رسیدگی به کارهای ساده یعنی فرمان عقل

جلسه چهاردهم از دور چهاردهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی ایران با دستور جلسه (وادی ششم و تاثیر آن بر روی من) با استادی راهنما مسافر عطا، نگهبانی مسافر علی‌اصغر و دبیری مسافر سعيد روز پنجشنبه ۲۹ مردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد

سخنان استاد:

سلام دوستان، عطا هستم یک مسافر.

اول زمان را تنظیم می‌کنم که بیشتر از پنج دقیقه نشود؛ چون انسان اگر نتواند همین پنج دقیقه را مدیریت کند، چگونه می‌تواند زندگی خودش را مدیریت کند؟ چگونه می‌تواند لژیون را مدیریت کند یا روزی مرزبان و ایجنت خوبی باشد؟ اگر کسی نتواند وزنه ده کیلویی را بلند کند، قطعاً نمی‌تواند وزنه صد کیلویی را بلند کند. زندگی هم همین‌گونه است؛ بزرگی مسئولیت‌ها از دل انجام درست کارهای کوچک به وجود می‌آید.

آقای مهندس مثالی را تعریف می‌کردند. در یک کارخانه، مسئول استخدام از دو نفر می‌خواهد یک فندک به او بدهند. نفر اول بلافاصله فندک را از جیبش بیرون می‌آورد، اما نفر دوم شروع می‌کند به جست‌وجو در جیب‌هایش. مسئول استخدام، نفر اول را انتخاب می‌کند و در پاسخ به دلیل انتخابش می‌گوید: «این آدم منظم است؛ می‌داند فندک دقیقاً در کدام جیبش قرار دارد.»

به نظر من، وادی ششم هم از همین‌جا آغاز می‌شود. فرمان عقل از مسائل بزرگ و پیچیده شروع نمی‌شود؛ از همان پایه‌ها و از ساده‌ترین کارهای زندگی آغاز می‌شود. عقل یعنی اینکه انسان بتواند زندگی روزمره خودش را درست اداره کند؛ از لحظه‌ای که صبح از خواب بیدار می‌شود تا زمانی که شب به خواب می‌رود. فرمان عقل در همین لحظه‌های به ظاهر ساده زندگی جاری است.

اگر هر موضوعی دستور جلسه آن هفته شد، پیشنهاد می‌کنم حتماً سی‌دی آن وادی را گوش کنید. شاید یک سی‌دی را چندین بار گوش کرده باشید، اما وقتی دوباره به آن گوش می‌دهید، متوجه نکاتی می‌شوید که دفعات قبل از آنها عبور کرده بودید. انگار هر بار که گوش می‌دهیم، دریچه تازه‌ای به روی ما باز می‌شود.

یک‌بار در خانه برادرم مهمان بودم و متوجه شدم آب ظرفشویی به‌درستی پایین نمی‌رود. چند ساعت زمان گذاشتم و مشکل را برطرف کردم. شاید از نگاه دیگران این موضوع چندان مهم نباشد، اما من این را در کنگره یاد گرفته‌ام که مشکلات کوچک را نباید به حال خود رها کرد تا روزی به مشکلی بزرگ تبدیل شوند.

فرمان عقل همین‌جاست؛ اینکه اگر چیزی در خانه نیاز به تعمیر یا رسیدگی دارد، آن را به تعویق نیندازیم. اگر مشکلی وجود دارد، برای حل آن قدم برداریم، حتی اگر بدانیم برطرف شدن آن ممکن است زمان زیادی ببرد. مهم این است که انسان مسئولیت مسئله را بپذیرد و برای حل آن اقدام کند.

در شعب کنگره هم همین‌طور است. وقتی دیده‌بان برای بازدید از شعبه می‌آید، به جزئیات مختلف توجه می‌کند؛ از وضعیت نظافت و امکانات گرفته تا نظم و رسیدگی به محیط. اگر شیر آبی چکه کند، وسیله‌ای درست کار نکند یا روی میز سالن گرد و خاک باشد، این مسائل دیده می‌شوند. شاید اینها در ظاهر کوچک باشند، اما برداشت دیده‌بان از یک شعبه می‌تواند از همین جزئیات شکل بگیرد؛ چون نظم و مسئولیت‌پذیری یک شعبه را می‌توان در همین مسائل ساده مشاهده کرد.

چیزی که من از وادی ششم یاد گرفته‌ام و به خودم و شما بزرگواران پیشنهاد می‌کنم این است که اگر مشکلی در زندگی داریم، اگر کاری نیمه‌تمام مانده یا مسئله‌ای را مدت‌هاست به تعویق انداخته‌ایم، از همین امروز برای حل آن قدم برداریم. ممکن است شکایتی داشته باشیم که رسیدگی به آن سال‌ها طول بکشد، اما مهم این است که قدم اول را برداشته باشیم.

اگر ماشین ما صدایی غیرعادی می‌دهد، آن صدا را نادیده نگیریم؛ چون گاهی همین صدا یک هشدار است، یک آلارم که می‌گوید اگر امروز به آن توجه نکنی، فردا ممکن است با مشکل بزرگ‌تری روبه‌رو شوی.

به نظر من، فرمان عقل یعنی همین؛ دیدن، فهمیدن و به‌موقع عمل کردن. بزرگی انسان از تصمیم‌های بزرگ شروع نمی‌شود؛ از همین کارهای کوچک و ساده‌ای آغاز می‌شود که هر روز در مقابل ما قرار می‌گیرند. اگر بتوانیم همین مسائل کوچک را درست مدیریت کنیم، به مرور توانایی مدیریت مسائل بزرگ‌تر را هم پیدا خواهیم کرد.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید متشکرم.

تایپیست و عکاس: مسافر محسن لژیون۸

ویرایش و ارسال: مسافر بختیار لژیون۱۲

مرزبان کشیک: مسافر مجید