انسان هایی که برای آبادانی قدم برمی دارند

هفته دیده‌بان، هفته قدردانی از انسان‌هایی است که شاید همیشه در قاب نگاه ما نباشند؛ اما حضورشان در مسیر کنگره ۶۰، همچون چراغی روشن، راه را برای خیلی‌ها هموار می‌کند.

دیده‌بان بودن فقط یک جایگاه نیست؛ یک مسئولیت است، مسئولیتی که از عشق، خدمت و ایمان به رهایی انسان‌ها سرچشمه می‌گیرد. دیده‌بانان سال‌ها با صبر و محبت ایستاده‌اند تا ساختاری شکل بگیرد که در آن انسان بتواند خودش را پیدا کند، از تاریکی عبور کند و طعم آرامش و زندگی را بچشد.

گاهی شاید نتوان با کلمات، عمق زحمات و دلسوزی‌هایشان را بیان کرد؛ اما می‌توان از دل گفت: سپاسگزاریم که هستید و خدمت می‌کنید. هفته دیده‌بان، یادآور انسان‌هایی است که سال‌ها بی‌منت ایستادند تا چراغی که روزی در دل یک انسان روشن شد، خاموش نشود.

دیده‌بان، یعنی کسی که از بلندای تجربه راه را می‌بیند و با عشق دیگران را از پیچ‌وخم مسیر عبور می‌دهد؛ یعنی کسی که خودش را وقف خدمت کرده و شادی‌اش را در رهایی و آرامش دیگران پیدا کرده است.

در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، دیده‌بان فقط یک عنوان نیست؛ نماد عشق، تعهد، دانایی و خدمت است. از صمیم قلب می‌گویم: سپاسگزار تمام لحظه‌هایی هستم که برای ساختن و حفظ این خانه امن از جان‌ودل مایه گذاشتید.

گاهی انسان‌هایی در زندگی ما هستند که شاید هر روز نامشان را بر زبان نیاوریم؛ اما اگر نبودند شاید امروز در جایگاهی که هستم قرار نداشتم. دیده‌بانان کنگره ۶۰ از همان انسان‌ها هستند؛ کسانی که با عشق و صبوری، سال‌ها در مسیر خدمت قدم برداشته‌اند تا راه برای مسافران و همسفران روشن‌تر باشد. آن‌ها به ما یاد دادند که خدمت‌کردن، فقط انجام یک وظیفه نیست؛ خدمت، عشق بی‌منت است.

در این هفته زیبا، سر تعظیم فرود می‌آورم در برابر تمام زحمات و تلاش‌های دیده‌بانان عزیز و از خداوند می‌خواهم توان و توفیقشان را در این مسیر بیشتر کند. هفته دیده‌بان، هفته قدردانی از کسانی است که شاید بخش زیادی از زحماتشان دیده نشود، اما نتیجه تلاششان را می‌توان در لبخند انسان‌های رهاشده دید.

دیده‌بانان، نگهبانان مسیر عشق و دانایی‌اند، انسان‌هایی که باگذشت زمان، تجربه اندوخته‌اند و آن را برای بهترشدن حال دیگران به کار گرفته‌اند. چه زیباست که در کنگره ۶۰، خدمت با عشق معنا پیدا می‌کند و انسان می‌آموزد که برای رسیدن به آرامش، باید دست دیگری را هم بگیرد.

دیده‌بانان عزیز، حضور شما برای ما یادآور این حقیقت است که هنوز هم انسان‌هایی هستند که بدون چشمداشت برای آبادانی زندگی دیگران قدم برمی‌دارند. اگر کنگره را خانه‌ای برای رسیدن به روشنایی بدانیم، دیده‌بانان همان چراغ‌هایی هستند که سال‌ها روشن مانده‌اند تا مسیر گم نشود. آن‌ها آمده‌اند که بمانند، خدمت کنند، تجربه کنند و آنچه را آموخته‌اند، به نسل‌های بعد منتقل کنند.

امروز در هفته دیده‌بان، فقط یک تبریک ساده کافی نیست؛ باید با تمام وجود گفت: ممنونم برای تمام صبوری‌ها، تمام نگرانی‌ها، تمام قدم‌هایی که برای حفظ این ساختار برداشتید و تمام عشق‌هایی که بی‌منت نثار انسان‌ها کردید. امیدوارم هر آنچه خوبی و محبت در این مسیر کاشته‌اید، هزاران برابر به زندگی خودتان بازگردد.

هفته دیده‌بان را به همه دیده‌بانان گرامی کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم و از خداوند بزرگ برایشان سلامتی، آرامش و توفیق روزافزون در مسیر خدمت آرزو دارم. باشد که چراغ خدمتشان همیشه روشن و مسیرشان پر از عشق و برکت باشد. 

نویسنده: راهنما همسفر نرگس لژیون چهارم
عکاس: راهنمای تازه واردین همسفر طاهره
ویرایش ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک