هفتمین جلسه از دوره جشن های دیده بان کارگاه های آموزشی و عمومی کنگره 60 نمایندگی کاشمر با استادی دیده بان محترم مسافر مهدی سنچولی نگهبانی ایجنت محترم مسافر میثم و دبیری مسافر جواد با دستور جلسه «هفته دیده بان» در تاریخ 3 شهریور ماه 1405 راس ساعت 16 آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر:
خدا را شکر میکنم که امروز بار دیگر در خدمت شما عزیزان هستم و این فرصت را دارم که هفته دیدهبان را در کنار شما گرامی بدارم. این هفته را به جناب آقای مهندس، دیدهبانان، همکارانم در شورای دیدهبان و همه شما عزیزان تبریک میگویم و از ایجنت محترم شعبه بابت میزبانی این مراسم تشکر میکنم. نظم و پویایی در این مکان نشان میدهد که اتفاقات خوبی در جریان است و افرادی که در اینجا حضور دارند، در مسیر حرکت از تاریکی به سمت روشنایی قرار گرفتهاند اگر بخواهم خیلی کوتاه درباره جایگاه دیدهبان صحبت کنم، باید بگویم هر مجموعهای که بخواهد به هدفی برسد، نیاز به آموزش، قانون و ساختار دارد. کنگره ۶۰ هم از این قاعده مستثنی نیست. تمام این ساختار برای این است که یک تازه وارد جذب کنگره شود، آموزش بگیرد، درمان شود و به رهایی برسد یکی از آموزشهای مهم کنگره این است که دوربین روی خودت باشد یعنی به جای پرداختن به حاشیهها، تمرکز من روی خودم و هدفم باشد. همانطور که در مسابقات سوارکاری، اسب باید مسیر روبه رو را ببیند، من هم باید اجازه بدهم عقل و آموزش، مسیرم را مشخص کند. در کنگره، قوانین و ساختارها دائماً بررسی و در صورت نیاز اصلاح میشوند. شورای دیدهبان نیز در همین مسیر فعالیت میکند. مسائل مطرح میشوند، صورت مسئله مشخص میشود، بررسی و در نهایت تصمیم گیری میشود.
یکی از چیزهایی که من از این ساختار یاد گرفتهام، دور شدن از منیت است، یعنی حتی اگر فکر کنم آگاهی بالایی دارم، نباید به خودم متکی باشم. از تازه وارد تا دیدهبان، همه به هم متصل هستند. اگر تازه واردی وجود نداشته باشد که بخواهد درمان شود، جایگاه منِ دیدهبان هم معنایی ندارد. بنابراین همه جایگاهها برای یک هدف مشترک در کنار هم قرار گرفتهاند. اما موضوع مهم تر برای من، خدمت است. من از روز اولی که وارد کنگره شدم، خدمتگزار هستم. خدمت من این است که آموزش بگیرم، وظایفم را درست انجام بدهم، سیدی بنویسم و به قوانین و مسیر راهنما احترام بگذارم. خدمت برای گرفتن جایگاه و عنوان نیست. خدمت برای رشد کردن است. اگر من در جایگاه خدمتی به دنبال امتیاز باشم، از مفهوم واقعی خدمت دور شدهام. خدمت باید باعث شود ظرف وجودی من بزرگتر شود و مسئولیت پذیری من افزایش پیدا کند. خود من هم در مسیر خدمت این تجربه را داشتم. چند وقتی خدمت راهنما و ایجنت را باهم داشتم بعد از مدتی احساس کردم نمیتوانم هر دو مسئولیت را آن طور که باید انجام دهم. به همین دلیل جایگاه ایجنتی را تحویل دادم، چون برای من کیفیت خدمت مهم تر از حفظ جایگاه بود. بعدها بدون اینکه برای گرفتن جایگاه دیگری تلاش کنم، ساختار کنگره مسیر خودش را طی کرد و جایگاه دیده بانی به من سپرده شد. این اتفاق برای من درس بزرگی داشت. اینکه اگر مسیر درست باشد، لازم نیست برای جایگاه خودمان را به آب و آتش بزنیم. باید خدمت کنیم و اجازه بدهیم مسیر، جایگاه مناسب را در زمان مناسب به ما نشان بدهد. در زندگی هم همینطور است. اگر بخواهم پدر خوبی باشم، نباید فقط نقش پدر خوب را بازی کنم باید محبتم قلبی باشد. در هر جایگاهی که هستیم باید از ته قلب خدمت کنیم، نه برای عنوان و جایگاه یکی از معیارهای مهم برای تشخیص مسیر، حال درون خودمان است. اگر آرامش داریم، در مسیر درستی هستیم و اگر ناآرام هستیم، باید به خودمان و مسیرمان نگاه کنیم. ناآرامی همیشه بد نیست. گاهی یک هشدار و فرصت برای اصلاح و رشد است. کنگره به ما یاد میدهد که همیشه در مسیر درست حرکت کنیم و از آموزش فاصله نگیریم، از منیت دور شویم و از اتفاقات سخت نترسیم. مسیر رشد همیشه باز است و اگر دیدگاه و عملکرد امروزم با دیروز فرق کرده باشد، میتوانم امیدوار باشم که فردا هم انسان بهتری خواهم بود. در پایان از خداوند سپاسگزارم که فرصت آموزش و خدمت در کنگره ۶۰ را به من داد واز شما عزیزان تشکر میکنم که با سکوت و محبتتان به من فرصت دادید در کنار شما باشم.
و در پایان جشن هفته دیده بان
«لژیون یکم»
«لژیون دوم»
.jpeg)
«لژیون سوم»
«لژیون چهارم»
«لژیون پنجم»
«لژیون ششم»
«لژیون هفتم»
.jpeg)
«لژیون نهم»
.jpeg)
عکاس: مسافر مرتضی مسافر محمد
ویراستار: مسافر مهدی
تایپ: مسافر سلیمان
ارسال خبر: مسافر محمد
مرزبان کشیک: مسافر مسلم
- تعداد بازدید از این مطلب :
307