اگر من آموزش می‌گرفتم به سمت مواد مخدر نمی‌رفتم

پنجمین جلسه از دور سی‌ام کارگاه‌های آموزش عمومی کنگره۶۰ نماینگی باباطاهر همدان با استادی راهنمای محترم مسافر عبدالله، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر علی با دستور جلسه (وادی پنجم و تاثیر آن روی من) روز سه‌شنبه ۲۳ تير ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان عبدالله هستم یک مسافر؛ خداوند را شاکرم که اجازه داد بار دیگر در این جایگاه حاظر باشم و از شما آموزش بگیرم. درود می‌فرستم خدمت نگهبان کنگره مهندس عزیز و خانواده محترمتان و تشکر خود را از راهنمای گرانقدرم آقا محمود اسماعیلی ابراز میدارم.

اما در مورد دستور جلسه وادی پنجم: در کنگره ۶۰ برای رسیدن به تعادل و جهان‌بینی من فکر میکنم مهمترین چیز فراگرفتن ۱۴ وادی کتاب عشق است. به نظر من ۱۴ پله عرفانی است، که هر کس بتواند آن را طی کند، برای کافی و مفید است. به نظر من ۱۴ پله عرفانی است، که هر کس بتواند اولین پله رو طی کنه واقعا برای اون شخص کافیست. وادی تفکر که با تفکر ساختارها آغاز می‌شود. شاید مشکل من در تفکر و اندیشه بود که دچار مشکل اعتیاد شدم. در این وادی ما تفکر اندیشه و افکار مون رو به فعل تبدیل میکنیم. در این وادی آمده که انسان در سه جهان زندگی می‌کند. جهان خاکی، جهان خواب و جهان ذهن است. من به این اعتقاد دارم که انسان بیشترین زمان حیات خود را در جهان ذهن سپری می‌کند. همین الان که ما در جلسه هستیم، افکار مون در جهان های دیگه سیر می‌کند. جهان ذهن خیلی وسیع است. همین دلیل اینکه که داخل جهان ما چه می‌گذرد و ما بتوانیم این افکار را به اجرا در بیاوریم. برای به اجرا در آوردنش باز هم کار سختی در پیش داریم. اما وادی پنجم این معادله را آسانتر کرده. اگه من آموزش می‌گرفتم، به سمت مواد مخدر نمی‌رفتم. همانطور که مهندس می‌گوید؛ بیشترین رنج بشر از دانش‌های کشف نشده است. نقشه راه تعیین شده و باید حرمت کرد. اما در این مسیر باید تمرین و مهارت داشته باشیم. در هر کاری باید برنامه داشته باشیم، که این برنامه رو وادی پنجم برای ما ترسیم کرده است. گفته اگه امروز مشکلاتی داری و با مسائلی دست به گریبان هستی چند پله برای ما ترسیم کرده است. 

اولین پله بازگشت از ضد ارزش ها است. می‌خواهم این کار را بکنم ولی نمی‌توانم. شاعر میگه : ( سبحه بر کف، توبه بر لب دل پر از شوق گناه ## معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما )

دلم میخواد ضد ارزش انجام بدم اما نمیتونم. این باید مشخص بشه که می‌خواهم حرکت انجام بدم یا نمیخواهم. حرکت رو شروع کنم می‌خواهم از ضد ارزش‌ها دوری کنم یا نمیخواهم. 

پله بعدی قناعت است. یکی از مشکلات سفر اولی امکان داره مسایل مالی باشه. باید از کمترین امکانات بیشترین بهره را ببریم. این مسئله برای من که می‌خواهم از تاریکی به سمت روشنایی عبور کنم الزامیست. امیدوارم خداوند در این مسیر ما رو یاری کند. پله بعدی صبر است. ما در صبر باید صبر بکنیم. پله بعدی توکل است. باید به خدا توکل کنیم و کارهای خودمون رو هم محکم و پرتوان انجام بدهیم. پله بعدی رضا است. در هر مرحله باید راضی باشیم به رضای خداوند. بعد از آن تسلیم بودن در برابر قدرت مطلق است که جایگاه خاصی دارد. متشکرم که به حرفهای من گوش دادید.

تایپ: مسافر سعید(لژیون مرزبانی) مرزبان خبری

عکس: مسافر محمد(لژیون پنجم) خدمتگزار سایت 

تنظیم و ارسال: مسافر محمدرضا(لژیون سوم) نگهبان سایت باباطاهر همدان