دیده‌بان از خود گذشته است تا ناجی دیگران باشد.

جلسه‌ی سیزدهم از دوره‌ی دهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی طارم با استادی راهنما مسافر امین، نگهبانی مسافر مرتضی و دبیری موقت مسافر مجتبی با دستور جلسه‌ی « هفته‌ی دیده‌بان » روز یکشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان امین هستم یک مسافر، از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم کمال تشکر را دارم از این که به بنده این فرصت را دادند تا بعنوان استاد جلسه در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. از این فرصت استفاده می‌کنم و از همه‌ی عزیزانی که یک روزی کمک کردند تا من از بند اعتیاد رها بشوم، تشکر و قدردانی می‌کنم. واقعا وقتی مدتی از رهایی می‌گذرد ممکن است شخص دچار فراموشی شود که قبلا در چه وضعیتی بود و اکنون  از کجا به کجا رسیده است. و این که مصرف نکردن مواد مخدر و حال خوب چیزهایی بود که ما سال‌ها در پی آن بودیم ولی نمی‌توانستیم به آن دست پیدا کنیم.

ولی امروز خدا را شاکرم که به واسطه‌ی کنگره ۶۰ و انسان‌هایی که سر راه ما قرار گرفتند، من امروز بدون مصرف کردن مواد مخدر و سیگار می‌توانم با آرامش و حال خوب زندگی کنم. دستور جلسه‌ی امروز هفته‌ی دیده‌بان می‌باشد. من قبل از هر چیزی از طرف خودم این هفته را به همه‌ی دیده‌بانان عزیز کنگره ۶۰ تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.  همان طور که همه مطلع هستید ما در کنگره ۶۰ چهار جشن برگزار می‌کنیم که عبارتند از ؛ جشن همسفر، جشن راهنما، جشن ایجنت و مرزبان و جشن هفته‌ی دیده‌بان. 

این هفته‌، هفته‌ی دیده‌بان می‌باشد. کنگره ۶۰، در کل دارای چهارده دیده‌بان می‌باشد که این دیده‌بانان عزیز کسانی هستند که تقریبا از بدو تاسیس کنگره ۶۰ کنار آقای مهندس حضور داشتند و بر روند تکاملی کنگره ۶۰ اشراف کامل داشتند و از نزدیک شاهد بوده‌اند که کنگره از کجا به کجا رسیده است. دیده‌بانان افرادی بودند که در هر جایگاهی که قرار گرفتند خدمت مربوط به آن جایگاه را به نحو احسنت انجام دادند و اکثر جایگاه‌های خدمتی از جمله راهنمایی و مرزبانی و... را تجربه کرده‌اند. هر کدام از این دیده‌بانان یک وظیفه‌ی خاصی را بر عهده دارند و هر کدام یک قسمتی از کارهای کنگره ۶۰ را انجام می‌دهند.

بطور مثال آقای اشکذری که جلسه‌ی قبل مهمان ما بودند مسئول پارک‌های ورزشی کل شعبات کشور هستند. یا برای مثال دیده‌بان راهنماها آقای ترابخانی هستند و یا دبیر کل کنگره ۶۰، آقای خدامی می‌باشند. همه‌ی این بزرگواران افرادی هستند که واقعا برای همه‌ی ما زحمت کشیدند. خدمت کردن سختی‌های مخصوص خودش را دارد و یک موقع‌هایی باید از خواسته‌های معقول و شخصی خودت هم بگذرید تا بتوانید خدمت کنید. بطور مثال شخصی که یکی از نزدیکانش فوت شده است و باید در کنار خانواده‌اش باشد ولی بخاطر خدمتی که پذیرفته است، در کنگره حاضر می‌شود تا خدمتش را به پایان برساند،

و مطمئنا فردی که بالای ۲۰ سال در کنگره ۶۰ خدمت نموده است، همه‌ی این اتفاقات را تجربه کرده است. خیلی مواقع از خواسته‌های شخصی خودش گذشته است تا توانسته سال‌های متمادی در کنگره ۶۰ حضور داشته باشد و خدمت نماید. به نظر من پیامی که هفته‌ی دیده‌بان برای ما دارد و ما باید آن را یاد بگیریم این است که هر کسی که کوچکترین محبتی در حق من کرد، قدردان آن شخص باشم و دیده‌بانان هم کسانی هستند که محبت و عشق زیادی به ما هدیه داده‌اند و ما باید قدردان و سپاسگزار این عزیزان باشیم. کوچکترین محبت از طرف هرکسی، لایق قدردانی است چه برسد به این عزیزان که مسیر زندگی و سرنوشت ما را تغییر دادند.

این عمل قدردانی فقط بخاطر طرف مقابل نیست و عواید آن شامل حال خود من نیز می‌شود. اگر شخصی یک محبتی به من می‌کند و من قدردان آن شخص هستم این قدردانی کاملا بخاطر خود من می‌باشد. آن راننده‌ی تاکسی که من را به مقصد می‌رساند و من کرایه‌اش را می‌دهم و یا کارمند بانکی که کار من را انجام می‌دهد و بابت آن کار مزد هم می‌گیرد، وقتی من از آنها تشکر می‌کنم این کار بخاطر خودم می‌باشد.

انسان خوب بودن، برای دیگران نیست بلکه بخاطر خودم می‌باشد تا بتوانم راحت‌تر و با آرامش زندگی کنم و حس و حال خوبی داشته باشم و اینکه انرژی و نیروهای مثبت به سمت روانه شود. انسان خوب بودن اصلا به این معنی نیست که من لطف می‌کنم که آدم خوبی هستم. من آدم خوبی هستم چون لیاقت آن را دارم و دوست دارم خوب باشم. انشاءاللّه که همه‌ی ما مفید باشیم و مهمتر از هر چیزی کنگره‌ای باشیم و کنگره‌ای زندگی کنیم و کنگره‌ای بمانیم. خیلی ممنونم که به صحبت‌های من توجه کردید.

سایت خبری نمایندگی طارم