دیده‌بانی خدمتی است که اولویت اول و آخرش کنگره است؛ یعنی هفت روز هفته

جلسه چهارم از دور اول کارگاه‌های آموزش خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی شاهین‌شهر، با استادی دستیار دیده‌بان؛ مسافر امیر، نگهبانی مسافر محسن و دبیری مسافر شهاب، با دستور جلسه‌ی «هفته‌ی دیده‌بانان» در تاریخ ۱ شهریورماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان؛ امیر هستم، یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که بار دیگر توفیق و لیاقت حضور در کنگره ۶۰ نصیبم شد. همچنین تبریک می‌گویم به همه‌ی شما بابت افتتاح نمایندگی جدید شاهین‌شهر؛ واقعاً دست تمام عزیزانی که برای این مجموعه زحمت کشیدند درد نکند. چیزی که امروز به ذهنم رسید این بود که چقدر خوب است شعب ما چنین نظم و آرامشی داشته باشند. سال‌ها پیش آقای منصوری، دیده‌بان محترم، طرحی ارائه کردند و گفتند شعب را کوچک اما تعدادشان را زیاد کنیم. امروز می‌بینم چقدر این نگاه درست بوده است؛ چون در چنین شعبی، استاد بودن و آموزش دادن معنا و کیفیت دیگری دارد. در شعب شلوغ مثل سهروردی، میرداماد یا سلمان فارسی، هر چقدر هم تلاش کنی نظم را برقرار کنی، باز ده نفر آخر با هم صحبت می‌کنند، مرزبان‌ها در رفت‌وآمدند، خدمتگزاران مشغول کارند؛ اما اینجا سکوت، نظم و توجه کامل برقرار است و این واقعاً ارزشمند است. تازه امروز فهمیدم طرح اصغر آقا چقدر دقیق و زیبا بوده است. هفته‌ی دیده‌بان را به همه‌ی اعضای کنگره ۶۰، به دیده‌بانان محترم و مخصوصاً آقای مهندس تبریک می‌گویم. ما در کنگره ۶۰ چهار جشن داریم؛ جشن مرزبانی، جشن ایجنت و اسیستانت، جشن دیده‌بانان و جشن راهنمایان. این انتخاب به معنای کم‌رنگ بودن خدمت دیگر اعضا نیست؛ همه‌ی عزیزان در جایگاه خود خدمت می‌کنند و اگر نباشند کار روی زمین می‌ماند. زیبایی کنگره این است که همه دست به دست هم می‌دهند تا تازه‌واردی که از در وارد می‌شود، به رهایی برسد. اگر بخواهم مثالی بزنم، همان مثال معروف آقای خدامی است: اگر یک ساعت را در نظر بگیریم، همه دوست دارند عقربه‌ها باشند چون دیده می‌شوند؛ اما عقربه‌ها بدون چرخ‌دنده‌های کوچک پشت ساعت هیچ کارایی ندارند. خدمت‌ها در کنگره همین‌گونه‌اند. دیده‌بان، مرزبان و راهنما بدون خدمتگزاران اوتی، خدمتگزاران سایت، نگهبان‌های نظم و سایر عزیزان دیده نمی‌شوند. اگر شما امروز اینجا نبودید، من برای چه کسی صحبت می‌کردم؟ پس خدمت‌ها زنجیروار به هم متصل‌اند و باید قدردان همه‌ی عزیزان باشیم. در کنگره ۶۰، علاوه بر روش درمان DST، از نظر چارت سازمانی و اداره‌ی شعب نیز حرف‌های زیادی برای گفتن داریم. در اداره‌جات معمولاً مسئول جدید همه‌ی مشکلات را گردن مسئول قبلی می‌اندازد؛ اما در کنگره ۶۰ دقیقاً برعکس است. دبیر جدید به دبیر قبلی کادو می‌دهد، راهنمای جدید به راهنمای قبلی هدیه می‌دهد، مرزبان جدید از مرزبان قبلی تقدیر می‌کند. این فرهنگ سپاسگزاری است که نظم کنگره را می‌سازد. افرادی که تا دیروز آرامش یک محله یا خانواده را بر هم می‌زدند، امروز کنار هم می‌نشینند، احترام می‌گذارند، آموزش می‌گیرند، حالشان خوب می‌شود و می‌روند. این معجزه‌ی کنگره است و این را مدیون گروه قانون‌گذار و آقای مهندس هستیم. سپاسگزاری ما در کنگره به وسیله‌ی پاکت انجام می‌شود؛ اما پاکت به تنهایی کافی نیست. مهم‌تر از پاکت، فرمانبرداری، خدمتگزاری و رفتار درست ماست. من در شعب مختلف راهنماهایی دارم؛ گاهی دیدن یک راهنما برایم آن‌قدر لذت‌بخش بوده که هیچ پاکت چند میلیونی در هفته‌ی راهنما به اندازه‌ی آن دیدار برایم ارزش نداشته است. این ماندگار است. اگر می‌خواهیم از دیده‌بان، مرزبان و راهنمای خود تشکر کنیم، اول باید خدمتگزار خوب و صادقی باشیم تا از دیدن ما لذت ببرند سپس پاکت، زیبایی کار را کامل می‌کند. دیده‌بان‌ها دو وظیفه دارند: نظارت و قانون‌گذاری. نظارت آن‌ها با نظارت ما متفاوت است. ما معمولاً نقاط منفی را می‌بینیم؛ اما دیده‌بان‌ها نقاط مثبت و منفی را با هم می‌بینند و بر اساس آن قوانینی وضع می‌کنند که شاید امروز برای ما قابل درک نباشد، اما در آینده اهمیتش روشن می‌شود. هر دیده‌بان مسئول چند نمایندگی است و مرتب سر می‌زنند. هر کدام سمتی دارند، این عزیزان سال‌هاست بدون چشم‌داشت، هزاران کیلومتر سفر کرده‌اند تا کنگره پابرجا بماند.ما در اصفهان دو دیده‌بان داریم؛ آقای صدیقی و آقای منصوری. دیده‌بانی خدمتی است که اولویت اول و آخرش کنگره است؛ یعنی هفت روز هفته، بیست‌وچهار ساعت، آماده‌ی خدمت‌اند. این خدمت، جایگاه ویژه‌ای دارد. این هفته را به همه‌ی اعضای کنگره ۶۰ تازه‌واردین، سفر اولی، سفر دومی تبریک می‌گویم. ما در کنگره یاد گرفته‌ایم که حداقل دیده‌بان رفتار و کردار خودمان باشیم؛ نکات مثبت و منفی خود را ببینیم و اصلاح کنیم. خودتان و دیده‌بان‌های محترم را تشویق کنید.

تهیه و عکس: مسافر عباس

تنظیم و ارسال: گروه سایت 

نمایندگی شاهین‌شهر