English Version
This Site Is Available In English

هر قدم کوچک آغاز یک مسئولیت بزرگ است

هر قدم کوچک آغاز یک مسئولیت بزرگ است

وقتی نام «دیده‌بان» را می‌شنوم اولین چیزی که به ذهن من می‌رسد، کسی است که باید حواسش به مسیر باشد، نه فقط اینکه امروز چه اتفاقی می‌افتد؛ بلکه این مسیر در آینده به کجا خواهد رفت. به همین دلیل فکر می‌کنم دیده‌بان بودن فقط یک عنوان نیست. پشت این جایگاه سال‌ها آموزش، تجربه و خدمت وجود دارد. شاید به همین دلیل است که هفته دیده‌بان برای من بیشتر از یک هفته تشکر و قدردانی است و باعث می‌شود کمی بیشتر به مفهوم خدمت فکر کنم.

من فکر می‌کنم درمان نیز تا حدودی شبیه همین موضوع است. وقتی یک مسافر وارد کنگره۶۰ می‌شود، قرار نیست فقط مصرف خود را قطع کند و همه‌ چیز به پایان برسد. او باید در طول زمان مطالب زیادی بیاموزد و به‌تدریج خود را تغییر دهد. روش DST نیز به همین صورت است، درمان یک‌باره اتفاق نمی‌افتد و مصرف به‌ صورت پله‌ای و طبق برنامه کاهش پیدا می‌کند. این روش به من آموخته است که برای بعضی تغییرات در زندگی باید صبر داشته باشم و اجازه دهم زمان، کار خودش را انجام دهد.

در درمان اعتیاد، جسم اهمیت بسیار زیادی دارد؛ اما همه‌ چیز به جسم محدود نمی‌شود. ممکن است مصرف کاهش پیدا کند یا حتی قطع شود؛ اما اگر تفکر و رفتار انسان همانند گذشته باشد، هنوز تغییر زیادی اتفاق نیفتاده است. اینجا است که آموزش جهان‌بینی برای من اهمیت پیدا می‌کند. من یاد می‌گیرم بیشتر به رفتار خود نگاه کنم و پیش از اینکه دیگران را مقصر بدانم، ببینم خود چه نقشی در آن مسئله داشته‌ام. شاید همین نگاه کردن به خود یکی از سخت‌ترین قسمت‌های تغییر باشد.

درمان نیکوتین نیز برای من تجربه خوبی بود تا این موضوع را بهتر درک کنم. چیزی که شاید در ابتدا بسیار ساده به نظر برسد. زمانی که بخواهی از آن رها بشوی، متوجه می‌شوی که به روش و برنامه نیاز دارد. در روش DST، درمان نیکوتین نیز به‌ صورت تدریجی انجام می‌شود. برای من این تجربه نشان داد که اگر کاری را با عجله آغاز کنم، ممکن است خیلی زود خسته شوم؛ اما زمانی که برنامه داشته باشم و به مسیر خود ادامه بدهم، نتیجه متفاوت خواهد بود.

در این مسیر فقط مسافر تغییر نمی‌کند؛ همسفر نیز آموزش می‌گیرد و به‌ مرور نگاهش تغییر می‌کند. همسفر یاد می‌گیرد که قرار نیست همیشه مشکلات مسافر را حل کند یا همه‌ چیز را تحت کنترل خود داشته باشد. او نیز باید روی خودش کار کند و جایگاه خود را بشناسد. وقتی مسافر و همسفر هر دو آموزش بگیرند، فضای خانواده نیز می‌تواند به‌ آرامی تغییر کند.

حالا وقتی دوباره به دیده‌بان فکر می‌کنم، می‌بینم که این جایگاه با مفهوم مسئولیت ارتباط دارد. دیده‌بان قرار نیست همه‌ی کارها را خودش انجام دهد؛ اما باید مراقب مسیر کلی باشد. برای رسیدن به چنین جایگاهی نیز نمی‌توان فقط چند مطلب خواند و تصمیم گرفت که مسئولیت بزرگی داشته باشیم. انسان باید در طول زمان حرکت کند، تجربه به دست آورد و توانایی خود را در خدمت نشان دهد. به همین دلیل برای من دیده‌بان بیشتر نتیجه یک مسیر است تا آغاز یک مسیر.

این دستور جلسه برای من نیز یک یادآوری است. گاهی ممکن است فکر کنم خدمت یعنی؛ انجام دادن کاری برای دیگران؛ اما اکنون بیشتر می‌بینم که خدمت می‌تواند بر خود من نیز تأثیر بگذارد. وقتی مسئولیتی را می‌پذیرم، باید یاد بگیرم آن را به‌ درستی انجام دهم؛ حتی اگر کار کوچکی باشد. اگر قرار باشد همیشه به دنبال کارهای بزرگ باشم، شاید همین مسئولیت‌های ساده‌ای را که اکنون بر عهده دارم، جدی نگیرم.

من از هفته دیده‌بان این برداشت را دارم که برای تغییر کردن، لازم نیست از همان ابتدا کار بزرگی انجام دهم. می‌توانم از همین جایی که هستم شروع کنم با آموزش گرفتن، منظم بودن، درست انجام دادن مسئولیتی که پذیرفته‌ام و توجه بیشتر به رفتار خود. همان‌طور که درمان با DST قدم‌به‌قدم انجام می‌شود، تغییر من نیز باید آرام‌آرام اتفاق بیفتد.

برای من، هفته دیده‌بان در نهایت به یک کلمه بازمی‌گردد: «مسئولیت». مسافر در برابر درمان خود مسئول است، همسفر در برابر رفتار و آموزش خود مسئول است و کسی که خدمت می‌کند نیز باید مسئولیتی را که پذیرفته است، به‌ درستی انجام دهد. دیده‌بانان نیز بخشی از همین زنجیره خدمت هستند و برای حفظ مسیری که سال‌ها برای آن زحمت کشیده شده است، مسئولیت دارند.

من فکر می‌کنم اگر آموزش‌هایی که می‌گیریم فقط در حد حرف باقی بماند، تغییر زیادی اتفاق نخواهد افتاد. باید به‌ تدریج آنها را وارد زندگی خود کنیم. روش DST، درمان اعتیاد، درمان نیکوتین، آموزش جهان‌بینی و حتی جایگاه خدمت همه‌ی این‌ها زمانی برای من ارزشمند هستند که بتوانم اثر آنها را در رفتار خود ببینم. امیدوارم بتوانم در هر جایگاهی که هستم، مسئولیت خود را به‌ درستی انجام دهم و از خدمت فقط برای انجام یک وظیفه استفاده نکنم؛ بلکه آن را فرصتی برای بهتر شدن خود بدانم.

نویسنده و رابط خبری: راهنمای ویلیام‌وایت همسفر مهتاب (نمایندگی باغستان)
ویرایش و ارسال مطلب: نگهبان سایت راهنمای ویلیام‌وایت همسفر هایده (نمایندگی فردوسی مشهد)
همسفران ویلیام‌وایت کنگره۶۰

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .