هفته دیده‌بان و جایگاه خدمت

دومین جلسه از دور نوزدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران با استادی راهنمای محترم مسافر ملک، نگهبانی مسافر محمد صادق و دبیری مسافر محمد حسین با دستور جلسه" هفته دیده بان " در روز یکشنبه 1 شهریور ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شکر می‌کنم که این توفیق نصیب من شد تا در کنار شما، بهترین بندگان خدا، در این جایگاه قرار بگیرم و از حضور و آموزش شما عزیزان بهره‌مند شوم. جا دارد از راهنمای محترم، آقای ابوالفضل، صمیمانه قدردانی و تشکر کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم. همچنین از ایجنت محترم و گروه مرزبانان نیز تشکر و قدردانی می‌کنم.

هرچه بیشتر فکر می کنم، متوجه می شوم فاصله و تفاوت بسیار زیادی میان جایگاهی که امروز در آن قرار گرفته‌ام و جایگاه بسیار ارزشمند دیده‌بانی وجود دارد. بنابراین خودم را در جایگاهی نمی‌بینم که بتوانم به‌طور شایسته درباره این جایگاه ارزشمند صحبت کنم؛ اما حال که این توفیق نصیب من شده است، تلاش می‌کنم بخشی از آنچه را در این مدت آموخته‌ام، در قالب کلام خدمت شما عزیزان ارائه کنم.

امروز در مسیر آمدن به جلسه، به مدت تخریب خودم فکر می‌کردم. همیشه در اعلام سفر، مدت تخریبم را بیش از ده سال عنوان می‌کنم، اما وقتی محاسبه‌ای دقیق‌تر انجام دادم، متوجه شدم که حدود شانزده سال درگیر تخریب بوده‌ام. واژه «تخریب» شاید به‌تنهایی نتواند عمق فاجعه‌ای را که در آن دوران وجود داشت، بیان کند.

خداوند بزرگ لطف و عنایت بسیاری به من داشت و روزی مسیر کنگره ۶۰ را برای من باز کرد. ورود به این مسیر برای من بسیار سخت بود، اما همین مسیر بود که مرا هدایت کرد و به من کمک کرد تا امروز در این جایگاه قرار بگیرم. بابت این نعمت، بسیار سپاسگزارم و همواره خودم را قدردان خداوند، مهندس دژاکام و سیستم کنگره ۶۰ می‌دانم. در حد توان، هرچه داشته‌ام در قالب‌های مختلف ارائه کرده‌ام و از خدمت دریغ نکرده‌ام. امیدوارم خداوند توفیق دهد که باز هم در این مسیر خدمت کنم و بتوانم خدمتگزاری شایسته باشم.

مهندس روز چهارشنبه درباره سی سال گذشته صحبت می‌کردند. این صحبت‌ها برای من بسیار قابل تأمل بود. شاید عزیزانی که در جایگاه‌های خدمت قرار دارند، کمی بیشتر از سایر مسافران و همسفران با این مطالب آشنا باشند، اما تکرار این مطالب برای همه ما لازم است تا یادمان نرود سیستم کنگره ۶۰ از کجا شکل گرفته است.

سی سال زمان بسیار طولانی‌ای است. زمانی که بسیاری از ما حتی یک یا دو سال از عمرمان را به یاد نمی‌آوریم، مهندس دژاکام سی سال پیش با تفکری عمیق، کنگره ۶۰ را بنا نهادند. نکته بسیار مهمی که ایشان مطرح کرده‌اند این است که از همان ابتدا به این موضوع فکر می‌کردند که اگر روزی خودشان حضور نداشته باشند، تکلیف کنگره ۶۰ چه خواهد شد.

همین تفکر عمیق باعث شد که ساختاری در کنگره ۶۰ شکل بگیرد که بتواند مستقل و قدرتمند به مسیر خود ادامه دهد. اگر مطالب و سی‌دی‌های مختلف کنگره را مطالعه کرده باشیم، می‌دانیم که کنگره در سال‌های ابتدایی با چه شرایطی روبه‌رو بوده است؛ از نظر مالی محدودیت‌های زیادی وجود داشته و امکانات بسیار کمتر از امروز بوده است. اما چون تفکر و ساختار درست بود، کنگره به‌تدریج شکل گرفت، رشد کرد، قدرتمند شد و به جلو حرکت کرد.

در ادامه، نیاز به افرادی بود که بتوانند در کنار مهندس آموزش ببینند و مسئولیت‌های مختلف را بر عهده بگیرند. ابتدا افرادی که به رهایی می‌رسیدند، آموزش می‌گرفتند و سپس به دیگران آموزش می‌دادند. با گذشت زمان، ساختار دیده‌بانی نیز شکل گرفت.

امروز 14 دیده‌بان در کنگره ۶۰ حضور دارند که هر کدام مسئولیت‌های مهمی بر عهده دارند. یکی از وظایف دیده‌بانان، بررسی و تصویب قوانین کنگره ۶۰ است. دیده‌بانان در فواصل مشخص گرد هم می‌آیند و قوانین مربوط به کنگره را بررسی و تصویب می‌کنند و این قوانین در تمامی شعب کنگره ۶۰ لازم‌الاجراست. از سوی دیگر، هر یک از دیده‌بانان در حوزه تخصصی خود، بر فعالیت شعب مختلف نظارت دارند؛ برای مثال، دیده‌بان انضباطی، دیده‌بان امور مالی، دیده‌بان مرزبانان، دیده‌بان تازه‌واردین و دیگر بخش‌های کنگره، هر کدام مسئولیت و حوزه مشخصی دارند. در کنار دیده‌بانان نیز دستیاران دیده‌بان فعالیت می‌کنند و به این ترتیب، ساختاری منسجم و قدرتمند شکل گرفته است.

نتیجه این ساختار را امروز می‌توانیم ببینیم؛ اینکه من و شما می‌توانیم زیر این سقف بنشینیم و از فضای آرام و پرانرژی کنگره استفاده کنیم. بنابراین شایسته است قدردان زحمات تمام خدمتگزارانی باشیم که برای شکل‌گیری و استقرار این ساختار، سال‌ها تلاش و خون دل خورده‌اند.

صحبت‌هایم را به دستور جلسه قبل، یعنی «وادی ششم؛ حکم عقل را در قالب فرمانده کاملاً اجرا نماییم» ارتباط می‌دهم. همیشه فکر می‌کنم دستور جلسات کنگره با چه دقت و هوشمندی انتخاب می‌شوند. این ما هستیم که باید درباره ارتباط میان این دستور جلسات تفکر کنیم و نقطه اشتراک آن‌ها را پیدا کنیم. در وادی ششم صحبت از اجرای کامل فرمان عقل است. شاید در نگاه اول تصور کنیم اجرای فرمان عقل موضوع ساده‌ای است، اما وقتی بیشتر به آن فکر می‌کنیم، متوجه می‌شویم که فرمان عقل بسیار عمیق‌تر از این حرف‌هاست. وقتی دعا می‌کنیم و می‌گوییم: «خدایا ما را به فرمان عقل نزدیک کن»، در واقع می‌دانیم که رسیدن به این مرحله، نیازمند مسیر و پالایش بسیار زیادی است.

در کنگره ۶۰، وقتی می‌بینیم انسان‌هایی که به رهایی رسیده‌اند و آموزش دیده‌اند، به‌عنوان مرزبان، ایجنت، راهنمای تازه‌واردین، خدمتگزار بخش OT، مسئول سایت و در جایگاه‌های مختلف خدمت می‌کنند، متوجه می‌شویم که برای رسیدن به هر جایگاه، فیلترها و مراحل مختلفی وجود دارد. برای مثال، شخصی مانند دیده‌بان محترم، آقای جواد فلاح، که افتخار داشتم از نزدیک با ایشان کار کنم، نمونه‌ای از انتخاب شایسته‌ترین و صالح‌ترین افراد برای یک جایگاه بسیار ارزشمند است. مهندس دژاکام درباره ویژگی‌های دیده‌بانان مطالب مختلفی بیان کرده‌اند و یکی از ویژگی‌های مهم را داشتن خلق‌وخوی خوب و مهربانی دانسته‌اند.

شاید در نگاه اول، آقای فلاح فردی بسیار جدی به نظر برسند، اما کسانی که از نزدیک با ایشان ارتباط داشته‌اند، به‌خوبی می‌دانند که سراسر وجود ایشان محبت و دوست‌داشتن است. ما نیز در مدتی که در نمایندگی بیرجند در خدمت ایشان بوده‌ایم، این ویژگی را به‌خوبی مشاهده کرده‌ایم.

حضور آقای فلاح به‌عنوان مهمان در هفته دیده‌بان برای نمایندگی بیرجند باعث افتخاراست. ایشان برای حمایت از این نمایندگی، هر هفته مسافت زیادی را از مشهد طی می‌کردند، در جلسه حضور پیدا می‌کردند و بلافاصله بازمی‌گشتند. در کنار ایشان، افراد مختلفی از بخش‌های گوناگون کنگره نیز برای حمایت و کمک به نمایندگی بیرجند حضور پیدا کردند و حاصل این تلاش‌ها این شد که نمایندگی بیرجند به‌تدریج شکل گرفت و امروز ما می‌توانیم از این بستر استفاده کنیم.

اگر بخواهم دستور جلسه وادی ششم را به هفته دیده‌بان ارتباط بدهم، به نظر من دیده‌بانان نمونه‌ای از اجرای فرمان عقل هستند. اجرای فرمان عقل کار ساده‌ای نیست. همه ما فرمان عقل را می‌شنویم، اما میزان اجرای آن، با توجه به شرایط و حس‌های مثبت و منفی موجود در ما، متفاوت است. برای اینکه فرمان عقل به مرحله اجرا برسد، نیازمند تصفیه و پالایش بسیار زیادی هستیم. لازم است در صور پنهان انسان توانمندی‌هایی شکل بگیرد تا بتواند فرمانی را که از سوی عقل صادر می‌شود، به مرحله اجرا درآورد.

در کنگره می‌گوییم « ساکنین آباد، صاحبان آبادی می‌خواهند». اگر ساکنان یک مکان بخواهند در محیطی آباد و آرام زندگی کنند، باید صاحبان و خدمتگزارانی داشته باشند که آن مکان را آباد نگه دارند. آیا امروز کنگره ۶۰ آباد نیست؟ آیا مهندس دژاکام به‌عنوان بنیان کنگره و دیده‌بانان محترم، صاحبان این آبادی نیستند؟

هر کس به اندازه داشته‌هایی که در کنگره ۶۰ به دست آورده است، می‌تواند پاسخ این سؤال را برای خودش پیدا کند. من که نزدیک به هفت سال از رهایی‌ام می‌گذرد، به‌خوبی می‌دانم که صاحبان آبادی و خدمتگزارانی داشته‌ام که در این مسیر از من حمایت کرده‌اند و به من کمک کرده‌اند تا امروز در این جایگاه قرار بگیرم.

جایی که انسان در آن قرار می‌گیرد، بسیار مهم است. من همیشه تلاش می‌کنم در محیط‌های مختلف، لباس کنگره ۶۰ را به همراه داشته باشم. همان‌طور که وقتی به مطب یک پزشک مراجعه می‌کنیم، از روی لباس و عنوان او متوجه تخصصش می‌شویم، در کنگره نیز وقتی وارد این محیط می‌شویم، در واقع وارد فضایی می‌شویم که با فکر و اندیشه ما کار دارد.

کنگره ۶۰ تنها به درمان اعتیاد محدود نمی‌شود؛ بلکه روی جهان‌بینی، تفکر و اندیشه انسان نیز کار می‌کند. ما می‌توانیم با حضور در این ساختار، دانایی خود را افزایش دهیم و دانایی را به دانایی مؤثر تبدیل کنیم.

به نظر من وقتی وارد کنگره ۶۰ می‌شویم، نه‌تنها خودمان، بلکه خانواده ما نیز از این فضا بهره‌مند می‌شوند. همسفر، فرزند، پدر، مادر و دیگر اعضای خانواده نیز می‌توانند از آموزش‌های این سیستم استفاده کنند. این مکان، فکر و اندیشه انسان را تغییر می‌دهد و چه سعادتی بالاتر از اینکه انسان در جای درست قرار گرفته باشد و بتواند خودش را به یک ساختار سالم و قدرتمند بسپارد.

جایگاه من شاید جایگاهی نباشد که بتوانم به شایستگی درباره این عزیزان صحبت کنم، اما وظیفه خود می‌دانم از زحمات آنان قدردانی کنم.

مهندس دژاکام تأکید کرده‌اند که همه ما باید این هفته را به بهترین شکل ممکن برگزار کنیم و قدردانی خود را نشان دهیم. قدردانی تنها در دل و ذهن و کلام نیست؛ باید در عمل نیز نمود پیدا کند. یکی از راه‌های قدردانی، حضور ما در این جشن و مشارکت در این مراسم است. همچنین با اهدای پاکت به دیده‌بانان محترم، بخشی از قدردانی خود را به‌صورت عملی نشان می‌دهیم. در واقع، نتیجه این قدردانی بیش از هر چیز به خود ما بازمی‌گردد؛ زیرا باید قدردان کسانی باشیم که این بستر و فضا را برای ما فراهم کرده‌اند تا بتوانیم آموزش بگیریم، خدمت کنیم و مسیر خود را به بهترین شکل ادامه دهیم.

در پایان، لازم می‌دانم هفته دیده‌بان را به مهندس دژاکام، دیده‌بانان محترم و تمامی خدمتگزاران این جایگاه تبریک عرض کنم و برای همه این عزیزان آرزوی سلامتی، سربلندی و توفیق روزافزون در مسیر خدمت دارم.

مرزبان خبری: مسافر جلیل
صوت: مسافر محمد لژیون چهارم
ضبط و تایپ: مسافر جمال لژیون ششم
عکاس: مسافر محسن لژیون سوم
ویرایش و ارسال خبر: مسافر جواد لژیون سوم