مثلث دانایی راه رسیدن به فرمان عقل

یازدهمین جلسه از دوره هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی ویژه مسافران نمایندگی صفادشت با استادی راهنمای محترم مسافر رضا،نگهبانی مسافر روان بخش و دبیری مسافر ابراهیم با دستور جلسه: وادی ششم و تاثیر آن روی من روز چهارشنبه ۲۸ مردادماه  ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷آغاز به کار نمود .

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، رضا هستم یک مسافر

اول از همه، خدا را شکر می‌کنم که دوباره این فرصت را به من داد تا در کنار شما عزیزان در این جایگاه خدمت کنم. در ابتدا، می‌خواهم از نگهبان جلسه گذشته صمیمانه تشکر کنم. همچنین، به ایجنت جدید، آقا جلال و گروه مرزبانی جدیدشان را تبریک می‌گویم و در عین حال، از تلاش‌های آقا مرتضی بادپا ،مرزبانان قبلی که واقعاً زحمت کشیدند، سپاسگزارم و برایشان آرزوی خدا قوت دارم.

همه ما اینجا هستیم تا یاد بگیریم؛ فرقی نمی‌کند در سفر اول باشیم یا در جایگاه‌های خدمتی، همه ما در حال یادگیری هستیم. اشتباه کردن، بخشی از مسیر است؛ مهم این است که همگی تلاش کنیم کارمان را درست انجام دهیم تا در نهایت به هدف اصلی یعنی پیشبرد اهداف کنگره برسیم.

در مورد انتخابات لژیون سردار امروز نیز، به مسافر بهمن (به عنوان نگهبان)، مسافرحسن (به عنوان دبیر) و مسافرعلی (به عنوان خزانه دار) بابت این مسئولیت‌های جدید تبریک می‌گویم. از تیم قبلی بابت تمام تلاش‌هایشان ممنونم و امیدوارم همه در این مسیر موفق باشند.

دستور جلسه امروز ما درباره «وادی ششم» است؛ یعنی اینکه چطور حکم عقل را در قالب یک «فرمانده» به طور کامل اجرا کنیم. در این وادی یاد می‌گیریم که عقل در مسیر تکامل، مانند ماشینی است که تابع قوانین است، اما روح با لطافتی خاص، تابع قوانین درونی خود است. با این حال، عقل نقش هدایت‌گر روح را بر عهده دارد و یکی از مهم‌ترین ابزارهای ما برای رسیدن به تکامل است.

حالا سوال اینجاست: چطور می‌توانیم به «فرمان عقل» نزدیک شویم؟ پاسخ در «مثلث دانایی» نهفته است: تفکر، آموزش و تجربه. ما باید با این سه رکن به سمت ارزش‌ها و کارهای نیک حرکت کنیم. هدف نهایی ما رسیدن به مفهوم «شوشود» است؛ یعنی در دنیای فیزیکی، آنچه اراده می‌کنیم و می‌گوییم، دقیقاً همان چیزی باشد که انجام می‌دهیم. درست همان‌گونه که خداوند با اراده خود پدیده‌ها را مدیریت می‌کند، ما نیز باید یاد بگیریم که میان اراده و عمل خود، وحدت ایجاد کنیم.بسیاری از ما تصور می‌کنیم رسیدن به سطح بالای آگاهی یا «فرمان فکر و عقل»، تنها با انجام کارهای بزرگ و خارق‌العاده میسر است؛ اما حقیقت این است که مسیر عقلانیت از دل ساده‌ترین مسئولیت‌های روزمره می‌گذرد.

وقتی می‌گوییم کسی به «فرمان فکر و عقل» رسیده است، منظور این نیست که او حتماً کار علمی یا فلسفی بزرگی انجام داده؛ بلکه منظور این است که او بر مدیریت زندگی روزمره خود مسلط شده است. رسیدن به فرمان عقل یعنی:

انضباط در زمان: اگر قرار است جمعه ساعت ۶ صبح در پارک باشم، بایدباشم ساعت ۴:۴۵ نیز در شعبه حضور داشته باشم؛ باید باشم نوشتن دقیق سی دی ها و رسیدن سر وقت، اولین گام‌های من برای رسیدن به فرمان عقل است.

اگر می‌بینم سطل زباله پر شده و با خود می‌گویم «ولش کن، فردا خالی می‌کنم»، یعنی هنوز به فرمان عقل نرسیده‌ایم. اگر می‌بینم شیر خانه شش ماه است که چکه می‌کند و نادیده‌اش می‌گیرم، یعنی هنوز به فرمان فکر و عقل نرسیده‌ایم. اما اگر بلافاصله برای درست کردن آن اقدام کنم، یعنی به سمت فرمان عقل حرکت می‌کنم.

تعادل در زندگی: به موقع خوابیدن، به موقع بیدار شدن، رسیدن به موقع به سر کار، رسیدگی به خانواده و حتی رسیدن به موقع به تفریحات شخصی، همگی نشانه‌های تسلط بر فرمان عقل هستند.

در آموزه‌ها آمده است که «عقل مانند خورشید است که نور خود را بر هستی و نیستی می‌تاباند». عقلِ کل مانند خورشیدی است که نورش را به تک‌تک خانه‌ها می‌رساند.

مسیر زندگی ما دو سوی متفاوت دارد:

حرکت به سمت ارزش‌ها: با حرکت به این سمت، مورد حمایت و هدایت قرار می‌گیریم و نور بیشتری به زندگی‌مان می‌تابد که نتیجه آن «آرامش» است.

حرکت به سمت ضد ارزش‌ها: با حرکت به این سمت، روزنه ورود نور به زندگی‌مان کمتر می‌شود.

ضد ارزش‌ها، مجموعه‌ای از رفتارهای آسیب‌زا هستند؛ از جمله دروغ گفتن، مصرف مواد، سیگار کشیدن و هر قانونی که برای حفظ سلامت ما وضع شده است. ما ده‌ها قانون داریم که باید به آرامی از آن‌ها دوری کنیم.

چرا گاهی از مسیر خارج می‌شویم؟ پاسخ در تقابل «عقل» و «نفس» است. «نفس» نیرویی زیرک در مقابل عقل است که می‌خواهد ما را در وضعیت «امنیت کاذب» نگه دارد. نفس با فریب می‌گوید: «اشکالی ندارد اگر دیر به شعبه برسی»، «ول کن، الان وقتش نیست»، یا «برو مواد مصرف کن». نفس می‌خواهد ما را از فرمان عقل دور کند تا در چرخه مشکلات، بی‌پولی، بیکاری و گرفتاری‌ها گرفتار بمانیم.

برای اینکه به آرامش برسیم و به فرمان عقل نزدیک شویم، باید همواره در وضعیت «آموزش، تزکیه و پالایش» باشیم. ما باید با شناسایی تدریجی ضد ارزش‌ها و دوری از آن‌ها، خود را به سمت ارزش‌ها سوق دهیم تا بتوانیم کارهایمان را درست انجام دهیم و به روشناییِ آرامش برسیم.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، از همگی شما سپاسگزارم

تایپ :مسافر میثم خدمتگزار سایت 

ویراستاری و ارسال:مسافر حسن خدمتگزار سایت 

عکس: مسافر علی