ستون های استوار کنگره ۶٠

امروز سه شنبه ١۴٠۵/٠۶/٠٣ جلسه دوم از دوره نهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "هفته دیده بان" به استادی پهلوان محترم مسافر یاسر،  نگهبانی مسافر علی اکبر و دبیری مسافر اکبر ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام و خداقوت عرض می‌کنم خدمت ایجنت محترم و راهنمای عزیزم، آقا جواد. از ایشان تشکر می‌کنم که این فرصت را به من دادند تا در جایگاه استاد قرار بگیرم، آموزش ببینم و بخشی از تجربیاتی را که در طول این مسیر آموخته‌ام، با شما عزیزان مرور کنم.

همچنین هفته دیده‌بان را به همه مسافران، همسفران و اعضای کنگره ۶۰، به‌خصوص مهندس دژاکام تبریک می‌گویم. به جرئت می‌توانم بگویم اگر تلاش‌ها، تفکر و بنیان‌گذاری مهندس نبود، امروز من یاسر اینجا حضور نداشتم تا بتوانم به آنچه در زندگی‌ام به‌هم ریخته بود، نظم بدهم و قدمی به سمت جلو بردارم.
برای اینکه بتوانیم درباره جایگاه دیده‌بانان و لژیون دیده‌بانی صحبت کنیم، شاید بهتر باشد ابتدا از خود کنگره شروع کنیم و بعد به جایگاه دیده‌بانان برسیم.
ما در آموزش‌های کنگره یاد گرفته‌ایم که کنگره ۶۰ یک مرکز علمی و تحقیقاتی است که بر پایه آموزش، تجربه و انتقال اطلاعات از نسلی به نسل دیگر شکل گرفته است. آموزش‌هایی که سال‌هاست سینه‌به‌سینه منتقل شده و امروز به من و شما رسیده است.
کنگره ۶۰ توسط مهندس دژاکام بنیان‌گذاری شده و یک سازمان مردم‌نهاد است. یعنی از هیچ ارگانی بودجه دریافت نمی‌کند و روی پای خودش ایستاده است. شعب و فعالیت‌های کنگره در طول سال‌ها با مشارکت و کمک اعضایی که در این مجموعه حضور داشته‌اند، شکل گرفته و ادامه پیدا کرده است.
وقتی به گستردگی کنگره نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که چه ساختار عظیمی شکل گرفته است. تعداد زیادی از انسان‌ها در این مجموعه آموزش دیده‌اند و به رهایی رسیده‌اند و این موضوع فقط یک ادعا یا نوشته روی کاغذ نیست، بلکه نتیجه پیگیری‌ها و فالوآپ‌هایی است که انجام شده و به اثبات رسیده است.
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای کنگره، روش درمانی DST است که توسط مهندس دژاکام ابداع شد و مسیر درمان بسیاری از انسان‌ها را تغییر داد. اما به نظر من، اگر بخواهیم دستاورد کنگره را فقط در درمان اعتیاد خلاصه کنیم، حق مطلب را ادا نکرده‌ایم. همان‌طور که مهندس بارها گفته‌اند، درمان اعتیاد امروز دیگر یک مسئله دست‌نیافتنی نیست. مسئله مهم‌تر، ساختن یک انسان سالم و توانمند است.
خیلی از ما زمانی که وارد کنگره شدیم، فقط خودمان را به‌هم نریخته بودیم. می‌توانستیم یک خانواده، یک فامیل و حتی محیط اطرافمان را هم تحت تأثیر قرار دهیم. اما کنگره کمک کرد دوباره انسان‌هایی باشیم که بتوانند برای خودشان، خانواده‌شان و جامعه مفید باشند.
وقتی به ساختار کنگره نگاه می‌کنم، واقعاً برایم شگفت‌انگیز است. در سراسر کشور تعداد زیادی کارگاه آموزشی برگزار می‌شود و این جلسات با نظم خاصی پیش می‌روند. کلاس‌ها، جشن‌ها، مناسبت‌ها، رویدادها و برنامه‌های مختلف، هرکدام در زمان مشخص خودشان برگزار می‌شوند.
در کنار آموزش، ورزش هم جایگاه بسیار مهمی در کنگره دارد. جلسات پارک، ورزش‌های مختلف و المپیادهای ورزشی برگزار می‌شوند و رشته‌هایی مثل شنا، فوتسال، والیبال، راگبی و رشته‌های دیگر، توسط خود اعضایی که در کنگره آموزش دیده‌اند، اداره و مدیریت می‌شوند.

اگر به گذشته برگردیم، می‌بینیم که در روزهای ابتدایی، شرایط کاملاً متفاوت بود. زمانی که مهندس دژاکام روش DST را آغاز کردند، تعداد محدودی از افراد در کنار ایشان بودند. خیلی از این افراد خودشان با مشکلات و تخریب‌های سنگین دست‌وپنجه نرم می‌کردند و جلسات اولیه حتی در پارک برگزار می‌شد.
اما امروز بعد از گذشت سال‌ها، ما با یک ساختار گسترده و منظم روبه‌رو هستیم. مسافر داریم، همسفر داریم، راهنما داریم، مرزبان داریم، ایجنت داریم و در ادامه همین ساختار، لژیون‌های مرزبانی و لژیون‌های دیده‌بانی شکل گرفته‌اند.

اینجاست که می‌توانیم به جایگاه دیده‌بانان برسیم.

به مرور زمان، مهندس دژاکام برای اینکه ساختار کنگره بتواند با قدرت و نظم بیشتری ادامه پیدا کند، دیده‌بانان را در کنار خود قرار دادند. امروز لژیون دیده‌بانی از ۱۴ نفر از افراد باسابقه کنگره تشکیل شده است. انسان‌هایی که خودشان مسیر سخت اعتیاد را تجربه کرده‌اند، آموزش دیده‌اند، رشد کرده‌اند و امروز در کنار بنیان کنگره مسئولیت‌های بسیار سنگینی را برعهده دارند.

به قول مهندس دژاکام، دیده‌بانان ستون‌های کنگره هستند.

اگر بخواهیم جایگاه دیده‌بان را ساده‌تر بیان کنیم، می‌توان گفت دیده‌بان چشم و گوش کنگره در نقاط مختلف است. اتفاقاتی که در شعب مختلف و در دوردست‌ها رخ می‌دهد، باید دیده شود، بررسی شود و در صورت نیاز به ساختار منتقل شود.
من خودم شاهد بوده‌ام که بعضی از دیده‌بانان در طول هفته، با هزینه شخصی خودشان مسافت‌های بسیار طولانی را طی می‌کنند تا به شعب مختلف سر بزنند، شرایط را بررسی کنند و کمک کنند که ساختار کنگره با همان نظم و امنیتی که باید، به کار خودش ادامه دهد.
این کار شاید از بیرون خیلی ساده به نظر برسد، اما وقتی به حجم مسئولیت، مسافت‌ها، زمان و هزینه‌ای که این عزیزان صرف می‌کنند فکر می‌کنیم، متوجه می‌شویم که چه خدمت بزرگی انجام می‌دهند.
ما امروز در یک ساختار منظم سفر می‌کنیم، آموزش می‌بینیم و در آرامش در جلساتمان حضور پیدا می‌کنیم. پشت این نظم، زحمات افراد زیادی قرار دارد و دیده‌بانان یکی از مهم‌ترین ارکان این ساختار هستند.

به همین دلیل، هفته دیده‌بان فقط یک مناسبت در تقویم کنگره نیست. فرصتی است برای اینکه کمی بیشتر ببینیم چه کسانی پشت این ساختار ایستاده‌اند و چه زحماتی می‌کشند تا من و شما بتوانیم در امنیت و آرامش سفر خودمان را ادامه دهیم.

به نظر من بهترین قدردانی از دیده‌بانان فقط به یک پاکت یا یک هدیه محدود نمی‌شود. شاید مهم‌ترین تشکر ما این باشد که با رفتار، نظم، حضور به‌موقع و احترام به قوانین، نشان دهیم آموزش‌هایی را که در کنگره گرفته‌ایم، واقعاً در زندگی‌مان به کار بسته‌ایم.

در این هفته، دیده‌بانان به شعب مختلف سر می‌زنند و احتمالاً در شعبه خودمان هم میزبان این عزیزان خواهیم بود. حضور آنها با آن شال سفید و جایگاه ارزشمندشان، برای ما فرصت خوبی است تا بتوانیم با نظم و انضباط و رفتار شایسته، تصویر خوبی از شعبه زاهدان به نمایش بگذاریم.

به رسم کنگره، در این هفته اعضا هرکدام به اندازه توان و بضاعت خودشان با یک پاکت از زحمات دیده‌بانان قدردانی می‌کنند. شاید مبلغ این پاکت در برابر زحماتی که این عزیزان متحمل می‌شوند بسیار کوچک باشد، اما چیزی که ارزش دارد، حس قدردانی و سپاسگزاری ماست.

کسانی که بدون چشم‌داشت، با هزینه شخصی خودشان سفر می‌کنند، وقت می‌گذارند و از آرامش و آسایش خودشان می‌گذرند تا ساختار کنگره به بهترین شکل به کار خودش ادامه دهد، قطعاً شایسته تقدیر هستند.

نگارش : مسافر مهدی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)