دانایی یعنی چراغی که راه را نشان می‌دهد

وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم، می‌بینم خیلی از چیزهایی را که امروز به آن‌ها آگاه هستم، آن زمان هم می‌دانستم؛ اما فقط دانستن کافی نبود. می‌دانستم باید صبر داشته باشم، درست تصمیم بگیرم، مسئولیت کارهایم را بپذیرم و دیگران را قضاوت نکنم، اما در بسیاری از مواقع نمی‌توانستم دانسته‌هایم را به رفتار تبدیل کنم. کنگره به من نشان داد که بین «دانستن» و «توانستن» فاصله زیادی وجود دارد.

در کنگره ۶۰ فهمیدم دانایی فقط جمع کردن اطلاعات نیست. دانایی یعنی انسان بتواند در شرایط مختلف، خوب و بد را از هم تشخیص بدهد و انتخاب درستی داشته باشد. زمانی این دانایی ارزش واقعی پیدا می‌کند که به مرحله عمل برسد و تبدیل به دانایی مؤثر شود. ممکن است بدانم عصبانیت چیزی را حل نمی‌کند، اما اگر هنگام ناراحتی نتوانم خودم را کنترل کنم، این دانستن هنوز به دانایی مؤثر تبدیل نشده است.

یکی از بزرگ‌ترین تجربه‌های من این بوده که هرچه بیشتر یاد گرفتم، بیشتر متوجه شدم که هنوز چیزهای زیادی برای یاد گرفتن دارم. قبلاً تصور می‌کردم انسان دانا کسی است که جواب همه سؤال‌ها را می‌داند، اما امروز می‌فهمم یکی از نشانه‌های دانایی این است که انسان بپذیرد همه چیز را نمی‌داند. وقتی این را پذیرفتم، بیشتر گوش دادم، کمتر قضاوت کردم و بیشتر سعی کردم از آموزش‌های دیگران استفاده کنم.

کنگره به من یاد داد که سواد فقط خواندن و نوشتن و داشتن مدرک نیست. سواد واقعی این است که بتوانم آموزش را بفهمم، آن را در زندگی تجربه کنم و از آن نتیجه بگیرم. چه فایده‌ای دارد درباره آرامش، محبت، بخشش و مسئولیت‌پذیری صحبت کنم؛ اما در زندگی خلاف آن رفتار کنم؟ اینجاست که می‌فهمم دانایی مؤثر چیزی فراتر از اطلاعات و محفوظات است. امروز اگر بتوانم در برابر یک حرف ناراحت‌کننده قبل از واکنش کمی فکر کنم، به جای قضاوت کردن سؤال بپرسم و به جای فرار از مسئولیت، آن را بپذیرم، می‌دانم یک قدم در مسیر دانایی برداشته‌ام. این تغییرهای کوچک برای من نشانه‌های بزرگی از آموزش هستند.

امروز وقتی واژه دانایی را می‌شنوم، به مسیری فکر می‌کنم که پایان ندارد. یاد گرفته‌ام دانایی با آموزش به دست می‌آید، با تجربه عمیق‌تر می‌شود و با عمل کردن به دانایی مؤثر تبدیل می‌شود. شاید زیباترین چیزی که کنگره به من یاد داد این باشد که به جای اینکه فقط بگویم «می‌دانم»، از خودم بپرسم: «آیا می‌توانم به آنچه می‌دانم عمل کنم؟» اگر پاسخ این سؤال مثبت باشد، آنجاست که آموزش از ذهن من عبور کرده و وارد زندگی‌ام شده است. برای من دانایی یعنی چراغی که راه را نشان می‌دهد، دانایی مؤثر یعنی با همان چراغ قدم برداشتن و سواد یعنی توانایی فهمیدن و به کار گرفتن آنچه در مسیر زندگی می‌آموزم.

نویسنده:همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر دوم سایت
رابط خبری لژیون سردار:همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مرضیه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد