دانایی ما در زندگی بر اساس تفکر، آموزش، تجربه و دیدگاه ما پایهریزی میشود. یعنی وقتی در زندگی به مشکلات و چند راهی برمیخوریم، بتوانیم درستترین را انتخاب کنیم. هر سه این مکملها باید بهاندازهای باشد که بتوانیم آنها را به مرحله عمل و کاربردی در زندگیمان تبدیل کنیم؛ آنوقت است که این باورها باارزش میشود در غیر این صورت دانستن و ندانستن چه فرقی باهم دارد؟ دانایی ربطی به میزان سواد و تحصیلات عالیه ندارد و انسان بیسواد انسانی نادان نیست، بلکه بستگی به تفکر و تجربه و دید ما دارد و بستگی به این موضوع دارد که چگونه بتوانیم این تفکر و تجربه را در زندگیمان عملی کنیم و این دانایی نیازی به فریاد زدن ندارد، زیرا بهخوبی قابل تشخیص است.
در کنگره۶۰ نیز به همین صورت است. با آموزشها و مسیری که به ما داده میشود و درنهایت با رهایی از اعتیاد و داشتن عملی سالم به دانایی و تعادل خواهیم رسید. با عنایت خداوند که انشاءالله دو روزمان یکسان نباشد.
تجربهای که خودم دارم در لژیون ویلیام وایت سفر کردم تا دانایی خودم را تبدیل به دانایی مؤثر کنم. در ابتدا سخت بود چون میدانستم که کشیدن قلیان یک عمل ضد ارزشی است و به جسم، روان و جهان بینیام آسیب وارد میکنم؛ ولی توانایی ایستادن در مقابل نفسم را نداشتم. به همین علت سفر من ۱۵ ماه طول کشید، اما با گرفتن آموزشها از آقای مهندس و راهنمای عزیزم توانستم کمکم و ذره ذره به این آگاهی برسم که خوشی و تفریح و حال خوش در کشیدن قلیون نیست. خیلی مسائل دیگر است که میتواند جسم و جان مرا آرامش ببخشد. رسیدن به دانایی مؤثر به راحتی نوشیدن یک لیوان آب است؛ اما باید راه درستش را پیدا کرد که خداراشکر ما رهجوهای کنگره۶۰ از طریق آقای مهندس به این مسیر رسیدهایم.
نویسنده: مسافر نیکوتین همسفر الهه رهجوی راهنما ویلیام همسفر
رابط خبری و ویرایش: راهنما ویلیام همسفر مریم دبیر اول سایت
ارسال: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
82