ما برای بهتر زندگیکردن و داشتن حال خوب در زندگی لازم است که جهانبینی خود را ارتقاء دهیم؛ زیرا با فراگیری و آموزش صحیح جهانبینی، بسیاری از مشکلات بهراحتی حل میشوند.
بالابردن جهانبینی به ما کمک میکند تا بتوانیم بر نواقص خود غلبه کنیم.
بایستی بدانیم که نباید به یکدیگر دروغ بگوییم، حق کسی را ضایع کنیم، غیبت کنیم و یا پیمانشکن باشیم و یکی از مهمترین نکات مطرحشده در این فایل صوتی، بستن دهان است.
اگر بتوانیم دهان را ببندیم، دربهای دیگر بدن هم فرصتی برای بازشدن پیدا میکنند؛ درواقع بستن دهان بهانهای است برای بازشدن دربهای دیگر بدن که مهمترین آنها ذهن و اندیشه انسان است.
حال این سؤال پیش میآید که اگر دهان بسته باشد و نخوریم و نیاشامیم، آیا ذهن ما به خواب نمیرود و ارتباطات در بدن کند نمیشود؟ شاید این تصور پیش بیاید؛ اما درادامه دربهایی که باید باز شوند، مانند احساسات، ذهن و اندیشه و افکار گشوده خواهند شد.
دهان، دروازه ورود به بدن انسان است و عهدهدار بسیاری از کارها در بدن میباشد، مانند صحبتکردن، تنفس، خوردن، چشیدن و حتی انتقال افکار و اندیشه از طریق دهان انجام میگیرد؛ مانند دروازه یک شهر که گاهی اوقات بر آن کنترل داشته و گاهی مواقع نداریم.
همین غذاخوردن ساده که بسیاری نمیتوانند بر آن کنترل داشته باشند و روزبهروز تنومندتر شده و آرامآرام فربه و دچار بسیاری از بیماریها میشوند؛ درحالیکه کمکردن و پایینآوردن وزن با راهکارهای نامناسبی که امروزه برای کاهش وزن وجود دارد، کار بسیار سخت و عذابآوری است و دچار مشکلات فراوان میشوند. اینجا فقط چاقی و فربهبودن تنها مشکل نیست که وجود دارد؛ زیرا بهجزء چاقی، دربهای دیگری هم بسته میشوند؛ دربهای افکار، اندیشه، ذهن و حتی دربهای احساسات هم در ما بسته میشوند.
پس بدانیم که بستن دهان نقش بسیار مهمی دارد؛ زیرا خوردن غذای فراوان نیاز به انرژی فراوان هم دارد.
یکی از بهترین راهها برای بستن دهان، روزهگرفتن است. شاید مطرح شود روزه برای عبادت است که البته این هم درست میباشد و اگر فکر میکنید روزه را برای خدا میگیریم، این واقعاً اشتباه است. ما روزه میگیریم تا شاید تمرینی باشد برای اینکه بتوانیم مدتی دهان خود را ببندیم و اجازه دهیم دریچههای ذهن و حسهای ما باز شوند؛ زیرا وقتی گرسنه هستیم، احساسات ما بیدار میشوند و این همان عبادت است و وقتی ذهنی باز داشته باشیم، بهتر میتوانیم در راه مستقیم قدم برداریم که تعادل در خوردن و آشامیدن نیز یکی از مصادیق آن است.
مورد دیگر سخنگفتن است. ضربالمثلی است که میگوید: «زبان سرخ، سر سبز میدهد بر باد.» همانطورکه باید بدانیم چه زمانی بخوریم و چه زمانی نخوریم، برای صحبتکردن هم باید بدانیم چه زمانی صحبت کنیم و چه زمانی سکوت کنیم؛ چون هرچه بیشتر صحبت کنیم، بیشتر دچار خطا میشویم، بهخصوص که مطالعه هم نداشته باشیم.
امیدوارم بتوانیم از سخنگفتن بیجا و بدون دلیل، غیبت، قضاوت و سرزنش دیگران پرهیز کنیم؛ زیرا همه اینها باعث مشکلات میشوند.
با صحبتکردن زیاد میتوانیم کینه، نفرت، حسرت و تفرقه بهوجود بیاوریم؛ درمقابل با بهموقع صحبتکردن میتوانیم بذر مهر، محبت، صبر و بردباری را در دیگران بهوجود بیاوریم که همه اینها با بازشدن و بستهشدن بهموقع دهان بهوجود میآیند. اینگونه نیست که اگر بهموقع حرفی را زدید و حق با شما بود، همه باید آن را بپذیرند. گاهی وقتها میشود که نمیپذیرند؛ چون منافعشان در خطر میافتد؛ بنابراین مورد قبول خیلیها نیست.
در اینجا اگر الفبای حقیقت و جهانبینی را یاد بگیریم، میتوانیم دهان خود را ببندیم و بدانیم چه موقع آن را برای خوردن و یا برای صحبتکردن باز کنیم؛ بنابراین یاد میگیریم وقتمان را صرف چه چیزهای باارزشی بکنیم.
درنهایت، بستن دهان مسئله بسیار مهمی است که باید کنترل و نظارت بر روی آن داشته باشیم؛ چه در خوردن و آشامیدن و چه در صحبتکردن؛ چون همه اینها جاذبه دارند و ما باید بهدرستی روی آن کنترل داشته باشیم.
به امید روزیکه بتوانیم بهموقع دهانمان را ببندیم تا ذهنی شکوفا داشته باشیم.
منابع: فایل صوتی بستن دهان
نویسنده: همسفر طاهره.ز رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم)
ویرایش و رابط خبری: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یزد
- تعداد بازدید از این مطلب :
21