سکوت ذهن؛ آغاز مسیر شناخت و تحقق خواسته ها

خلاصه سخنان راهنمای محترم ویلیام وایت مسافر کیان:
در ابتدا می‌خواهم یک تمرین ساده را با هم انجام دهیم. زمانی که خواسته خود را مطرح می‌کنیم، برای چند لحظه سکوت کنیم و تلاش کنیم به هیچ  فکر کنیم. برای مثال، ۱۴ ثانیه چشم‌ها را ببندیم و ذهن خود را از هرگونه فکر و خواسته‌ای خالی کنیم.
شاید در نگاه اول این کار ساده به نظر برسد، اما وقتی انسان می‌خواهد واقعاً به هیچ فکر کند، متوجه می‌شود که ذهن دائماً در حال تولید افکار و تصاویر مختلف است. این حالت تا حدودی شبیه لحظه‌ای است که انسان می‌خواهد به خواب برود؛ لحظه‌ای که از زمان و مکان فاصله می‌گیرد و ذهن آرام‌تر می‌شود.
در اینجا مفهوم لامکان و لازمان مطرح می‌شود. خداوند را لامکان و لازمان می‌دانیم؛ یعنی محدود به زمان و مکان نیست. در این حالت، انسان تلاش می‌کند برای لحظاتی از هیاهوی ذهن فاصله بگیرد و به سکوت و آرامش درونی برسد.
سکوت فقط به معنای صحبت نکردن و بسته بودن لب‌ها نیست؛ سکوت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که ذهن نیز آرام شود. وقتی ذهن از افکار پراکنده فاصله می‌گیرد و انسان به نوعی سکون و آرامش می‌رسد، می‌تواند خواسته واقعی خود را بهتر بشناسد.
مولانا می‌گوید:
دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ
ای هیچ، برای هیچ، بر هیچ مپیچ
وقتی انسان به این سکوت و آرامش می‌رسد، می‌تواند خواسته خود را با وضوح بیشتری در ذهن و قلب خود ترسیم کند. در چنین شرایطی، به جای اینکه دائماً روی چیزی که نمی‌خواهیم تمرکز کنیم، باید خواسته مطلوب خود را ببینیم و آن را در ذهن خود به تصویر بکشیم.
برای مثال، اگر فردی می‌خواهد سیگار را کنار بگذارد، بهتر است تمام تمرکز خود را روی جمله «نمی‌خواهم سیگار بکشم» قرار ندهد؛ بلکه باید تصویر سلامتی، آرامش و زندگی سالم را در ذهن و قلب خود ایجاد کند.
خواسته باید به شکلی باشد که انسان آن را در درون خود احساس و تجسم کند. وقتی خواسته از اعماق وجود شکل بگیرد و ذهن و قلب در یک مسیر قرار بگیرند، حرکت انسان نیز هدفمندتر خواهد شد.
بنابراین، گاهی لازم است از هیاهوی ذهن فاصله بگیریم، به سکوت برسیم و سپس خواسته واقعی خود را در ذهن و قلبمان شکل دهیم. این سکوت می‌تواند فرصتی باشد برای اینکه انسان خواسته خود را بهتر ببیند و مسیر رسیدن به آن را پیدا کند.
از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، سپاسگزارم.
سایت نمایندگی پردیس