خدمت واقعی یعنی مسئولیت‌پذیری

جلسه هفتم از دوره نهم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی شوشتر با استادی ایجنت همسفر مرضیه، نگهبانی همسفر رقیه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه "هفته دیده بان" در روز دوشنبه ٢ شهریور ماه ١۴٠۵ ساعت ١٧:٠٠ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

از نگهبان جلسه همسفر رقیه تشکر می کنم که این فرصت را به من دادند تا در این جایگاه بنشینم و خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه این هفته؛ هفته دیده بان است. من این هفته را خدمت جناب مهندس و خانواده محترمشان و همچنین به تمام دیده بان های کنگره60 تبریک عرض می کنم

 دستور جلسه هفته دیده بان ،به این دلیل در بین دستور جلسات سالیانه کنگره ۶۰ قرار می‌گیرد، چون جایگاهی است که بیشترین مسئولیت را دارد اما کمتر دیده می شود. در کنگره 5 جشن برگزار می‌شود. جشن دیده بان که برای قدردانی از دیده بان ها، جشن ایجنت و مرزبان برای قدردانی از ایجنت و مرزبانان، هفته راهنما نیز برای تشکر کردن از راهنما و جشن همسفر را داریم، همچنین جشن گلریزان که قدردانی از ساختار کنگره60 می باشد. هدف از برگزاری این جشن ها قدردانی کردن است. قدردانی کردن باید هم از دل و هم به زبان و همچنین به عمل باشد. مشارکتی که فرد در هفته دیده بان انجام می دهد نشان دهنده قدردانی به زبان و قدردانی به عمل این است که هرکس در حد توان با پاکت و دلنوشته تشکر کند. 

هستی می گوید؛ وقتی شکر نعمتی را که به تو داده ام به جای بیاوری من بیشتر از آن را به تو خواهم داد. در هستی رمز به دست آوردن، شکرگزاری است. پس هدف اصلی این جشن ها دیده شدن جایگاه های خدمتی است. 

شاید شخصی به کنگره بیاید و درمان شود اما در طول مسیر خودش حتی یک دیده‌بان را هم نبیند یا اصلاً نداند که این دیده‌بان‌ها وجود دارند و در حال خدمت هستند.همان‌طور که استادامین اشاره کردند؛ در کنگره همیشه جایگاه‌ها به درستی تعریف می‌شوند، وقتی جایگاه خدمتی کسی بالا می‌رود مسئولیت او هم به طبع بیشتر می‌شود.در حال حاضر بالاترین جایگاه بعد از نگهبان کنگره ۶۰ (آقای مهندس) جایگاه دیده بانی است. در جزوه‌ها هم اگر نگاه کنید گفته شده دیده‌بان ۱۴ نفره کنگره ۶۰.

آقای مهندس در ابتدای مسیر و روز اولی که شروع به کار کردند تنها بودند. بعد از بین افرادی که درمان شده بودند کسانی وجود داشت که حُسن خلق داشتند و دوست داشتند به بقیه انسان‌ها کمک کنند، پس بنابراین جناب مهندس دیده بان اول و دوم را انتخاب کردند. بعد از آن دیده‌بان اول و دوم در کنار هم دیده‌بان سوم را انتخاب کردند و سه دیده‌بان دیگر دیده‌بان چهارمی را انتخاب کردند تا تعداد دیده بان ها به 14 نفر رسید. در حال حاضر دیده‌بان‌ها به دلیل پویایی و وسعت کار کنگره ۱۸ نفر هستند .

شاید این سؤال برای بعضی از شما پیش بیاید که دیده‌بان‌ها چه کار می‌کنند؟ هر دیده بان سه مسئولیت اصلی دارد. اول این‌که در شورای دیده‌بان‌ها، قانون‌های کلی که در کنگره وجود دارد، یعنی همان قانونی که مرزبان‌ها حافظ اجرای آن‌ها هستند توسط دیده بان‌ها تصویب می شود.دوم هر دیده‌بان مخصوص یک جایگاه خاصی است. مثلاً دیده‌بانی که به خوزستان تشریف می‌آورد آقا رضا ترابخانی دیده بان راهنمایان مسافر کنگره ۶۰ هستند. تمامی راهنماهای کنگره ۶۰ زیر نظر ایشان می‌باشند. بجز آن مسئولیت نظارت بر کار چندین شعب دیگر را نیز برعهده دارند. به دلیل این‌که مسئولیت دیده بان ها خیلی زیاد شده است، اسیستانت دیده بان‌ها برای انجام وظایف به آن‌ها کمک می‌کنند. این‌ها همه صور ظاهر جایگاه دیده بانی است. اما در این جایگاه صور پنهان هم وجود دارد که ما آن را نمی بینیم. می‌توانم بگویم که یک دیده‌بان تمام زندگی خود را وقف کنگره می‌کند. جایگاهی که اصلاً دیده نمی‌شود و ما متوجه نمی‌شویم این عزیزان چه کارهایی انجام می‌دهند. در این جایگاه مسیر کنگره و نیاز انسان‌ها را می‌بینند و طوری قانون گذاری می‌کنند که کنگره در مسیر هدفش به مشکل برخورد نکند.نزدیک ۳۰ سال است که، کنگره تشکیل شده است. و روز به روز پویاتر می‌شود.این به خاطر خدمت‌های این عزیزان است.

جایگاه دیده بانی خدمتی است که سال‌ها تجربه پشت آن پنهان شده است. خیلی از دیده بان‌ها با این‌که تمام وقتشان را در کنگره می‌گذرانند اما از نظر مالی هیچ مشکلی هم ندارند. پیرو صحبت استاد سردار که می‌گویند: معنویات مادیات را با خود به همراه می‌آورد. هیچ وقت نباید برای خدمت کردن به یک انسان بترسید که نکند من به مشکل برخورد کنم، این خدمت چه مالی باشد چه در جایگاه خدمتی دیگر باشد. ما کسانی که به این جایگاه رسیده‌اند را می‌بینیم یک زندگی سرشار از آرامش و حس خوب دارند. امیدوارم که در مسیر خدمتشان موفق باشند. 

از تمام دیده‌بانان عزیز که شاید ما بسیاری از زحماتشان را نمی بینیم، اما آثار آن را هر روز در کنگره و در زندگی انسان‌های رهاشده می‌بینیم، صمیمانه سپاسگزارم.امیدوارم ما هم بتوانیم قدر این خدمت‌ها را بدانیم و اگر روزی توفیق خدمت پیدا کردیم، یاد بگیریم که خدمت واقعی یعنی مسئولیت‌پذیری، گذشت و حرکت در مسیر ارزش‌ها؛ نه رسیدن به یک جایگاه. مجدداً هفته دیده‌بان را به همه دیده‌بانان عزیز و خانواده‌های محترمشان تبریک می‌گویم و از قدرت مطلق الله برای همه این عزیزان سلامتی، آرامش، سربلندی و توان ادامه این مسیر را خواستارم.

مرزبانان کشیک: همسفر زینب و مسافر سجاد
تایپیست و عکاس: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زینب
همسفران نمایندگی شوشتر