آرامش نسبی

درباره دستور جلسه هفته دیده‌بان، خواستم از طرف خودم از چهارده دیده‌بان کنگره۶۰ تشکر و قدردانی کنم؛ به خاطر تمام زحماتی که برای کنگره۶۰ کشیده‌اند تا من بتوانم به آرامش نسبی در زندگی‌ام برسم. برای همه این عزیزان آرزوی سلامتی دارم.

سال اولی که با این دستور جلسه روبه‌رو شدم، دیده‌بانان را «سفیران صلح» نامیدم. سال دوم، قرار بود خانم آنی کماندار در این نمایندگی حضور داشته باشند. آن زمان در مسافرت بودم؛ اما اشتیاق زیادی داشتم ایشان را که دیده‌بان خانم بودند را ببینم. به همین دلیل، در روز مقرر خودم را به کنگره۶۰ رساندم. در آنجا یاد یک فیلم مربوط به زمان جنگ افتادم. در فیلم، سربازان پشت سنگر منتظر دیده‌بان بودند. دو روز و دو شب منتظر ماندند تا اینکه یکی از سربازان صدا زد: دیده‌بان دارد می‌آید. همه خوشحال شدند.

دیدم دیده‌بان یک کوله‌پشتی، چهار آرپی‌جی، یک دوربین و یک بی‌سیم همراه خود دارد. با خودم گفتم: این سربازان چند روز منتظر دیده‌بان بودند. من تصور می‌کردم دیده‌بان قرار است برای سربازان اسلحه و مهمات بیاورد؛ اما او پشت یک سنگر رفت، به‌تنهایی دوربین و بی‌سیم خود را بیرون آورد و شروع به هدایت جنگ کرد. می‌گفت: یک شلیک به چپ، یک شلیک به راست. آنجا بود که متوجه شدم دیده‌بانان کنگره۶۰ هم به همین شکل عمل می‌کنند.

ما شاید آنها را زیاد نبینیم؛ اما این عزیزان با دانش، تجربه و آموزش‌هایی که دارند، کنگره۶۰ را هدایت و مدیریت می‌کنند. در پایان، از آقای مهندس و خانواده محترمشان که این بستر را برای ما فراهم کرده‌اند، صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین از چهارده دیده‌بان کنگره۶۰ بابت تمام خدمات و زحماتشان قدردانی می‌کنم و برای تک‌تک آنها آرزوی سلامتی و سربلندی دارم.

نویسنده: همسفر فاطمه مسافر تغذیه سالم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون تغذیه سالم)
رابط خبری: همسفر فرحناز مسافر تغذیه سالم رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون تغذیه سالم)
ویرایش و ارسال: همسفر پرنیا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی 2