نهمین جلسه از دوره ششم سری کارگاه های اموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی بردسکن به استادی مسافرفرهاد نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافرمحمدرضا با دستور جلسه« هفته دیده بان» درروز سه شنبه مورخ 3شهریورماه۱۴۰۵راس ساعت۱۷ شروع بکار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان فرهاد هستم یک مسافر.خداوند را شاکر و سپاسگزارم که توفیق حضور در این جلسه را پیدا کردم در ابتدا جا دارد از ایجنت محترم شعبه و گروه مرزبانی تشکر کنم که اجازه دادند در این جایگاه حضور داشته باشم آموزش بگیرم وخدمت کنم.
دستور جلسه این هفته، «هفته دیدهبان» است. ابتدا این هفته زیبا را به جناب آقای مهندس، دیدهبانان محترم و خانوادههای گرامیشان، بنیان کنگره ۶۰ و تمامی اعضای کنگره 60 تبریک عرض می کنم. ما در طول سال چهارتا جشن داریم یکی از آنها هفته ایجنت و مرزبانی است که در آن از ایجنت و مرزبانان محترم تشکر و قدردانی میکنیم؛ چون این عزیزان سختیهای زیادی را متحمل میشوند و بیشترین ارتباط را با ما، بهعنوان رهجو، دارند.
هفته دیگر، هفته راهنماست. راهنماها واقعاً معلمان ما هستند. فردی که با حال خراب وارد کنگره میشود، در کنار یک راهنما قرار میگیرد و راهنما مانند یک معلم و یک برادر، قدمبهقدم در مسیر درمان و رسیدن به حال خوش او را همراهی میکند. بنابراین باید از این عزیزان که با عشق و بدون چشمداشت، وقت و انرژی خود را برای ما میگذارند، تشکر و قدردانی کنیم.هفته سوم، هفته همسفر است. ما باید از همسفران خودمان تشکر کنیم؛ کسانی که سالها در کنار ما و در سختیهای زندگی حضور داشتند. ممکن است یک مسافر سالها درگیر تخریب مواد مخدر بوده باشد، اما همسفر او در تمام این سالها با سختیها و مشکلات زندگی کرده و در کنار او مانده است. بنابراین باید قدردان این عزیزان باشیم که همراه مسافر خود وارد کنگره شدند و امروز نیز در کنار ما هستند.
هفته چهارم، هفته دیدهبان است؛شاید برای ما سؤال باشد که دیدهبانان کنگره ۶۰ چه کسانی هستند و چه خدمتی انجام میدهند. اسم آنها «دیدهبان» است، اما شاید کمتر دیده شوند. ما مرزبانان و خدمتگزاران شعبه را میبینیم و با آنها ارتباط مستقیم داریم، اما دیدهبانان معمولاً در شعبهها حضور دائمی ندارند.در کنگره ۶۰ چهارده دیدهبان داریم که در کنار جناب آقای مهندس در تصمیمگیریها و تدوین قوانین کنگره نقش دارند. بسیاری از این عزیزان سالهای طولانی است که در کنگره خدمت میکنند و شاید بیش از بیست یا بیستوپنج سال از عمر خود را در راه خدمت به اعضای کنگره گذاشتهاند.یک روز ممکن است یک دیدهبان در شمال کشور باشد، روز دیگر در جنوب، شرق یا غرب کشور. از شعبهای به شعبه دیگر میروند تا شرایط خدمت و آموزش را فراهم کنند و به اعضای کنگره کمک کنند که به درمان و حال خوش برسند.
به نظر من، یکی از مهمترین وظایف ما در این هفته این است که بدانیم چگونه باید از این عزیزان قدردانی کنیم.در کنگره از همان ابتدا یاد گرفتهایم که قدردانی میتواند به سه شکل انجام شود: دلی، زبانی و مالی.اول، قدردانی باید دلی و قلبی باشد. اگر قرار است برای یک دیدهبان دلنوشتهای بنویسیم، باید از دل خودمان باشد. نباید از داخل گوشی یا کتاب، متنی را پیدا کنیم و صرفاً بهعنوان تشکر بنویسیم. باید واقعاً احساس و قدردانی خودمان را بیان کنیم.
دوم، قدردانی زبانی است. همانطور که امروز در مشارکتها از دیدهبانان تشکر میکنیم، باید با زبان خودمان از زحمات این عزیزان قدردانی کنیم.سوم، قدردانی مالی است که در قالب پاکت انجام میشود. ما از همان روزهای اول در کنگره یاد میگیریم که بخشش داشته باشیم و قدر زحمات خدمتگزاران را بدانیم.البته هدف از پاکت، مبلغ آن نیست؛ مهم این است که بخشش را یاد بگیریم و کاری را انجام دهیم که در شأن خودمان، شعبه و کنگره ۶۰ باشد. ما در کنگره یاد گرفتهایم که نظم، انضباط، بخشش و درست حرکت کردن را در زندگی خودمان به کار بگیریم. بنابراین باید قدردانی ما نیز شایسته جایگاه کنگره باشد.به نظر من، تمام این موضوعات به همان سه ضلع پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک برمیگردد. یعنی هم در دل خود قدردان باشیم، هم با زبان تشکر کنیم و هم در عمل این قدردانی را نشان بدهیم.در ادامه میخواهم کمی هم درباره لژیون سردار صحبت کنم، چون امروز لژیون خدمت لژیون سردار است.دوستانی که تازه وارد کنگره شدهاند، شاید ندانند لژیون سردار چیست. لژیون سردار، لژیون مالی کنگره است و به ما آموزش میدهد که بخشش را یاد بگیریم. یک سفر اولی از همان روزی که وارد کنگره میشود، در مسیر آموزش بخشش قرار میگیرد. حتی در درمان، زمانی که با برنامه مشخص و بهتدریج مقدار داروی خود را کاهش میدهد، در واقع آموزش میگیرد که بتواند از چیزی که به آن وابسته بوده، بهتدریج رها شود.بعد از پایان سفر اول و ورود به سفر دوم نیز یکی از آموزشهای مهم، یادگیری بخشش و خدمت است. ما اگر به حال خوش رسیدیم، نباید پشت سر خودمان را نگاه نکنیم. باید بدانیم که خیلیها در این مسیر به ما کمک کردند و امروز وظیفه داریم این آموزشها و این حال خوش را به دیگران منتقل کنیم.به نظر من، یکی از بهترین راههای ماندگاری در کنگره، خدمت کردن است. خدمت میتواند از کوچکترین جایگاهها شروع شود. امروز ممکن است خدمت ما تمام شود، فردا اعلام رهایی کنیم و پس از آن دوباره در جایگاه دیگری خدمت بگیریم.اگر بخواهیم در کنگره ماندگار باشیم، باید یاد بگیریم که خدمت کنیم، آموزش بگیریم و بخشش داشته باشیم.در پایان، از خداوند بزرگ سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد و از جناب آقای مهندس، دیدهبانان محترم، ایجنت، مرزبانان، راهنماها و تمام خدمتگزاران کنگره ۶۰ تشکر و قدردانی میکنم.ممنون که به صحبتهای من گوش دادید.
عکس وتایپ: مسافرحسن لژیون یکم
ویراستارو ارسال خبرمسافرعلی لژیون یکم
مرزبان کشیک: مسافرعلی
- تعداد بازدید از این مطلب :
61