دیده‌بان؛ چراغی برای روشنایی مسیر

سلام دوستان سعید هستم یک مسافر،

آنتی ایکس: متادون، مدت سفر « ۳۸روز، راهنما :حسین آقا حسین زاده، ورزش: شنا، تی دی اس : پنج و نیم سی سی هر وعده

به نام قدرت مطلق الله 

سلام دوستان سعید هستم یک مسافر
گاهی آدم‌ها را فقط با جایگاهشان می‌شناسیم، اما بعضی آدم‌ها را باید با ردپایی که در زندگی دیگران می‌گذارند شناخت.
دیده‌بان بودن برای من فقط یک عنوان نیست؛ یادآور انسان‌هایی است که شاید همیشه دیده نشوند، اما حضور، تصمیم‌ها و خدمتشان مسیر زندگی خیلی‌ها را روشن‌تر می‌کند.
ما شاید تنها بخشی از زحمات دیده‌بان‌ها را ببینیم؛ جلسه‌ای که برگزار می‌شود، تصمیمی که گرفته می‌شود یا حرفی که زده می‌شود. اما پشت همه این‌ها، ساعت‌ها فکر، مسئولیت، نگرانی و دلسوزی برای انسان‌هایی وجود دارد که شاید حتی نامشان را هم ندانند.
زیبایی خدمت همین‌جاست؛ اینکه انسان گاهی برای دیگران قدمی برمی‌دارد، بدون اینکه انتظار داشته باشد نتیجه زحماتش را خودش ببیند. شاید همین خدمت، به یک انسان یا یک خانواده فرصت دوباره‌ای برای زندگی بدهد.
دیده‌بان‌های کنگره ۶۰ برای من نماد همین مفهوم هستند؛ اینکه می‌شود مسئولیتی بزرگ داشت و آن را با عشق انجام داد؛ می‌شود قدرت داشت و آن را در مسیر خدمت به انسان‌ها به کار گرفت.
امروز در هفته دیده‌بان، به جای گفتن جمله‌های بزرگ، فقط می‌خواهم بگویم:
ممنونم که هستید...
ممنون برای تمام تصمیم‌هایی که شاید ما از پشت پرده آن‌ها خبر نداشته باشیم؛ برای تمام وقت‌هایی که گذاشتید، نگرانی‌هایی که به دوش کشیدید و قدم‌هایی که شاید هیچ‌وقت دیده نشدند.
شاید نتوانیم بزرگی این خدمت را با چند جمله جبران کنیم، اما می‌توانیم قدر آن را بدانیم و یاد بگیریم که خدمت واقعی یعنی چه.
در هفته دیده‌بان، از صمیم قلب برای تمام دیده‌بان‌های کنگره ۶۰ آرزوی سلامتی، آرامش و توفیق روزافزون دارم.
سپاسگزارم که با خدمتتان، چراغی را روشن نگه داشته‌اید که خیلی‌ها مسیر زندگی خود را با نور آن پیدا کرده‌اند.

مرزبان خبری : مسافر مهدی

ویرایش و ارسال خبر : مسافر مرتضی لژیون یکم

سایت غزالی مشهد