دیده بانان چراغ روشنایی بخش راه ما

دومین جلسه از دورهٔ بیست و سوم کارگاه‌های آموزشی عمومی ویژهٔ مسافران و همسفران نمایندگی یحیی زارع میبد، با استادی مسافر کیارش، نگهبانی مسافر حسین و دبیری  مسافر علی، با دستور جلسهٔ : « هفته دیده بان » روز پنجشنبه  ۵ شهریورماه  ۱۴۰۵، ساعت : ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
من این دستور جلسه را به دو قسمت تقسیم می کنم قسمت اول ، این هفته را به دیده بان های محترم کنگره شصت و جناب مهندس تبریک می گویم .
من بنا به مسئولیتی که داشتم در ساختمان سیمرغ قسمت انظباطی با اکثر دیده بان در ارتباط بودم و می دیدم که بدون تعارف آن ها با ایثار واقعی کار خود را انجام می دهند.
هر چقدر در کنگره جایگاه بالاتر باشد سختی بیشتر است سختی به این معنی که همه کارها را اول خودت انجام دهی چه وزن، چه سیگار و چه سی دی نوشتن پس جایگاه دیده بانی جایگاه بسیار ارزشمندی است .
جشن دیده بان را باید با شکوه برگذار کرد جشن ها در کنگره شصت تمرین قدردانی است ،  این قدر دانی یکی از چیز هایی است که باعث می شود ظرف ما بزرگتر شود.
قسمت دوم برداشت من از این دستور جلسه  این است که مهمترین گزینه ای که نیرو های بازدارنده می توانند انسان را از مسیر خارج کنند و انسان را به تاریکی ببرند و آرامش را از انسان بگیرند یک هنر است و این هنر فقط یک چیز است که تمرکزش را از روی خودش بردارد.
نیروهای بازدارنده خوب می دانند که اگر انسان توانایی های خود را بشناسد ،دارایی های خود را بشناسد و هنر های خود را بشناسد دیگر جلودارش نمی توانند باشند ، فضا را می گیرد دریا را می گیرد موشک می سازد پس تمام قدرتشان را می گذارند که انسان از خودش خارج شود و انسان شروع کند به دیگران را دیدن، شروع کند به قضاوت کردن و شروع کند به حسادت کردن.
اگر انسان بتواند دیده بان خود باشد به موفقیت می رسد نیروهای بازدارنده خیلی سعی می کنند که انسان را از خودش جدا کنند و نگاه انسان معطوف به دیگران باشد.
انسان باید دیده بانی را از خود شروع کند اگر توانست دیده بان خود باشد می تواند دیده بان فرزند و خانواده خود باشد.
جناب  مهندس دژاکام برای کنترل کنگره شصت شورای دیده بانی را تشکیل داد.


مرزبان کشیک : مسافر جمال
ویراستار :مسافر میثم لژیون اول
عکس و تایپ : مسافر امیر حسین لژیون دوم
ارسال خبر : مسافر علی لژیون هشتم