مهمترین تطبیق، تطبیق درون و بیرون است

شنیدن کی بود مانند دیدن. در طی سال‌هایی که در کنگره بودم، تمام تلاشم بر این بود که رمز و راز موفقیت در خودسازی افراد خدمتگزار را کشف کنم، می‌دانستم برای کشف این حقیقت باید محرم شوم و این محرمیت نیاز به محرومیت دارد؛ باید صبوری می‌کردم و نقطه تحمل را بالا می‌بردم و آموزش می‌دیدم؛ باید وادی چهاردهم را پذیرا می‌شدم به هر حال زمانش رسیده بود که با پای دل بروم و با گوش جان بشنوم و با چشم دل تماشا کنم، خدایا تو را به بزرگی‌ات، مهربانی‌ات و حکمتت شکر که در این مسیر کنارم بودی و این انتظار به پایان رسید، در بین دوستان خوبم در خدمت مصاحبه قرعه به نامم افتاد و سفر عشق آغاز شد، سختی راه با همه انتظار و عشق در این مسیر برایم سفری سهل و آسان شده بود و بالاخره به مقصد رسیدم، ازدحام جمعیت برای رها شدن از تاریکی‌ها، نظم و دیسیپلین، خوش رویی و محبت عزیزان خدمتگزار و همراهی این عزیزان در دیدار با دیده‌بان‌ها من را به وادی تفکر برده بود که این همان عشق و محبت است که ما را در این مکان به هم متصل نگاه داشته است و باید حالا می‌دیدم خوش قلبی، خوش‌زبانی، متانت، پر بار بودن و دیپلماسی اجتماعی این بزرگ مردان میدان عشق را که بسیار کنار این عزیزان به حال‌خوش رسیدم با این‌که نتوانستیم به دلیل فرصت محدود با همه این بزرگواران مصاحبه داشته باشیم؛ ولی روزی پر از خاطره و ماندگار شد بگذارید سهیم شوم با شما این روز پر از عشق و خاطره را.

آدم عاشق می‌تواند خدمت کند. آدم عاشق، ذرات عشق را جذب می‌کند تا بتواند خدمت کند. این هفته را به تمامی دیده‌بانان کنگره تبریک و تهنیت عرض می‌نمایم.

یکی از گره‌های وجودی همسفران حس مالکیت نسبت به فرزندان و مسافرشان است و می‌گویند که احساس مسئولیت دارند نه حس مالکیت چه طور می‌توانیم این دو حس را بشناسیم؟

دیده‌بان محترم آقای دکتر امین دژاکام:

نشانه همسفری که حس مالکیت دارد این است که از فرزندان انتظار رشد دارد و مداوم پیگیر آموزش‌های آنان است؛ ولی برای آموزش و رشد خود نمی‌خواهد یا نمی‌تواند کاری انجام دهد؛ در واقع در مورد خود برای رشد ناتوان است، اگر بتواند خودش نیز تلاش برای رشد انجام دهد و آموزش‌ها را نسبت به خودش کاربردی کند و رشد و موفقیت در آن انجام شود؛ یعنی مسیرش درست می‌باشد این موضوع در مورد مسافر هم کاملاً صادق است کسانی که دیگران را کنترل می‌کنند خودشان از آموزش دور و متوقف می‌شوند.

آیا ارتباط و مشورت بیشتر راهنمایان یک شعبه با هم می‌تواند در پیشبرد اهداف کنگره مؤثر باشد؟

دیده‌بان مالی مسافر مجید: 

در شعب هر دو هفته یک بار‌ جلسه راهنمایی برگزار می‌شود و بیرون از آن جلسه نیز هم این مشورت را انجام می‌دهند، مهم این است که در این مسیر یک پارامتر وجود دارد، یک روش، یک مدل و آن روش DST است. حال این روش انعطاف‌پذیر است نه این‌که من بیایم یک پله را حذف کنم؛ بلکه بابت شرایط روحی روانی و جسمی رهجو مثلاً می‌گویم رهجو آمد با این مشکلات و من این کار یا این حرف را به او زدم و در او انگیزه ایجاد کردم. در تمام شرایط نه تنها در جایگاه راهنمایی، بلکه در دیده‌بان‌ها هم این اتفاق می‌افتد، مثلاً این‌که یک دیده‌بان نظر خود را می‌گوید که در فلان شعبه این کار را انجام دادیم و نتیجه خوب با حتی اگر نتیجه بد باشد در میان می‌گذاریم، ما این تجربه را کرده‌ایم حتی آقای مهندس هم این مشورت را با دیده‌بان‌ها دارند که من می‌خواهم فلان کار را بکنم نظرتان چیست؟ و یاد می‌دهند که مشورت جوابگو است؛ یعنی مسیر را برای ما روشن کرده‌اند.

بعضی از افراد در کنگره نمی‌توانند تصور کنند که در جایگاه خدمتی قرار بگیرند و آن را امر محال می‌دانند و در واقع خود را باور ندارند، آیا برای شما این حس در دوران قبل از خدمتی وجود داشته و چگونه با آن حس روبه‌رو شدید؟

دیده‌بان تحقیقات مسافر علی:

کاملاً طبیعی است، بله من هم همین‌طور بودم و خیلی از افراد دیگر هم به همین صورت هستند، کسانی که وارد کنگره می‌شوند به توانایی‌های خود باور ندارند و به هر حال اعتیاد کاری که می‌کنند سرپوش بر توانایی‌ها و استعدادها می‌گذارد؛ ولی وقتی درمان اتفاق می‌افتد و شخص وارد سیستم آموزشی کنگره و در مقیاس وسیع‌تر وارد صراط مستقیم می‌شوند، این فرایند کاملاً معکوس می‌شود و به جایی می‌رسد که توانایی‌ها شکوفا شده و اعتماد به نفس به وجود می‌آید. من هم روز اول تصور نمی‌کردم که حتی بتوانم دبیر جلسه شوم چه برسد به نگهبان، استاد جلسه یا جایگاه‌های بالاتر؛ ولی وقتی درمان انجام می‌شود این اتفاق رخ می‌دهد و این همان توانایی‌های زیر خاک و خاکستر مدفون شده است و در پیام سفر اول کاملاً متوجه می‌شویم که می‌گوید وقتی این سفر تمام شد آنجا تو را پاداشی نیکو خواهد بود و آن پاداش بند عشق است و این بند عشق همان خدمت به تازه واردین و سفر اولی‌های کنگره است. 

باتوجه به تجربه ارزشمندتان مهم‌ترین عامل در حال‌خوش راهنمای تازه‌وارد چیست و پرتگاه یک راهنمای تازه‌وارد کجا می‌باشد؟

دیده‌بان راهنمایان تازه‌واردین مسافر مهدی:

همه خدمت‌های کنگره به‌خاطر این‌که هم نوا و هم سو با هستی است، حال‌خوش را به‌وجود می‌آورد؛ ولی بحث راهنمای تازه‌واردین خیلی فرق می‌کند، چرا که وقتی شخصی وارد کنگره می‌شود درمانده و از همه جا رانده شده و سرگشته است. وقتی وارد کنگره می‌شود اولین قدم را راهنمای تازه‌واردین به او نشان می‌دهد و طبق تجربیات خودم این انرژی و حس حال کاملاً متفاوت می‌باشد و یک حس بی‌نظیر است. امیدوارم راهنماها قدر و اندازه این جایگاه را بدانند که کار بسیار عظیم و بزرگ می‌باشد، این‌که ما بتوانیم چراغ راه انسان‌ها شویم، اگر قدر جایگاه خود را ندانیم پرتگاهی می‌شود که به بیراهه می‌رود و این در تمام جایگاه‌های خدمتی صدق می‌کند که وقتی خداوند بستری در اختیارمان قرار می‌دهد در آن بستر قرار بگیریم و قدردان آن جایگاه باشیم. یک راهنمای تازه‌وارد چه پیامی می‌تواند داشته باشد که جذب بیشتر در کنگره اتفاق بیفتد؟ حس خودشان را درست کنند، ما به راهنمای تازه‌واردین اعلام کرده‌ایم علاوه بر ظاهر تمیز و مرتب باید درون خود را نیز درست کنند که اگر حس یک راهنمای تازه وارد درست باشد، فرد با اولین کلمه جذب کنگره می‌شود و به نظر من اگر یک روز حس و حالشان خوب نیست وارد لژیون نشوند و مشاوره ندهند، چرا که جایگاه خطیری دارند و یک نفر را می‌توانند به پرتگاه و مسلخ ببرند یا در مسیر درست هدایت کنند.

مهم‌ترین آموزشی که یک راهنما می‌تواند به رهجو بدهد تا رهجو آن را سرلوحه زندگی‌اش قرار دهد چیست؟

دیده‌بان راهنمایان مسافر رضا:

بزرگ‌ترین و مهم‌ترین آموزش این است که خود راهنما آموزش ببیند و عملاً آن را اجرا کند؛ چون یک راهنما از یک رهجو آموزش می‌گیرد و هرچه خود راهنما بتواند آن آموزش را اجرایی کند رهجو نیز آموزش می‌گیرد که چگونه در عمل سالم، معرفت و سرلوحه آن عدالت قرار بگیرد و قدم بردارد و خود را بهتر پیدا کند. این موضوع زمان مشخصی چه برای راهنما و چه برای رهجو ندارد، زمان برای افراد متفاوت است و این بستگی دارد به این‌که چه‌طور از آموزش‌ها استفاده کند و چه‌طور آن را باور و برای تغییر خود قدم بردارد و خود را به دست آورد.

شما به عنوان دیده‌بان که با آقای مهندس ارتباط بیشتری دارید چه نکته آموزشی یا صفت بارزی از ایشان دیده‌اید لطفاً برایمان بیان کنید؟

دیده‌بان مسافر محمد صادق:

آیتم‌هایی که آقای مهندس برایمان گفته‌اند و آموزش داده‌اند خیلی زیاد است، یکی از آن آموزش‌ها و صفات بارز این است که خودشان تمام حرمت‌هایی که نوشته‌اند را تماماً اجرایی کرده‌اند، این‌که اگر ایشان چیزی می‌گویند خودشان یک سال، دو سال یا حتی چندین سال قبل آن را انجام داده‌اند، مثلاً وقتی می‌گویند در صراط مستقیم باشید، خودشان این کار را انجام داده‌اند یا می‌فرمایند عمل سالم انجام دهید یا عدالت را رعایت کنید خود ایشان از این مراحل عبور کرده‌اند و در واقع عالمی هستند که به گفته‌هایشان عمل کرده‌اند و این امر کلی است و همه را زیر مجموعه خود قرار می‌دهد به نظرم این صفت بارز ایشان است.  

خانواده چه طور می‌تواند در مسیر خدمتی کنگره همراهی و همکاری کند و شرایط خدمتگزار را بیشتر درک کند؟

دیده‌بان لژیون سردار مسافر علیرضا:

در مسیر خدمتی هم مسافر و هم همسفر باید به هم کمک کنند، همسفر باید موجباتی برای مسافر فراهم کند تا مسافر در مسیر آموزش به مسیر کامل شدن معرفت، عمل صالح، عدالت یا جسم و روان و جهان‌بینی مسافر کمک کند، آن‌ها باید به هم کمک کنند تا خود را جابه‌جا کنند، واقعیت امر این است که اگر در یک جایی برای مدتی ثابت بمانی و حرکت نکنی، آنجا برایتان کوچک می‌شود و آن موقع هم خود را اذیت می‌کنی و هم پیرامون خود را. در وادی دهم هم می‌گوید انسان جاری است حالا همه ما تلاش می‌کنیم تا جابه‌جا شویم و اگر آموزش نبینیم بیرون از کنگره هم نمی‌توانیم کاری کنیم. وقتی نمی‌توانیم جهان درون و بیرون خود را تغییر دهیم اذیت می‌شویم. همسفر و مسافر کنار هم زندگی می‌کنند تا یکدیگر را رشد دهند و این نیازمند بستر است که کنگره بهترین مکان است، حال می‌گویید نه آقای مهندس می‌گوید یک مدت به کنگره بیایید و سکوت کنید حالا ببینید این اتفاق می‌افتد یا نه هر گاه که از قهر به مهر از نفرت به عشق و از کفر به ایمان از حقارت به سرافرازی رسیدیم معنای آن را درک کردیم، تلاش می‌کنیم و همدیگر را در این مسیر یاری می‌دهیم، البته باید تعادل را حفظ کنیم و این‌که یاد بگیریم چیزی که درون کنگره آموزش دیده‌ایم بیرون از کنگره هم اجرایی کنیم و تمام تلاش آقای مهندس و کنگره این است که ما بتوانیم در بیرون انسان‌های موفق شویم، چرا که در کنگره انسان موفق هستیم؛ ولی بیرون از کنگره به ما نمره می‌دهند، اگر این آموزش را فرا گرفتیم که معرفت، عدالت و عمل سالم را در خانواده، محیط کار و جامعه اجرایی کنیم، آن موقع عدالت خداوند جاری شده است و ما باید آن‌قدر خوب آموزش ببینیم و عمل سالم داشته باشیم که جسم و روان را بپذیرد و روان جسم را که این می‌شود تطبیق بیرون و درون و مهم‌ترین چیز همین تطبیق است.

طراح سؤال و مصاحبه کننده: همسفر خاطره و همسفر الهام
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون بیست و چهارم) دبیر اول سایت
ویرایش: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون بیست و چهارم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان