جهان‌بینی برای خودمان؛ آغاز مسیر رشد و ارتقای نمایندگی است

گفتگو با دیده بان محترم همسفران سرکار خانم آنی کماندار

امروز چهار شنبه مورخ 4 شهریور 1405 است و در نمایندگی لویی پاستور در خدمت دیده بان محترم همسفران سرکار خانم آنی کماندار میباشم.

برای اینکه ما خدمتگزاران بتوانیم باعث ارتقای شعبه‌مان شویم و شعبه پیشرفت بیشتری داشته باشد، چه راهکاری پیشنهاد می‌کنید؟
راهکار این است که روی پایه‌های اصلی کنگره کار کنیم. راهنماها می‌آیند و خدمت می‌کنند، اما مهم است که رهجوها سر وقت در جلسات حضور داشته باشند، به صحبت‌های راهنمای خود گوش بدهند و مطالب را حتماً بنویسند.
به نظر من باید روی دستور جلسات هفتگی هم کار شود. برای هر دستور جلسه، مطالعه داشته باشند و وقتی می‌خواهند در جلسه مشارکت کنند، صحبت‌هایشان مرتبط با همان دستور جلسه باشد.
پایه اصلی کار، نوشته‌ها، کتاب‌ها و سی‌دی‌ها هستند؛ به‌خصوص وادی‌ها و کتاب‌های کنگره. فردی که وارد کنگره می‌شود ممکن است در ابتدا هیچ شناختی از این مطالب نداشته باشد، بنابراین باید از همین پایه‌ها شروع کند و به‌تدریج آموزش بگیرد.

اگر کسی بخواهد در کنگره به جایگاه‌های بالاتر و رشد بیشتری برسد، چه راهکاری برای او دارید؟
یکی از مسائل مهم این است که ما باید جهان‌بینی را ابتدا در زندگی و در مورد خودمان به کار ببریم. برای مثال، یک همسفر نباید از جهان‌بینی به‌عنوان یک خط‌کش استفاده کند تا دائماً مسافرش را اندازه بگیرد و ببیند چه اشکالات و نواقصی دارد.
جهان‌بینی برای خود شخص است؛ برای اینکه بتواند آن را در زندگی خودش پیاده کند. اگر انسان جهان‌بینی را روی خودش اجرا کند، خیلی می‌تواند به رشد و پیشرفت او کمک کند.
به نظرم در ابتدای کار، سی‌دی «معلم» و گوش دادن به آموزش‌ها و همچنین توجه به وظایف رهجو، موضوعاتی مثل قیاس و قضاوت، خیلی کمک‌کننده هستند.
اصلاً رهجو باید بداند چرا باید حرف راهنمایش را گوش کند. وقتی راهنما نقش معلم را دارد، طبیعی است که رهجو باید به آموزش‌های او توجه کند.
از طرف دیگر، نباید دائماً خودش را با رهجوهای دیگر مقایسه کند؛ مثلاً بگوید فلانی چند ماه است که به کنگره می‌آید و من هنوز به آن مرحله نرسیده‌ام. این مقایسه ممکن است باعث ایجاد حس تنفر، بیزاری، ناامیدی و احساس عقب‌ماندن شود.
اما اگر هر انسان خودش را با گذشته خودش مقایسه کند، توانایی پیدا می‌کند که قدم‌به‌قدم رو به جلو حرکت کند و رشد داشته باشد. مقایسه با گذشته خودمان می‌تواند باعث پیشرفت شود، ولی مقایسه با دیگران ممکن است ما را از مسیر اصلی دور کند.

دوره خدمت دیده‌بانان چند سال است و آیا پس از پایان این دوره، دیده‌بانان جابه‌جا می‌شوند؟
دوره دیده‌بانی چهار سال است و بعد از چهار سال جابه‌جایی انجام می‌شود. برای مثال، آقای محمد صداقت، آقای حسین نمکی و آقای کامران شریف‌نیا که فکر می‌کنم از اصفهان بودند، دوره خدمتشان تمام شده و افراد دیگری جایگزین شده‌اند.
البته خود دیده‌بان‌ها تصمیم می‌گیرند. ممکن است به دلیل مشغله کاری، شرایط زندگی یا مسائل دیگر، فردی نتواند به خدمت خود ادامه دهد. به‌خصوص افرادی که جدیدتر هستند، ممکن است شرایط متفاوتی داشته باشند.

آیا تا به حال پیش آمده که شما باعث شوید فردی به کنگره معرفی شود یا کسی را به کنگره بیاورید؟
بله، زیاد پیش آمده است. وقتی متوجه می‌شوم فردی درگیر مصرف مواد است، معمولاً به شکلی ساده به او می‌گویم که جایی هست که برای درمان اعتیاد فعالیت می‌کند و می‌تواند برای درمان به آنجا مراجعه کند.

در پایان اگر بخواهید در یکی دو جمله، مهم‌ترین توصیه خود را به خدمتگزاران و اعضای شعبه بگویید، چه می‌فرمایید؟
روی آموزش‌ها و منابع اصلی کنگره کار کنید، به صحبت‌های راهنما گوش بدهید، دستور جلسات را مطالعه کنید و مهم‌تر از همه، جهان‌بینی را ابتدا روی خودتان اجرا کنید، نه روی دیگران.

از اینکه وقت ارزشمندتان را در اختیار ما گذاشتید، بسیار سپاسگزاریم. از این گفت‌وگو خیلی خوشحال شدیم.
خواهش می‌کنم، من هم از شما ممنونم

گردآوری و تایپ: مسافر مهدی (لژیون2)
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)