صورت مسئله اعتیاد و رسالت رهایافتگان

خلاصه سخنان استاد امین؛

دیده‌بان محترم کنگره 60، در جشن دیده‌بان نمایندگی چالوس:

سلام دوستان، امین هستم یک مسافر.

بسیار خرسندم که در جمع شما حضور دارم. فرا رسیدن هفته دیده‌بان را تبریک می‌گویم و از خانم شانی که با حضورشان در این جلسه باعث خوشحالی و دلگرمی ما شدند، سپاسگزارم.

همان‌طور که می‌دانید، مهم‌ترین بخش در حل هر مسئله، «یافتن صورت‌مسئله» و تشخیص درستِ ریشه‌ی مشکل است. در بحث اعتیاد نیز سال‌ها تصور می‌شد که ریشه این بیماری، مسائل روانی یا مشکلات ژنتیکی است؛ یعنی تصور می‌کردند ژنِ فرد مصرف‌کننده دچار نقص است. همین تشخیص‌های نادرست باعث شد تا اغلب راه‌هایی که برای درمان اعتیاد پیشنهاد می‌شد، به شکست بینجامد. برای اولین بار، جناب مهندس با کشف بزرگِ «صورت‌مسئله اعتیاد»، بیان کردند که مشکل اصلی، جایگزینی مواد بیرونی به جای مواد درونی بدن است. این چالش در تمامی شاخه‌های علمی نیز وجود دارد؛ یعنی تعریف نادرست از صورت‌مسئله، باعث می‌شود شاخ و برگ‌های اضافی و علف‌های هرز، ما را از حقیقت و مسیر درستِ حل مسئله دور کنند.

نیروهای منفی همواره انسان را به سمت بی‌تعادلی سوق می‌دهند، اما خواست نیروهای الهی، رسیدن به تعادل است. قوانین الهی برای این وضع شده‌اند تا زندگی انسان در تلاطم‌ها متعادل بماند؛ درست مانند کسی که در دل طوفان، تعادل خود را حفظ می‌کند و به در و دیوار برخورد نمی‌کند. اتفاقاً برای بی‌تعادل شدن، نیازی به دانش نیست؛ کمی خودخواهی و حماقت کافی است تا انسان را به وادی بی‌تعادلی بکشاند، اما حفظ تعادل، نیازمندِ دانش و آگاهی بسیار بالایی است.

نیروهای منفی، همیشه راه افراط و تفریط را پیش پای انسان می‌گذارند و این بی‌تعادلی، اغلب ناشی از تفسیر اشتباه مسائل است. ما با آموختن دانش و جهان‌بینی که جناب مهندس به ما می‌آموزند و با به‌کارگیری متد دی‌اس‌تی به تعادل دست می‌یابیم. این‌ها مصالحِ سازندگی ما هستند. هر کاری که با علاقه و عشق انجام شود، محکوم به موفقیت است و شکست در آن راهی ندارد؛ عکس این موضوع نیز صادق است.

خداوند لطف بزرگی به ما کرده که توانسته‌ایم به رهایی و تعادل برسیم؛ چرا که بسیاری هنوز در رنج و گرفتاری‌های اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کنند. خداوند چنین موهبتی را در اختیار ما قرار داده است، اما گاهی ما آن را پنهان می‌کنیم. ممکن است فکر کنیم اگر در جامعه بگوییم که روزی مصرف‌کننده بوده‌ایم و درمان شده‌ایم، حیثیت‌مان به خطر می‌افتد؛ جالب است بدانید که جناب مهندس نیز در ابتدای راه با همین چالش روبرو بودند. ایشان در سال 77، در یک برنامه تلویزیونی، صراحتاً اعلام کردند که من مصرف‌کننده بودم و اکنون به درمان رسیده‌ام؛ 

آن هم در حالی که هنوز کنگره‌ای تأسیس نشده بود. 

شما نیز اگر خواهان رشد نمایندگی چالوس هستید، باید رهایی خود را همچون «مدال افتخار» به سینه بزنید. شما مانند فرماندهان جنگی هستید که در نبردی پیروز شده‌اید که بسیاری در آن شکست می‌خورند. تعداد کمی می‌توانند از این جنگ، پیروز و سربلند بیرون بیایند. شاید بیش از یک میلیارد مصرف‌کننده در سراسر جهان با انواع مواد و مشکلات درگیر باشند، اما تعداد کسانی که تاکنون در کنگره به درمان قطعی رسیده‌اند، بین 100 تا 200 هزار نفر است؛ یعنی از هر ده هزار نفر، تنها یک نفر به این جایگاه می‌رسد. آیا نباید به این پیروزی افتخار کرد؟ اگر این گوهرِ رهایی را پنهان کنید، راه برای دیگران بسته می‌ماند.

سال 93 زمانی که مسئول مسابقات تیراندازی بودم، مشاهده کردم که در یک باشگاه 150 نفره، هیچ‌کس نمی‌داند که اعضای کنگره، مصرف‌کنندگان مواد مخدر بوده‌اند؛ زیرا همه اکراه داشتند که گذشته خود را بازگو کنند. اما رسالت ما این است که بگوییم: نگاه کنید! یک مصرف کننده هروینی که نمی‌توانست از جوی آب بپرد، حالا به عنوان بهترین ورزشکارِ استان تهران انتخاب شده است. این «سند قطعی درمان» در کنگره 60 است. هیچ سندی گویاتر از این وجود ندارد.

 اگر این افراد از بازگو کردن گذشته خود پرهیز کنند، در واقع رسالت خود را نادیده گرفته‌اند. اگر به درمان رسیده‌اید، باید آن را همچون مدال افتخار به سینه بزنید تا آن حسِ پیروزی به دیگران منتقل شود و آن‌ها نیز جسارت یابند که وارد کنگره شوند و درمان خود را آغاز کنند. آنگاه است که نمایندگی چالوس مسیر رشد را با سرعت طی خواهد کرد.

همسفران عزیز نیز همین‌طور؛ اگر زندگی‌تان تغییر کرده، این پیامِ رهایی را در میان دوستان و آشنایان مطرح کنید. البته این توصیه برای کسانی است که به رهایی رسیده‌اند؛ زیرا پیام رهایی از زبانِ کسی که به درمان رسیده، تأثیرگذار است. خیلی‌ها نیازمند شنیدن این پیام هستند؛ بسیاری کلینیک‌ها و روش‌های مختلف را امتحان کرده‌ اما راه درمان را نیافته‌اند. وقتی شما صادقانه از تجربه‌ی درمان خود می‌گویید، آن فرد اعتماد کرده و وارد کنگره می‌شود. هیچ‌کس جز خود ما نمی‌تواند این پیام را با آن حس واقعی منتقل کند. اگر صفات و جهان‌بینی ما اصلاح شده باشد، وقتی پیام رهایی می‌دهیم، کلام‌مان خودبه‌خود اثرگذار خواهد بود.

از اینکه در جمع شما هستم خوشحالم و امیدوارم همگی در مسیر کنگره موفق و سربلند باشید.

عکس: مسافر رضا

تایپ و تنظیم: مسافر فرامرز 

ارسال : مسافر رحیم

مسافران نمایندگی چالوس