شکرگزاری و قدردانی نوعی تزکیه و پالایش است

جلسه سوم از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی پرند با استادی همسفر معصومه، نگهبانی همسفر سمیرا و دبیری همسفر آرزو با دستور جلسه: «هفته دیده‌بان» در تاریخ ۳ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا از ایجنت همسفر سهیلا و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم که این فرصت را به من دادند تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه در مورد هفته دیده‌بان است. این هفته را به آقای مهندس، خانواده محترم ایشان و به تمام دیده‌بانان تبریک عرض می‌کنم؛ اگر بخواهیم در مورد جایگاه‌ها در کنگره۶۰ صحبت کنیم؛ باید بگویم که هر چه جایگاه بالاتر می‌رود مسئولیت فرد نیز سنگین‌تر می‌شود. به این معنا که وقت، زمان و تمام وجود شخص بیشتر در خدمت کنگره قرار می‌گیرد. به عنوان مثال نگهبان یا دبیر هفته‌ای یک‌بار وقت خود را صرف خدمت به مردم می‌کند؛ اما زمانی‌که فرد به جایگاه دیده‌بانی می‌رسد تمام وجود و زمان او وقف کنگره می‌شود. او از خواسته‌های شخصی خود عبور کرده و تنها منافع کنگره را در نظر می‌گیرد تا به این جایگاه رسیده‌ و به آن دید کلی دست یافته است.

دیده‌بانان به درجه‌ای از تزکیه و پالایش رسیده‌اند که با حس و نگاه‌ خود می‌توانند ایرادات نمایندگی‌ها را دریابند. ما اگر کنگره۶۰ را مانند کشتی در نظر بگیریم که مسافران و همسفران در آن حضور دارند و از تاریکی به سمت روشنایی در حرکت هستند سکان‌دار آن آقای مهندس است. این کشتی به دیده‌بانانی نیاز دارد که مانند چشم‌های بینا عمل می‌کنند. تمام سعی آن‌ها این است که کشتی در مسیر درست حرکت کند و در این راه از خویش، خانواده و زمان خود گذشتند. برای ما که در این کشتی قرار داریم اولین قدم قدردانی است. آقای مهندس همیشه می‌گویند که انسان صفت ناسپاسی دارد و خیلی زود نعمت‌هایی که دارد برای او عادی می‌شود. به همین دلیل ایشان هر سال این دستور جلسه‌ها را تکرار می‌کنند تا حس قدردانی و شکرگزاری در ما زنده بماند.

این شکرگزاری نوعی تزکیه و پالایش است که ما را به مراحل بالاتر می‌برد؛ اگر در جایی متوقف شویم و حس قدردانی در ما تکرار نشود؛ یعنی دانایی ما متوقف شده و دیگر نمی‌توانیم از آن مرحله جلوتر برویم. آقای مهندس دژاکام در هر مسئله‌ای تفکر و درایت‌های خاصی دارند. مثلاً تغییر جایگاه‌ها به این دلیل است که همه افراد آن جایگاه را تجربه کنند تا نقطه تحمل خود را بالا ببرند. کنگره۶۰ علمی حقیقی است بر خلاف مدرسه که ممکن است فقط یادگیری و آموزش برای گرفتن نمره ۲۰ باشد؛ اما آموزش‌های کنگره۶۰ را ما باید در زندگی خود هم اجرایی کنیم؛ وقتی حس قدردانی در ما بیدار شود می‌توانیم قدردان پدر و مادر، نعمات خداوند و در نهایت قدردان خالق خود باشیم.

در واقع همه این‌ها به هم پیوند دارند و همیشه دنیا به دست‌هایی که یاری می‌رسانند نیاز دارد. دست‌هایی که کمک می‌کنند، به عبارتی همان دست‌های خداوند هستند. در تاریخ آمده است که فردی در دوردست‌ها گرفتار مشکلی بزرگ بود و فریاد می‌زد چه کسی می‌تواند من را یاری کند؛ اما دستی برای یاری نبود. این الگویی برای ما می‌تواند باشد که خود به آن دست یاری‌‌رسان تبدیل شویم. درست همان‌طور که دیده‌بانان به این جایگاه رسیده‌اند. من خدا را شاکر هستم که در کنگره۶۰ قرار دارم. من تاریکی‌های بسیاری داشتم، ناامید بودم. این کنگره بود که من را از عمق تاریکی‌های سال‌های گذشته بیرون کشید، رشد داد و به من ثابت کرد که من این نیستم و می‌توانم تغییر کنم.

اهدا تقدیرنامه خدمت مالی همسفران

مرحله 40 سی‌دی همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)

رهایی لژیون تغذیه سالم همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر مرضیه

مرزبان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر مهدی
تایپیست: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر سمانه
همسفران نمايندگی پرند