حس که آلوده باشد من دچار اشتباه می شوم

جلسه دوازدهم از دوره سی و دوم سری کارگاه های آموزشی، خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی رودهن ویژه مسافران، با استادی مسافر اکبر، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر هادی با دستور جلسه « وادی ششم و تاثیر آن بر روی من« در روز چهارشنبه بیست و هشتم مرداد ماه سال ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان اکبر هستم یک مسافر، امیدوار هستم که حال تمام شما عزیزان خوب باشد؛ از نگهبان جلسه آقا سعید و دبیر محترمشان آقا هادی تشکر می کنم که فرصت خدمت گذاری را به من واگذار کردند تا از شما دوستان آموزش بگیرم، در رابطه با دستور جلسه، به خاطر دارم که آقای مهندس می گفتند هر زمان که نوبت به این دستور جلسه می رسد من به یاد خاطره می افتم و آن این است که در یک منطقه ای جوی آبی بود و مردم آن منطقه از آن جوی آب برای آشامیدن، پخت و پز و ... استفاده می کردند.



روزی یک شخصی در کنار این جوی به روی شکم دراز کشیده و سر خود را در جوی آب فرو برده و آب می نوشد، فردی از کنار این شخص می گذرد و می گوید که خوابیده آب نخور؛ آن شخص سر خود بالا آورده می پرسد چرا؟، آن فرد جواب می دهد بخاطر اینکه عقلت را کم می کند، و مرد دراز کشیده در ادامه می گوید عقل چه هست؟
به راستی عقل چه هست؟ چه جایگاهی در زندگی ما دارد؟ آیا جایگاه عقل همان مغز در جسم است؟ در کنگره من آموخته ام که عقل فر ایزدی دارد، پادشاه یا فرمانده شهر وجودی ما است و مغز تنها مفسری برای انجام دستورات عقل است؛ عقل هرگز اشتباه نمی کند، عقل مانند یک قاضی می باشد، حال چطور می شود که من دچار اشتباه می شوم؟!
بخاطر اینکه اطلاعات غلط توسط حس ما در اختیار عقل گذاشته می شود؛ حس اولین قوه به کار گیری عقل می باشد، حس که آلوده باشد من دچار اشتباه می شوم؛ حال باید به این سوال پاسخ داد که حس چگونه آلوده می شود؟ دکتر امین می گوید وقتی شما می خواهید که یک شهری را از بین ببرید نیازی به لشکر کشی یا توپ و تفنگ نیست، تنها نیاز است که سرچشمه آب شهر را آلوده کنید، نیروهای منفی و بازدارنده این کار را به خوبی بلد هستند و حس انسان هارا به طور استادانه ای گمراه و آلوده می کنند.
همه ما می دانیم که دروغ گفتن کار بدی است پس چرا گاهی این کار ناپسند را انجام می دهیم؟ خودمان را با اینکه دروغ مصلحتی گفته ایم گول می زنیم، در رابطه با دیگران دچار غیبت و قضاوت می شوم و می دانم که این کار بسیار ناپسند است اما به خود می گویم که من انسان رکی هستم و همین حرف هارا به خود آن شخص هم خواهم زد.



دزدی می کنم و می دانم که عمل ضد ارزشی است اما به خود می گویم که ایرادی ندارد من دارم حق خود را می ستانم، پس به این نتیجه می رسم که با وارونه کردن مفاهیم حس من آلوده می شود؛ عقل هرگز اشتباه نمی کند مگر آنکه دانایی من کم باشد؛ عقل می داند که مصرف مواد مخدر و سیگار کار ضد ارزشی است اما چرا بعضی انسان ها به دام آن می افتند؟ بخاطر اینکه قدرت تشخیص تله های آن را بر اثر کمبود دانایی ندارد.
نفس اماره لباس حس را به تن می کند و در مقابل دروازه های عقل قرار می گیرد اگر آگاهی و دانایی عقل کم باشد قدرت تشخیص ضعیفی داشته و نفس اماره می تواند از دروازه های عقل عبور کرده و خواسته های نامطلوب خود را به عمل در بیاورد؛ اما اگر قدرت تشخیص بالا باشد آن نگهبانان دروازه عقل، نفس اماره در لباس حس را تشخیص داده و اجازه ورود به آن را نمی دهند.
نکته دیگری که به نظر من قابل توجه می باشد این است که عقل صدای آرامی دارد و بالعکس نفس صدای بشدت بلندی دارد، عقل به شخص یک با اخطار می دهد و می گوید این کار ضد ارزش را انجام نده، اما نفس اماره مخالف عقل است و به شدت به انجام کار ضد ارزشی تاکید می کند و انسان را با وعده وعید های پوچ و توخالی فریب می دهد.
ما انسان ها دارای یک عقل کل هستیم و یک عقل جزء؛ در کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر گفته می شود که انسان هرقدر که در راه صراط مستقیم حرکت کند و به خداوند نزدیک تر بشود نور و روشنایی(یا همان عقل) بیشتری وارد او می شود اما هرچقدر که فاصله بگیرد از این مسیر و عقل کل، بیشتر در تاریکی ها فرو می رود پس انسان بهتر است که در همان مسیر روشنایی حرکت کند. از اینکه به صحبت های من توجه نمودید از همه شما سپاس گذارم.


عکاس: مسافر امید
تایپ و ویرایش: همسفر یوسف
تنظیم و ارسال: مسافر منصور