ترس، یکی از اولین نیروهایی است که انسان در مسیر شناخت خود با آن روبهرو میشود. استاد میفرمایند: ترس یعنی نیرویی در وجود ما میباشد که هنوز تحت فرمان ما نیست؛ به عبارت دیگر، ترس مثل سایهای است که تا زمانی که چراغ آگاهی درون ما روشن نشده، همهجا همراه ما میماند. ترس بد نیست، ترس، خود به تنهایی بد نیست. در واقع یک نیروی حیاتی است که باعث حفظ بقا و مراقبت از انسان در برابر خطر میشود. مثلاً اگر انسان از آتش نترسد، ممکن است خود را بسوزاند. اما اگر ترس از حد تعادل بگذرد، دیگر محافظ نیست؛ بلکه مانع رشد و حرکت ما میشود. ریشه بسیاری از ترسها، جهل است.
ترسهایی که ما از مسائل مختلف داریم؛ مثل آینده، قضاوت مردم، صحبت کردن در جمع، تصمیمگیری، یا حتی ترک مواد، معمولاً از ناآگاهی و شناخت نداشتن ما از خود و جهان نشأت میگیرد. ترس و خشم، همراه هم هستند و یکدیگر را پوشش میدهند. ترس معمولاً با خشم درونی همراه است. گاهی ما چون از چیزی میترسیم، ناخودآگاه بهجای پذیرش، حالت پرخاش یا انکار به خود میگیریم. مثلاً همسفری که از بازگشت مسافر میترسد، ممکن است دائم او را کنترل یا سرزنش کند؛ درحالیکه خود دچار ترس درونی است و نمیداند چهطور آن را مدیریت کند. نباید با ترس، بجنگیم، بلکه باید آن را بشناسیم. ما قرار نیست با ترس بجنگیم یا آن را انکار کنیم. باید آن را بشناسیم، بپذیریم، و بهمرور زمان، با آموزش و آگاهی، نیروهای وجود خود را تحت فرمان درآوریم. مثلا اگر از تاریکی میترسیم، چراغ را روشن کنیم؛ نه اینکه تاریکی را انکار کنیم!
راه درمان ترس چیست؟ اول، شناخت ریشههای ترس، دوم بالا بردن آگاهی و دانایی نسبت به موضوع ترس و سوم تجربه کردن و تمرین در شرایط واقعی مثل مشارکت کردن، مسئولیت گرفتن و چهارم ایمان به نیروی برتر و آموزشهای درست میباشد.
نتیجهگیری مهم: ترس وقتی از بین میرود که انسان خود را بشناسد و به مرحلهای برسد که نیروهای درونی خود را تحت فرمان درآورد. ترس، جایی در دل ما به وجود میآید که تغییر و رشد قرار است اتفاق بیفتد. بنابراین، وجود ترس نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه آمادگی برای تغییر است.
منبع: سیدی ترس
نویسنده و رابط خبری: مرزبان خبری همسفر نگین (لژیون مرزبانی)
ارسال: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
101