English Version
This Site Is Available In English

دیده بان ها، ستون های کنگره هستند

دیده بان ها، ستون های کنگره هستند

چهاردهمین جلسه از دوره بیست و یکم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، نمایندگی گنجعلی‌خان کرمان، با استادی راهنما حمزه، نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه " هفته دیده بان"يکشنبه ۱شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

 

  سخنان استاد:

سلام دوستان حمزه هستم مسافر. دستور جلسه امروز «هفته دیده‌بان» است. از آقای مهندس تشکر می‌کنم که این بستر را فراهم کردند تا من امروز اینجا باشم و با حضور شما انرژی بگیرم. از راهنمای خوبم آقا علیرضا و راهنمای درمان سیگارم آقا مجید سپاسگزارم و به ایجنت محترم و مرزبانان که با حضورشان باعث می‌شوند ما این حال خوب را تجربه کنیم، خداقوت می‌گویم.

در ابتدا هفته دیده‌بان را در رأس به آقای مهندس تبریک می‌گویم؛ همچنین به شما، ایجنت و مرزبانان محترم در کلیه شعب تبریک می‌گویم. ان‌شاءالله پنجشنبه که نوبت جشن دیده‌بانی ما است، بتوانیم جشن خوبی داشته باشیم. ساختار کنگره را آقای مهندس به یک درخت تشبیه می‌کنند که ریشه آن «بنیان کنگره» (آقای مهندس) هستند و ما از ریشه این درخت تغذیه می‌کنیم. این اطلاعات، علم و دانشی است که از طریق آقای مهندس به ما انتقال داده می‌شود و به عنوان ریشه درخت از آن یاد می‌شود. ستون‌های آن، تنه درخت یعنی دیده‌بان‌ها هستند که بیشترین بار را به عهده دارند؛ شاخه‌های آن درختان، راهنماها و مرزبانان هستند؛ شکوفه‌های آن، تازه‌واردین و سفر اولی‌ها هستند؛ افرادی که رها شده‌اند، میوه‌های درخت هستند و برگ‌های آن، کلیه اعضای کنگره ۶۰ هستند. دیده‌بانان ۱۴ نفر هستند که هر دیده‌بان مسئول یک قسمت است؛ دیده‌بان تازه‌واردین داریم، دیده‌بان انضباطی، راهنما، ورزشی، مالی، پارک‌ها و..... داریم و هر قسمت یک دیده‌بانی دارد و هر شعبه‌ای دیده‌بان رابطی دارد که مستقیماً با آن شعبه در ارتباط است، ولی بقیه دیده‌بان‌ها مسئول نظم، انضباط و قوانین کنگره هستند. دیده‌بان رابط مسئول کلیه مسائل کنگره می‌باشد و این دیده‌بانان ۱۴ نفر هستند که تحت عنوان «شورای ۱۴ نفره کنگره ۶۰» فعالیت می‌کنند. قوانینی که در کنگره وضع می‌شود، صرفاً توسط آقای مهندس نیست؛ همان‌طور که در مجلس، مردم نماینده‌ای انتخاب می‌کنند تا از طرف آن‌ها رأی بدهد و تصمیم بگیرد، در کنگره هم به همین شکل است. دیده‌بانان تصمیماتی می‌گیرند و با تأیید آقای مهندس، این قوانین وضع شده و به شعب انتقال داده می‌شوند. اگر در کنگره ۶۰ چیزی گفته می‌شود، یا اگر راهنما و مرزبانان مطلبی را بیان می‌کنند، قوانینی است که از طریق همین دیده‌بانان ابلاغ شده است.

 

دیده‌بانان در هر شعبه‌ای حضور داشته باشند، بالاترین جایگاه را دارند؛ برعکس ادارات بیرون، در کنگره ۶۰ هرچه جایگاه بالاتر می‌رود، تکاپو و زحمتِ آن فرد بیشتر می‌شود، در حالی که بیرون از کنگره، وقتی شخصی می‌خواهد جایگاهی بگیرد یا مدیر و معاون شود، طبیعتاً به دنبال کاهش کار است. دیده‌بان وظیفه‌اش «دیدن» است؛ یعنی از اسمش پیداست، می‌آید در شعبه دیده‌بانی می‌کند. شاید منِ راهنما موضوعی را نمی‌بینم یا در قسمت اوتی، نشریات یا مرزبانی اشتباهی انجام می‌دهم؛ وقتی دیده‌بان به شعبه می‌آید، این مسائل را می‌بیند و به من انتقال می‌دهد که باعث رشد و تکامل شعبه می‌شود. اگر دیده‌بانان نباشند، باور کنید هر شعبه از هم می‌پاشد. رأس هرم آقای مهندس هستند و دیده‌بانان رابط مستقیم ما با شعب می‌باشند. ما باید در این جشن از دیده‌بانان تقدیر و تشکر کنیم.

 

گاهی در کنگره می‌گویند کنگره ۶۰ رایگان است، اما بعد می‌گویند به عناوین مختلف باید پول بدهیم؛ موضوعی را می‌خواهم بگویم؛ ما در جامعه آداب و رسومی داریم، اگر تولد خواهر، برادر یا پدری باشد، وظیفه من است که پاکت بدهم. در کنگره هم ما طبق همین آداب و رسوم، به‌خاطر خدمتی که آن شخص انجام داده است، پاکت تقدیمش می‌کنیم. این پاکت نوعی جهان‌بینی و درس برای خودِ من است؛ باعث می‌شود شکرگزاری، تقدیر و تشکر را یاد بگیرم. اگر این کار را انجام ندهم، در نهایت نسبت به درمان خودم هم شکرگزار نخواهم بود، نسبت به راهنما ناسپاس می‌شوم و همین ناسپاسی باعث پایین آمدن سطح انرژی می‌شود.

 

شکرگزاری یکی از مواردی است که بالاترین ارتعاش و فرکانس را دارد؛ وقتی من این کار را انجام می‌دهم، سطح انرژی‌ام بالا می‌آید و حالم خوب می‌شود و می‌توانم این حال خوب را به دیگران منتقل کنم. در این هفته، پاکتی که می‌دهیم باید حاوی یک دل‌نوشته باشد؛ همان‌طور که برای رهایی یا هفته راهنما پاکت می‌دهیم، باید به دیده‌بان هم با یک دل‌نوشته و مبلغی پول تقدیم کنیم. نکته مهم این است که پاکت نباید ناقص باشد؛ اگر کسی بگوید مبلغ بالایی می‌گذارم اما دل‌نوشته نمی‌گذارم، این ناقص است. این‌ها مکمل یکدیگرند و حس بخشش، شکرگزاری و تشکر را در من ایجاد می‌کنند.

 

بعضی افراد پاکت خالی می‌گذارند؛ این کار شاید برای دیده‌بان اهمیتی نداشته باشد، اما استاد امین در سی‌دی «غار» می‌گویند که این کار باعث به خواب رفتن احساسات ما می‌شود. وقتی من نسبت به تولد دوستم، ازدواجش یا اتفاقات خوبِ زندگی‌اش واکنشی نشان نمی‌دهم، باعث می‌شود حسم به خواب برود. وقتی حس من به خواب رفت، فرقی با یک انسان مصرف‌کننده ندارم؛ شخص مصرف‌کننده هم حسش به خواب رفته است. پس ان‌شاءالله سعی کنیم در این هفته به نحو احسن تقدیر و تشکرمان را انجام دهیم، چرا که عملکرد یک شعبه به پاکت‌هایی که دیده‌بان می‌بیند بستگی دارد؛ اینکه یک شعبه قدرتمند باشد، به پاکتی بستگی دارد که دیده‌بان می‌گیرد و می‌بیند. پس ان‌شاءالله سعی کنیم در این هفته حداکثر توانمان را بگذاریم و تقدیر و تشکر را به‌خوبی انجام دهیم. مرسی که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ: مسافر امین لژیون نهم

عکس، ویرایش و ارسال: مرزبان خبری مسافر محمد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .