دیده‌بانان؛ ستون‌های استوار، چراغ‌های روشن مسیر

تعدادی از اعضای لژیون هفتم با راهنمایی راهنمای محترم مسافر علیرضا در باب دستور جلسه هفته دیده‌بان چنین عنوان کردند.

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر.
عرض تبریک و تهنیت دارم به مسافران و همسفران عزیز و همچنین پیشکسوتان خدمت در کنگره ۶۰.
برای من خیلی جالب است که در هر موضوعی که در کنگره وارد می‌شوم، به این آیه شریفه می‌رسم:  «لَیسَ لِلْإِنسانِ إِلّا ما سَعی»
جایگاه در کنگره اعطایی نیست؛ بایستی ابتدا ظرفیت آن در انسان ایجاد شود و بعد، خودِ جایگاه شما را صدا خواهد زد.
دیده‌بانان محترم در کنگره، شخصیت‌های خدمتگزاری بودند که از همان ابتدای درمان، حال خوب را در خدمتگزاری دیدند. خودشان را موظف کردند تا با فرمانبرداری کامل، هر خدمتی را به نحو احسن انجام وظیفه کنند.
و امروز، ثمرهٔ آن عشق، فرمانبرداری و خدمت، جایگاه دیده‌بانی شده است؛ جایگاهی که چراغی روشن برای چراغداران راه است؛ جایگاهی ناظر، تیزبین و برخوردار از پشتوانهٔ تبحر و تخصص، که از کوچک‌ترین اشتباه یا انحراف از مسیر والای کنگره جلوگیری می‌کند.
و در آخر، اگر قرار باشد ما نیز در این مسیر به حال خوش برسیم، بایستی از آزمون‌های کنگره، یعنی آزمون‌های هستی، نمرهٔ قبولی بگیریم. یکی از آن آزمون‌ها، آزمون قدردانی از خادمین و خدمتگزاران است.
چه شایسته است که ما نیز در این مرحله، نقشی ماندگار از خود به یادگار بگذاریم.

سلام دوستان رحیم هستم یک مسافر.
هفته دیده‌بان در حقیقت یک کلاس درس عملی برای جهان‌بینی است؛ فرصتی برای تمرین و قدردانی از همین معجزه و همین ستون‌های بی‌صدا.
همین ستون‌هایی که بیشتر اوقات از خانواده‌های خود دور هستند، بی‌خوابی‌ها را به جان و دل پذیرفته‌اند و از دل و جان، مسئولیت‌های سنگین خود را بدون دریافت حتی یک ریال دستمزد به انجام می‌رسانند تا ساختاری که روزی زندگی خودشان را نجات داده، همچنان پابرجا بماند.
در نهایت، دیده‌بان یعنی کسی که از نقطه‌ای بالاتر، مسیر را می‌بیند تا طوفان‌ها سقف این بنا را نلرزانند.
هفته دیده‌بان به همه ما یادآوری می‌کند که آرامش، امنیت و رهایی امروز ما در صندلی‌های کنگره، حاصل بیداری و بارهای سنگینی است که این عزیزان بر دوش کشیده‌اند.
هفته دیده‌بان بر تمامی دیده‌بانان محترم مبارک باد.

سلام دوستان فرهاد هستم یک مسافر.
هفته دیده‌بان، برای منِ مسافر، فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ فرصتی است برای دیدن انسان‌هایی که شاید کمتر دیده شوند، اما حضورشان در مسیر حرکت کنگره ۶۰ بسیار پررنگ و تأثیرگذار است.
دیده‌بان بودن برای من یعنی سال‌ها خدمت کردن، آموزش دیدن، تجربه کسب کردن و بدون هیچ چشم‌داشتی برای بهتر شدن مسیر دیگران تلاش کردن. یعنی گاهی خستگی را کنار گذاشتن و با عشق، چراغی را روشن نگه داشتن تا مسافران و همسفران دیگری بتوانند راه خودشان را پیدا کنند.
من به‌عنوان یک مسافر، وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم، بیشتر از همیشه می‌فهمم که برای رسیدن به امروز، تنها خواستن کافی نبوده است؛ آموزش، نظم، محبت و خدمت انسان‌هایی که این مسیر را پیش از ما پیموده‌اند، نقش بزرگی در این راه داشته است.
دیده‌بانان عزیز؛ شاید نتوان با چند جمله، زحمات سال‌های خدمت شما را بیان کرد، اما می‌توان گفت:
سپاسگزاریم که چراغ این راه را روشن نگه داشته‌اید.

از طرف خودم و اعضای لژیون هفتم، هفته دیده‌بان را به همه دیده‌بانان محترم کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم و برای شما توفیق، سلامتی و ادامه مسیر خدمت در صراط مستقیم را آرزو دارم.
با احترام و سپاس

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر.
خداوند را سپاسگزارم که با وجود انسان‌های نیک و شایسته و ابرمردانی قدرتمند، مهربان و دلسوز، راه برای افرادی چون منِ حسین باز شد؛ انسانی که یک عمر در تاریکی، غفلت، یأس و ناامیدی به سر می‌برد.
با کمک، درایت، ازخودگذشتگی و ایثار مردانی شایسته و غیور چون دیده‌بانان عزیز، و با رفتار، گفتار، کردار و نگاهشان، باعث شدند که منِ حسین، از قعر تاریکی و ظلمت به سمت روشنایی کشیده شوم و الفبای درست زندگی کردن را یاد بگیرم.
این افراد، مردانی هستند که به‌عنوان ستون‌های کنگره ۶۰، لقب «دیده‌بان» را گرفته‌اند و متعهد شده‌اند که به اذن خداوند بزرگ، در کنار پدر این خانواده، جناب آقای مهندس حسین دژاکام، راه را به من نشان بدهند و نور ایمان و امید را در دل عزیزانی که سال‌ها راه خود را گم کرده‌اند، بتابانند و روشنایی را به آنان هدیه دهند.
مبارک باشد این روز بر شما مردان میدان عشق.
مبارک باشد این خدمت بر قلب‌های پرمهرتان.
مبارک باشد این روز بر شما عاشقان بی‌منت.

سلام دوستان مرتضی هستم یک مسافر.
هفته دیده‌بان را به تمام دیده‌بانان عزیز که مانند ۱۴ ستون، بنیان کنگره را یاری می‌کنند تا منِ مرتضی بتوانم با آرامش بیشتر و با عشق و علاقه، سفرم را ادامه دهم و به انتهای مسیر عشق و آرامش برسم، تبریک می‌گویم.
از تمامی خدمت‌های بی‌دریغ و بی‌منت شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.
هفته دیده‌بان بر شما بزرگواران مبارک باد.

سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر.
خداوند را هزاران مرتبه شکر می‌کنم بابت انسان‌های مهربان و دلسوزی که سر راه من قرار داد؛ انسان‌هایی که بدون هیچ توقع و منتی، به انسان‌هایی که در قعر تاریکی فرو رفته بودند، کمک و یاری رساندند.
انسان‌هایی که نه‌تنها به فرد مصرف‌کننده، بلکه به خانواده‌هایشان نیز کمک کردند تا از تاریکی به سمت نور هدایت شوند و زندگی‌شان هر روز زیباتر از روز قبل شود.
دیده‌بانان، فرشته‌هایی هستند که روشنایی و امید را برای ما به ارمغان آورده‌اند و بدون اینکه دیده شوند، جلوتر از همه راه را هموار می‌کنند تا ما با آسودگی سفر کنیم.
هفته دیده‌بان را به تمامی دیده‌بانان عزیز، که ستون‌های محکم کنگره ۶۰ هستند، تبریک عرض می‌کنم و از خداوند متعال می‌خواهم که برکت را در زندگی‌شان بیش از پیش ساری و جاری فرماید.
هفته دیده‌بان بر تمامی این عزیزان مبارک باد.

سلام دوستان ابراهیم هستم یک مسافر.
آبروی علم به عمل آن است و آبروی کنگره هم به دیده‌بانانش؛ نه به‌خاطر جایگاه، بلکه به این دلیل که دیده‌بانان، بعد از جناب مهندس، از بهترین عملگرایان کنگره هستند.
پس جا دارد که تشکر کنم؛ ابتدا از پدر معنوی خودم، جناب مهندس، و سپس از دیده‌بانان عزیز، بابت تمام تاریکی‌هایی که پشت سر گذاشتند و از اعماق اقیانوس تاریکی، الماس‌هایی از جنس آگاهی به دست آوردند و به من انتقال می‌دهند تا مسیر را بهتر پیدا کنم و کمتر درد بکشم.
حالا من هم باید قدردان این بخشش و الطاف این بزرگان باشم؛ چون بعد از همه اعضای کنگره، آبروی کنگره من هم هستم. این منم که با پندار، گفتار و کردارم شخصیتم را نشان می‌دهم و در ادامه، قدرت و توانایی کنگره را به نمایش می‌گذارم که چه شخصیتی از من ساخته است.
بعد از تمام این قدردانی‌ها، به رسم کنگره، بهترین تشکری که می‌توانم از کنگره و دیده‌بانان داشته باشم، این است که خودم را شبیه آن‌ها کنم؛ عملگرا باشم، آموزش بگیرم، رشد کنم و با رفتار و عملکرد خود، آبروی کنگره را حفظ و ارتقا بدهم.
ممنونم که وقت گذاشتید و مطالعه فرمودید.

سایت نمایندگی شفا