پشت صحنه آرامش کنگره 60

دوازدهمین جلسه از دور دوم سری کارگاه های آموزشی عمومی ویژه مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی یزد، با استادی دستیار دیده‌بان محترم مسافر امیر، نگهبانی مسافر محمدحسین و دبیری مسافر حسین، در روز پنجشنبه پنجم شهریور ماه 1405 با دستور جلسه «هفته دیده‌بان»، راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خیلی ممنونم از حسین آقا بابت خلاصه عملکرد جلسه قبلشان.

سلام دوستان امیر هستم یک مسافر.

خیلی خوشحالم که امروز در جمع شما عزیزان، در شهر یزد و نمایندگی یزد هستم و این توفیقی است که قسمت من شد. ممنونم از آقای نعیم و گروه مرزبانی که فرصت این خدمت را به من دادند.

دستور جلسه این هفته «هفته دیده‌بان» است؛ هفته کسانی که از آموزش‌دیده‌ترین افراد کنگره ۶۰ هستند. زحماتی که دیده‌بان‌ها می‌کشند، شاید فقط بخش کوچکی از آن را ما ببینیم. مثل یک جزیره که آنچه از آن می‌بینیم، شاید بخش بسیار کوچکی باشد و قسمت اصلی آن زیر آب قرار داشته باشد. دقیقاً زحمات دیده‌بان‌ها هم همین‌گونه است؛ بخش زیادی از زحماتشان برای ما قابل مشاهده نیست. در کنگره ۶۰ معمولاً در خدمت‌ها می‌گوییم اولویت‌های ما «کار، کنگره و خانواده» است و باید بین این سه ضلع تعادل برقرار کنیم. اما در مورد دیده‌بان‌ها شرایط متفاوت است؛ اولویت اول و آخرشان کنگره است.

یک دیده‌بان به‌صورت شبانه‌روزی درگیر کنگره است؛ از قانون‌گذاری و نظارت گرفته تا سفر به شعب مختلف و رسیدگی به مسائل کنگره. مثلاً اصغرآقای منصوری را در نظر بگیرید. یک روز که می‌خواستیم با ایشان به همدان برویم، چند دقیقه دیر از خانه بیرون آمدند. وقتی علت را پرسیدم، گفتند: «دیشب ساعت چهار رسیدم؛ کرمان بودم، بعد تهران و اصفهان و حالا هم افتادیم برای همدان.» یعنی شاید فقط دو سه ساعت در خانه بوده‌اند. این‌جوری برای کنگره زحمت کشیده می‌شود.دیده‌بان‌ها تمام قوانین و ساختارهایی را که ما امروز به‌سادگی از آن‌ها استفاده می‌کنیم، تعریف و طراحی کرده‌اند؛ از زمانی که یک سفر اولی وارد کنگره می‌شود تا رهایی، خدمتگزاری، راهنما شدن، تحویل لژیون، ایجنت شدن و مرزبانی. برای همه این مراحل، قوانین و شرایط مشخصی وجود دارد.

به همین دلیل جا دارد از دیده‌بان اول کنگره، آقای مهندس حسین دژاکام، بنیان کنگره ۶۰، خانم آنی و همه دیده‌بان‌ها تقدیر و تشکر کنیم. البته اینکه برای یک خدمت خاص جشن می‌گیریم، به این معنا نیست که ارزش آن خدمت از سایر خدمت‌ها بیشتر است. همه خدمت‌ها در کنگره مقدس و ستودنی هستند.

آقای خدامی یک مثال زیبا درباره این موضوع زدند. گفتند اگر بخواهیم در یک ساعت نقشی داشته باشیم، احتمالاً عقربه‌ها یا اعداد ۱۲، ۳ ،6 و ۹ را انتخاب می‌کنیم؛ چون بیشتر دیده می‌شوند. در صورتی که همین ساعت بدون چرخ‌دنده‌های کوچکی که در پشت آن مدام در حال کار هستند، هیچ کارایی ندارد. خدمت‌های کنگره هم همین‌طورند؛ همه زنجیروار به هم متصل هستند. دیده‌بان بدون ما، راهنما بدون سفر اولی‌ها و هیچ‌کدام از خدمت‌ها بدون دیگری معنا و کارایی کامل ندارند.

یکی از مهم‌ترین وظایف دیده‌بان‌ها، قانون‌گذاری و نظارت است. نظارت واقعاً کار سختی است؛ باید هم نقاط قوت را ببینند و هم نقاط ضعف را و تلاش کنند نقاط ضعف به نقاط قوت تبدیل شود. ما معمولاً مسائل ظاهری را می‌بینیم؛ مثلاً اینکه چرا فلان وسیله اینجاست یا چرا همسفران این‌طرف و مسافران آن‌طرف نشسته‌اند، اما دیده‌بان ممکن است مسئله‌ای را ببیند که اگر امروز به آن توجه نشود، سال‌ها بعد تبدیل به یک مشکل بزرگ شود. مثل یک تیم فوتبال که اگر نقطه‌ضعف دفاع چپش را پیدا کند و آن را تبدیل به نقطه قوت کند، نه‌تنها از آن جناح گل نمی‌خورد، بلکه همان جناح تبدیل به نقطه قوت تیم می‌شود. دیده‌بان‌ها هم همین کار را با نقاط ضعف کنگره انجام می‌دهند.

بچه‌ها، واقعاً ما در کنگره ۶۰ حرف برای گفتن داریم. در روش DST و درمان اعتیاد، سیگار و اضافه‌وزن، تجربیات و دستاوردهای ارزشمندی داریم. خود ما کسانی بودیم که برای رهایی از اعتیاد به هر راهی متوسل شدیم، اما نتیجه نگرفتیم. در کنگره ۶۰ با روش DST توانستیم مواد را کنار بگذاریم و روزبه‌روز حالمان بهتر شود.

در اداره امور و ساختار کنگره هم واقعاً حرف برای گفتن داریم. وقتی یک نگهبان یا راهنما یا ایجنت خدمتش تمام می‌شود، نفر بعدی به‌جای تخریب نفر قبلی، از او تقدیر و تشکر می‌کند. این نظم و احترام، حاصل همان ساختار و آموزش‌هایی است که در کنگره وجود دارد. در بعضی شعب، صدها نفر کنار هم می‌نشینند و بدون کوچک‌ترین حاشیه‌ای جلسه را برگزار می‌کنند؛ افرادی که شاید روزی حتی توانایی ایجاد آرامش در خانواده خودشان را هم نداشتند. این اتفاق، نتیجه همین آموزش، قانون‌گذاری و ساختار کنگره است؛ و واقعاً ما مدیون آقای مهندس و دیده‌بان‌ها هستیم. اگر آقای مهندس بعد از درمان خودش، این مسیر را ادامه نمی‌داد، شاید امروز خیلی از ما اینجا نبودیم.

در پایان، این هفته را به آقای مهندس، همه دیده‌بان‌ها و تک‌تک شما عزیزانی که دیده‌بان خودتان هستید، تبریک می‌گویم. چرا که در کنگره یاد می‌گیریم فقط به دنبال دیده‌بان بیرون از خودمان نباشیم؛ بلکه خودمان هم دیده‌بان اعمال و رفتارمان باشیم و ببینیم چه اتفاقی در درون و بیرونمان در حال رخ دادن است.

هفته دیده‌بان مبارک.

خلاصه برداری: مسافر حسین

عکاس: مسافر داوود

بارگزاری و ویرایش: مسافر محسن