دانایی یعنی قدرت تشخیص

جلسه سوم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر جلیل و دبیری مسافر رضا، استادی مسافر راهنما علی با دستور جلسه «دانایی، دانایی موثر و سواد» سه شنبه 10 شهریور 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علی هستم یک مسافر

خداوند را شکر می‌کنم که توفیق حضور و خدمت در این جایگاه را به من عطا کرد و امیدوارم بتوانم از انرژی و حضور عزیزان بهره‌مند شوم. از نگهبان جلسه، راهنمای محترم و تمامی خدمتگزاران نیز تشکر می‌کنم. در ابتدای جلسه به خداوند پناه می‌بریم از جهل خودمان که نیرومندترین دشمن خودمان است. برای پناه بردن از جهل، ابتدا باید بپذیریم که نادان هستیم و همه چیز را نمی‌دانیم. همین پذیرش نادانی، خود یکی از بزرگ‌ترین درجات دانایی است؛ زیرا زمانی که انسان تصور کند همه چیز را می‌داند، دیگر جایی برای آموزش باقی نمی‌ماند. موضوع جلسه درباره دانایی، دانایی مؤثر و سواد است. انسان از ابتدای زندگی در حال آموزش دیدن است و سواد نیز یکی از ابزارهایی است که به وسیله آن می‌توانیم آموزش ببینیم و به دانایی برسیم. بنابراین سواد هدف نیست، بلکه وسیله‌ای برای رسیدن به دانایی است. داشتن سواد الزاماً به معنی دانا بودن نیست. ممکن است فردی تحصیلات و مدارک زیادی داشته باشد، اما در زندگی قدرت تشخیص مسیر درست از نادرست را نداشته باشد. در مقابل، افرادی وجود دارند که سواد رسمی زیادی ندارند، ولی به دلیل تجربه و قدرت تشخیص، می‌توانند زندگی خود و خانواده را به خوبی اداره کنند. بنابراین سواد به تنهایی نشانه دانایی نیست. در تعریف کنگره ۶۰، دانایی یعنی قدرت تشخیص؛ یعنی بتوانیم خواسته‌های خوب و بد خود را تشخیص دهیم و مسیر ارزش‌ها را از ضد ارزش‌ها جدا کنیم. دانایی زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان بتواند در شرایط مختلف، راه درست را از راه نادرست تشخیص دهد و انتخاب صحیح داشته باشد. اما خود دانایی نیز به تنهایی کافی نیست. دانایی زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که به دانایی مؤثر تبدیل شود. ممکن است انسان مطالب زیادی بداند و حتی کتاب‌های بسیاری را مطالعه کرده باشد، ولی اگر نتواند دانسته‌های خود را در زندگی به کار ببرد، این دانایی تأثیر چندانی ندارد. بنابراین دانستن با عمل کردن تفاوت دارد و ارزش واقعی دانایی زمانی مشخص می‌شود که در رفتار و عملکرد انسان دیده شود. ما با ورود به کنگره ۶۰، در زمینه اعتیاد و درمان آن از جهل و ناآگاهی وارد مسیر آموزش می‌شویم. بسیاری از تخریب‌هایی را که در گذشته به خود و دیگران وارد کرده‌ایم، به دلیل ناآگاهی و نداشتن شناخت صحیح از اعتیاد بوده است. در کنگره با حضور در جلسات، نوشتن سی‌دی‌ها، گوش دادن به آموزش‌ها، رعایت نظم و قوانین و استفاده از راهنمایی راهنما، به تدریج دانایی خود را افزایش می‌دهیم. البته صرفاً حضور در جلسات و شنیدن آموزش‌ها کافی نیست. زمانی که بتوانیم آموزش‌های کنگره را در زندگی خود کاربردی کنیم، دانایی ما به دانایی مؤثر تبدیل می‌شود. برای مثال، وقتی درباره نظم آموزش می‌بینیم، باید نظم را در زندگی اجرا کنیم؛ وقتی درباره محبت و بخشش آموزش می‌گیریم، باید آن را در رفتار خود با دیگران نشان دهیم. در کنگره، هدف فقط افزایش اطلاعات نیست؛ بلکه هدف تغییر، درمان و رسیدن به تعادل است. فرد باید بتواند آموزش‌ها را به مرحله عمل برساند و به تدریج از تخریب‌های گذشته فاصله بگیرد. مثلث دانایی شامل تفکر، تجربه و آموزش است. این سه ضلع باید در کنار یکدیگر قرار داشته باشند. آموزش به انسان آگاهی می‌دهد، تفکر باعث می‌شود آموزش‌ها را بررسی و درک کند و تجربه نتیجه حرکت و عمل انسان است. رشد متعادل این سه ضلع باعث افزایش دانایی می‌شود. یکی از مهم‌ترین مسائل در مسیر دانایی، پذیرش است. باید بپذیریم که در گذشته اشتباه کرده‌ایم، تخریب داشته‌ایم و ممکن است به خود و دیگران خسارت زده باشیم. این پذیرش باعث می‌شود بتوانیم آموزش بگیریم و در جهت اصلاح حرکت کنیم. دانایی مؤثر زمانی مشخص می‌شود که تغییر در زندگی انسان اتفاق بیفتد. اگر فرد آموزش بگیرد ولی همچنان همان رفتارهای گذشته را ادامه دهد، دانایی او هنوز مؤثر نشده است. اما اگر بتواند رفتار خود را تغییر دهد، محبت کند، ببخشد، مسئولیت‌پذیر باشد و در صورت امکان خسارت‌های گذشته را جبران کند، نشان می‌دهد که آموزش‌ها در او اثر کرده‌اند. در کنگره لازم است هر فرد با فروتنی وارد مسیر آموزش شود. فرقی نمی‌کند که فرد دکتر، مهندس یا دارای هر جایگاه و مدرک دیگری باشد؛ در زمینه درمان اعتیاد باید آموزش بگیرد و از تجربه و دانش راهنما استفاده کند. ممکن است فردی در یک زمینه بسیار دانا باشد، اما در زمینه اعتیاد و درمان آن دچار ناآگاهی باشد.بنابراین باید از بستر آموزش کنگره استفاده کنیم و اجازه دهیم آموزش‌ها در زندگی ما جاری شوند. هدف این نیست که فقط مطالب زیادی بدانیم، بلکه باید بتوانیم دانسته‌های خود را به عمل تبدیل کنیم.در نهایت، سواد یک ابزار برای رسیدن به دانایی است و آموزش نیز وسیله‌ای برای افزایش دانایی محسوب می‌شود. دانایی زمانی ارزشمند است که در رفتار و زندگی انسان اثر بگذارد. دانایی مؤثر یعنی قدرت تشخیص همراه با توانایی به کارگیری آن تشخیص در زندگی.هرچه آموزش، تفکر و تجربه را بهتر در کنار یکدیگر قرار دهیم و از آن‌ها در زندگی استفاده کنیم، به دانایی مؤثر نزدیک‌تر می‌شویم و می‌توانیم در مسیر درمان، تعادل و تغییر واقعی حرکت کنیم.

ورود به سفر دوم جهانبینی 

لژیون دوم 

لژیون چهارم 

تایپ و ویرایش: مسافر محسن لژیون سوم(با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر محمد لژیون هفتم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان