حیوان روح ندارد؛ فقط انسان است که دارای روح میباشد. ما اگر بخواهیم درمورد هرچیزی صحبت کنیم، اول باید نسبت به آن چیز یا آن مطلب شناخت و آگاهی کافی داشته باشیم.
اگر بخواهیم درمورد نفس و روح صحبت کنیم اولین کار این است که انسان را بشناسیم. شناختی در رابطه با مراتب نفس، روح و جن.
مثلاً ما اگر بخواهیم یک ماشین را تعمیر کنیم و یا یک ساختمان را بنا کنیم باید نسبت به آنها شناخت داشته باشیم باید وسایل ماشین را بشناسیم. فرمان، گیربکس یا موتور ماشین که چه هستند و چگونه کار میکنند.
ما باید یاد بگیریم که هر کاری را شروع میکنیم به اتمام برسانیم. اگر یک خیاط هستیم نباید پارچه را زخمی و رها کنیم و به سراغ یک پارچه دیگر برویم. باید کار اولی را تمام کرده و تحویل بدهیم بعد برویم سراغ بعدی؛ چون تا زمانی که کارمان را نیمهتمام رها کنیم هیچوقت به نتیجه مطلوبی نخواهیم رسید.
در کنگره هم همینطور است. اگر بخواهیم در شعبه کارها خوب پیش برود باید اشخاص لایق و صالحی را انتخاب کنیم تا بتوانند به خوبی از شعبه حفظ و نگهداری کنند و در کارشان کوشا باشند، هدفشان ساختن دوباره و زنده نمودن باشد. در صراط مستقیم حرکت کرده، حق را ناحق نکنند، منافع شخصی خودشان را در نظر نگیرند تا با این کارهای سالم و صالح بتوانند کم کم مراتب نفس خود را از مرحله حیوانی به مرحله انسانی رسانده و به تکامل برسند و این ها همه به علت وجود روح در انسان است.
روح دمیده حق است نه ساخته خاک؛ به همین خاطر فرشتگان مرگ، هنگام مرگ نفس انسان را تحویل میگیرند نه روح را.
روح فنا ناپذیر است. در نتیجه مراحل نفس فقط در انسان به تکامل رسیده و از نفس سرزنش کننده به نفس مطمئنه میرسد.
زیرا انسان دارای روح است، حیوان روح ندارد.
منبع: سیدی روح
نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون دوم)
عکاس: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
تایپ: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
ویرایش ارسال: همسفر آیدا رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایران
- تعداد بازدید از این مطلب :
69