خدمت در کنگره، لذتی والاتر از هر دستمزد مادی دارد

چهارمین جلسه از دور شصت و چهارم سری کارگاهای آموزشی عمومی کنگره 60

با استادی راهنمای محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر مهرداد با دستور جلسه «هفته دیدبان»

دوشنبه دوم شهریور 1405 در نمایندگی پرستار راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر

خدا را شکر می‌کنم که یک بار دیگر توفیق یافتم این جایگاه را تجربه کنم. این جایگاه برای من بسیار ارزشمند است،

از راهنمای خوب خود بسیار سپاسگزارم که به من اجازه دادند در این جایگاه بنشینم. تصویر لحظه‌ی جشن دیده‌بان برای من بسیار تأثیرگذار بود. به‌طورکلی، من خود را بسیار پایین‌تر از آن می‌دانم که بخواهم درباره‌ی دیده‌بان‌ها یا هفته‌ی دیده‌بان صحبت کنم؛ اما بر اساس جایگاهی که برای من فراهم شد تا بنشینم و سخن بگویم، این فرصت را مغتنم می‌شمارم.

در کنگره، به‌ویژه از دیدگاه شخصی خودم، مسئله‌ی سپاسگزاری و تشکر و یادآوری، جایگاه والایی دارد. نخستین کسانی که از آن‌ها سپاسگزاری کردم، پدر و مادرم بودند. پیش از کنگره، چندان به این مسئله توجه نداشتم، اما پس از کنگره، آموختم که از هر کسی که برای من وقت می‌گذارد، چه از نظر مالی، چه جانی و چه زمانی، و هر کس که از خودش برای من می‌گذرد، باید تشکر کنم.

در سفر نخستم، هنگامی که برای شروع سفر آمدم، ابتدا مرزبانان را دیدم و به آن‌ها گفتم. در آن زمان درک نمی‌کردم که چرا یک نفر، پس از پایان دوران مسئولیتش، باز هم وقت خود را صرف خدمت به ما می‌کند. با یکی از مرزبانان صحبت می‌کردم و می‌پرسیدم برای چه می‌آیی؟ چه شده که این‌جا خدمت می‌کنی و یک سال از وقت خود را می‌گذاری؟ درک این موضوع برای من بسیار دشوار بود.

اما بعدها خودم آن جایگاه را تجربه کردم و حال و هوای آن را فهمیدم. دیدم که آن زمان‌گذاشتن و از خودگذشتگی، واقعاً ارزشمند است. حالا که به آن نگاه می‌کنم، می‌بینم که حتی اگر حقوق کلانی هم به من می‌دادند، به نظرم نمی‌ارزید که آن لذت و آن حسّی را که خدمت به آدم می‌دهد، به دست آورم.

در مورد دیده‌بان‌ها، همسفران، مرزبانان و راهنمایان، باید بگویم که این چهار گروه، سزاوار تشکر و قدردانی ویژه‌ای هستند.

من برای راهنمای خودم که این همه وقت می‌گذارد، وظیفه دارم به نحوی شایسته از او تشکر کنم.

در مسیر بودن و انجام وظایف، کنار هر کاری، باید روزی در مراسمی از او قدردانی کنم. در هفته‌ی دیده‌بان نیز، ما باید از کسانی تشکر کنیم که به قول آقای مهندس، ستون‌های کنگره هستند و کنگره بر پایه‌ی تصمیمات آن‌ها استوار است. پس از مهندس، ما باید از آن‌ها سپاسگزاری کنیم.

جایگاه این عزیزان چقدر والا و شخصیت‌هایشان چقدر برجسته است، بحثی جداگانه دارد؛

اما در کل، این هفته‌ها فرصتی است برای تشکر و قدردانی. هم از لحاظ دلنوشته و هم از لحاظ مالی، باید به گونه‌ای شایسته از دیده‌بانان قدردانی کرد. به خاطر همین، من خود را موظف می‌دانم که در روز جشن دیده‌بان، به شایستگی از آن‌ها تشکر کنم؛

به قول آقای مهندس، در کشور خودمان مجلسی داریم که تصمیمات و قانون‌گذاری‌ها را انجام می‌دهد و حقوق‌های نجومی می‌گیرد، اما در کنگره، افرادی هستند که در راه خدا، در مسیر الهی، وقت می‌گذارند و زندگی خود را وقف ما می‌کنند تا این سیستم به خوبی مسیر خود را ادامه دهد و ما در آن، زندگی خوب و تجربه‌ای ارزشمند داشته باشیم.

به خاطر همین، وظیفه‌ی خود می‌دانم که امروز، در این جشن، به خوبی از آن‌ها تشکر کنم.

از اینکه به صحبتهای من توجه کردید سپاسگزارم.

عکس، تایپ و ویرایش: مسافر علی لژیون ششم

بارگذاری: مسافر کوشیار لژیون نهم

وبلاگ نمایندگی پرستار