عقل خیر مطلق است

پنجمین جلسه از دوره سوم کارگاه های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی پاسارگاد شیراز به استادی همسفر فاطمه سادات، نگهبانی همسفر مریم، دبیری همسفر معصومه با دستور «وادی ششم (حکم عقل را در قالب فرمانده کاملاً اجرا نمائیم) و تأثیر آن روی من» در روز‌ دوشنبه ۲۶ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ضمن سپاسگزاری و تشکر از محضر پروردگار، به خاطر این مکان مقدس و همچنین سپاس از آقای مهندس و خانواده محترمشان که بنیان‌گذار این مکان مقدس بودند. تشکر می‌کنم از دبیر، نگهبان، ایجنت، مرزبانان و راهنما همسفر فاطمه که این فرصت را برای خدمت کردن به من دادند. پیشاپیش هفته دیده‌بان را به تمام خدمتگزارانی که از جان و دل مایه می‌گذارند، تبریک عرض می‌کنم. امیدوارم بتوانیم در کنار یکدیگر جشن خوبی برای این عزیزان برگزار کنیم؛ اما وادی ششم و تأثیر آن بر روی من: «حکم عقل را در قالب فرمانده، کاملاً اجرا نماییم.»

وقتی خداوند انسان را آفرید، نعمت بزرگ عقل را به او بخشید؛ هدیه‌ای گران‌بها که در وجود انسان نهاد تا در این بُعد خاکی، هر زمان که به کمک نیاز داشت، بتواند از آن بهره بگیرد. عقل، این فَرّ ایزدی و این نشان جلال خداوند در وجود ما انسان‌ها، نماد قدرت خداوند است. عقل با مهربانی، همیشه ما را راهنمایی می‌کند. عقل خیر مطلق است؛ به شرط آنکه اطلاعات درست به آن برسد. برای رسیدن به سعادت و خوشبختی، باید تسلیم فرمان‌های عقل باشیم. عقل در وجود ماست و در مقابل آن، نفسِ سرکشِ اماره قرار دارد. این دو، همیشه در حال جدال هستند. در گفت‌وگوی درونی، عقل با مهربانی و درایت، ما را به انجام امور خیر دعوت می‌کند؛ اما نفس اماره ما را به سمت ضدارزش‌ها می‌کشاند.

نفس اماره، ضدارزش‌ها را بسیار زیبا جلوه می‌دهد و انسان را با وسوسه، تشویق و ترغیب می‌کند تا دست به انجام اعمال نادرست بزند؛ اما عقل با مهربانی وارد عمل می‌شود و انسان را نصیحت می‌کند و حتی نمونه‌هایی را برای او مثال می‌زند: «ببین فلانی به این راه خطا رفت، سرانجامش چه شد؟ نابودی و هلاکت. تو به این راه نرو، این کار را انجام نده.» عقل با مهربانی می‌خواهد راه را از بیراهه به ما انسان‌ها نشان دهد. عقل، چراغی است که زندگی من را روشن می‌کند. عقل می‌گوید: دروغ نگو، غیبت نکن، تجسس نکن، حرص و طمع نداشته باش، متواضع باش و در نهایت، همیشه خودت را در محضر خداوند ببین و خداوند را گواه اعمال خود بدان.

اگر من به این درجه از اجرای فرمان عقل برسم؛ یعنی در مسیر رسیدن به مرحله نفس مطمئنه قدم گذاشته‌ام. دیگر حاضر نمی‌شوم با چشمانم گناهی ببینم، با زبانم سخن نادرستی بگویم، با دستانم عمل ناشایستی انجام دهم و یا قدمی بردارم، مگر در جهت رضای خداوند. آن زمان است که به درجه‌ای می‌رسم که تمام هستی با من هم‌قدم می‌شود. عقل به من فرمان می‌دهد و من با او همگام می‌شوم. آن‌گاه هستی در خدمت انسان قرار می‌گیرد. عقل بر شهر وجود من فرمانروایی می‌کند و من نیز بر وجود خودم مسلط می‌شوم. آن زمان است که خداوند را در وجودم می‌بینم و به مقام خلیفه‌الله نزدیک می‌شوم.

من به عظمت خداوند در وجودم می‌رسم. خداوند را با نگاهم در هستی می‌بینم. کلامم خدایی می‌شود و زبانم جز برای رضای خدا نمی‌چرخد. دستانم یداللهی می‌شود و قدم‌هایم جز در صراط مستقیم حرکت نمی‌کنند. وجودم نور می‌شود و در پی نور حرکت می‌کنم. به وقت مرگ، ستاره‌ای می‌شوم در کهکشان‌ها و تا ابد می‌درخشم. یادم در میان زمینیان به خیر خواهد بود؛ چرا که همیشه در کارهای خیر قدم برداشته‌ام و نامی نیک از من به یادگار خواهد ماند و همه از من به نیکی یاد خواهند کرد.

از خداوند می‌خواهم که ما را همانند کسانی قرار دهد که خداوند در کتابش از آنان یاد می‌کند و بر آنان درود می‌فرستد. خوشا به حال کسانی که خداوند آنان را یاد کند. «سلام و درود خدا بر روزی که به دنیا آمدم، روزی که از دنیا می‌روم و روزی که مبعوث می‌شوم.» اما لژیون سردار و وادی ششم: عقل حکم می‌کند همان‌گونه که دیگران همت کردند و چراغ این مکان مقدس را برای ما روشن کردند، ما هم همت کنیم، دست در دست هم بدهیم و این چراغ را برای آیندگان روشن نگه داریم. دیگران کاشتند و ما خوردیم؛ ما بکاریم تا دیگران بخورند. مطمئناً هر قدمی که در لژیون سردار برمی‌داریم، ابتدا خیر و برکتش متوجه خودمان و خانواده‌هایمان می‌شود؛ بنابراین دوستان، بیایید دست در دست هم دهیم و با مهر، شعبه خویش را آباد کنیم.

مرزبان کشیک: همسفر سارا
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سارا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی پاسارگاد