هر که گوید او منم، او من نشد
خوشهی او لایق خرمن نشد
با گوش دادن به سیدی منیت به فکر فرو رفتم که در کجای زندگی دچار غرور شدم و چه عواملی این غرور بیجا را در من ایجاد کرد که باعث شد خود را در زمینهای خاص تافتهای جدا بافته ببینم. آموختم که حتی اگر دانش یا مهارتی در حرفهای خاص داشته باشم، به معنای کامل بودن و بینقص بودن من نیست؛ زیرا همین که کسی را همتراز خود نبینم، دچار منیت شدهام. این منیت روح و جسم انسان را تسخیر میکند و بدون آنکه متوجه باشیم، به مقایسه مداوم خود با دیگران و تحلیل اطرافیان میپردازیم تا برتری کاذب خویش را اثبات کنیم.
به یاد بیست و پنج سال پیش افتادم که در زمینه ورزشی چنان دچار خودبزرگبینی شده بودم که جایگاه و هدف اصلیام را فراموش کردم. مدام در حال رقابت و مقایسه بودم و وقتی به خود آمدم، دیدم به جای پیشرفت در مسیر درست، دچار دلزدگی و افسردگی شدهام و توان رویارویی با چالشها را ندارم. در واقع، از مسیر اصلی هدفم خارج شده بودم، چرا که انرژی خود را صرف قیاس با دیگر ورزشکاران میکردم. این تجربه به من آموخت که پیشرفت در یک زمینه خاص، دلیلی بر برتری نسبت به اطرافیان یا تبدیل شدن به موجودی متمایز و بیهمتا نیست.
آموختم که انسانها با همین جسم و روح، گوهرهایی در وجود دارند که هرگز با چشم ظاهری قابل رویت نیست و نباید به دلیل اندکی دانش بیشتر، خود را تافته جدا بافته دانست؛ چرا که این پندار تنها از نادانی سرچشمه میگیرد. با درک این مفاهیم، آموختم که جایگاه اصلی خود را در زندگی پیدا کنم و هرگز از حریم و اندازه خویش خارج نشوم. در نهایت متوجه شدم که میان اعتماد به نفس کاذب که ریشه در منیت دارد و اعتماد به نفس واقعی که برای قوی بودن ضروری است، تفاوتی اساسی وجود دارد و نباید این دو را با هم اشتباه گرفت.
منبع: سیدی منیت
نویسنده: همسفر عالیه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر حبیبه رهجوی راهنما همسفر رقیه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر رحیمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بندرعباس
- تعداد بازدید از این مطلب :
153