت و زمانبر باشد، اما اگر با آموزش و آگاهی حرکت کنیم، نتیجه آن میتواند رسیدن به آرامش، تعادل و حال خوب واقعی باشد. به همین دلیل، ساختن خویش یک فرایند تدریجی است و نمیتوان انتظار داشت که انسان در مدت کوتاهی تغییر کند.
یکی از نکاتی که در این سیدی برای من بسیار آموزنده بود، توجه به ظرفیت انسانهاست. وقتی میخواهیم مطلبی را به شخص دیگری آموزش بدهیم یا تجربهای را در اختیار او قرار دهیم، باید به اندازه ظرفیت و درک او پیش برویم. همانطور که اگر فردی بسیار تشنه باشد، آب را نمیتوان یکباره به او نوشاند، آموزش و آگاهی نیز باید بهتدریج و متناسب با ظرفیت فرد منتقل شود. اگر بیش از اندازه و بدون در نظر گرفتن ظرفیت شخص، اطلاعات در اختیار او قرار دهیم، ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد و حتی باعث برداشت نادرست شود.
موضوع دیگری که در این سیدی توجه من را به خود جلب کرد، رعایت حریم دیگران بود. آموختم که در زندگی دیگران تجسس نکنم، غیبت و قضاوت نکنم و از بهکار بردن الفاظ و القاب نامناسب درباره دیگران پرهیز کنم. شاید این مسائل در ظاهر ساده باشند، اما رعایت همین موارد میتواند تأثیر زیادی در آرامش خودمان و اطرافیانمان داشته باشد. هرچه بیشتر روی ساختن خودمان تمرکز کنیم، کمتر نیاز پیدا میکنیم که در زندگی دیگران دخالت کنیم.
نکته دیگری که برای من امیدبخش بود، توانایی بدن انسان برای ترمیم و بازسازی است. بدن انسان تا زمانی که زنده است، ظرفیت بازسازی و ادامه حیات دارد و ما میتوانیم با فراهم کردن شرایط مناسب، به این فرایند کمک کنیم. تغذیه مناسب، تحرک و ورزش، پیادهروی و داشتن تفکر و نگرش مثبت، میتوانند در این مسیر مؤثر باشند. بنابراین باید به بدن خود فرصت بدهیم و بدانیم که تغییر و بازسازی، نیازمند زمان و حرکت تدریجی است.
در این مسیر، حتی نوع نگاه و کلماتی که درباره خودمان به کار میبریم، اهمیت دارد. اگر همیشه به خودمان بگوییم «نمیتوانم»، بهتدریج این باور در ما تقویت میشود؛ اما اگر توانایی تغییر و حرکت را در خود باور داشته باشیم، میتوانیم قدمهای مؤثرتری برداریم.
در نهایت، از این سیدی یاد گرفتم که ساختن خویش، یک کار یکشبه نیست؛ بلکه باید قدمبهقدم و با صبر انجام شود. همانطور که برای ساختن هر چیزی نیاز به زمان، آموزش و تلاش داریم، برای ساختن انسان نیز باید بهتدریج حرکت کنیم. اگر در گذشته اشتباه کردهایم، نباید تصور کنیم که دیگر راهی برای تغییر وجود ندارد. میتوانیم از همان نقطهای که هستیم، حرکت را آغاز کنیم و با آموزش، تجربه و عمل، مسیر تازهای برای خودمان بسازیم.
برای من، مفهوم «ساختن خویش» یعنی بهجای اینکه همیشه منتظر تغییر دیگران باشم، از خودم شروع کنم؛ مسئولیت انتخابها و رفتارهایم را بپذیرم، ظرفیت خود و دیگران را بشناسم، حریم دیگران را رعایت کنم و در مسیر ارزشها حرکت کنم.
اکنون بیشتر به این باور رسیدهام که انسان میتواند با آموزش و حرکت درست، خودش را از نو بسازد. مهم این است که راه درست را انتخاب کنیم، صبر داشته باشیم و اجازه دهیم تغییرات بهصورت تدریجی و ریشهای در وجودمان شکل بگیرد.
منبع: سیدی «ساختن خویش»
نویسنده: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بروجرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
30