در این سیدی با مفهوم معرفت، عمل سالم و عدالت هم بیشتر آشنا شدم، فهمیدم که فقط نیت خوب داشتن کافی نیست؛ گاهی ممکن است انسان قصد کمک به دیگری را داشته باشد؛ اما چون آگاهی کافی ندارد، نتیجه کارش خوب از آب درنیاید؛ پس برای انجام یک کار درست باید قبل از هر چیز شناخت و آگاهی داشته باشیم. به نظر من عمل سالم، یعنی کاری را انجام دهیم که هم نیت خوبی داشته باشد و هم نتیجه آن بهدرستی بررسی شده باشد. ممکن است کاری از نظر ظاهری خوب باشد؛ اما در نهایت باعث آسیب به خودمان یا شخص دیگری شود.
بنابراین نمیتوانیم فقط با گفتن این که «من نیت خوبی داشتم»، کار خودمان را درست بدانیم. مثلاً اگر کسی از روی دلسوزی به فردی پول بدهد، ممکن است تصور کند کار بسیار خوبی انجام داده است؛ اما اگر آن پول باعث شود آن فرد دوباره به سمت مواد برود، آیا واقعاً کمک کردهایم؟ اینجاست که تفاوت بین عمل نیک و عمل سالم را بهتر میتوان فهمید. عمل سالم نیاز به تفکر، شناخت و آگاهی دارد؛ یعنی قبل از انجام هر کاری، باید کمی فکر کنیم و نتیجه آن را بسنجیم. در زندگی خودم هم بارها متوجه شدهام که عجله کردن و بدون فکر تصمیم گرفتن، میتواند باعث ایجاد مشکل شود. گاهی فکر میکنیم چون قصد بدی نداریم؛ پس حتماً کارمان درست است. درصورتیکه ممکن است نتیجه کار ما، چیز دیگری باشد. بههمیندلیل آموزش در کنگره، برای من اهمیت زیادی پیدا کرده است.
آموزش باعث میشود، نگاه انسان تغییر کند. وقتی نگاه ما تغییر کند، رفتارمان هم کمکم تغییر خواهد کرد. و وقتی رفتارمان تغییر کند، نتیجهای که از زندگی میگیریم نیز تغییر میکند. من فکر میکنم عدالت از درون خود انسان شروع میشود؛ اگر در درون خودم، تعادل نداشته باشم، نمیتوانم انتظار داشته باشم بیرون از خودم، همه چیز عادلانه باشد؛ باید یاد بگیرم بین عقل، نفس و جسم خودم تعادل ایجاد کنم. همچنین یاد بگیرم قبل از قضاوت کردن دیگران، کمی به رفتار و عملکرد خودم نگاه کنم. خیلی وقتها ما دیگران را قضاوت میکنیم، بدون اینکه شرایط و دلیل رفتارشان را بدانیم؛ اما وقتی آموزش میبینیم، متوجه میشویم که قضاوت کردن، کار سادهای نیست.
هر انسانی مسیر و شرایط خاص خودش را دارد. پذیرفتن مسئولیت کارهای خودم هم، یکی از چیزهایی است که برای رسیدن به عدالت، لازم میدانم؛ اگر اشتباهی کردم، بهجای اینکه همیشه دنبال مقصر بیرونی باشم؛ باید ببینم سهم خودم در آن اتفاق چه بوده است ؛ اگر کوتاهی کردم؛ باید آن را بپذیرم و برای جبرانش تلاش کنم، بنابراین عدالت به این معنا نیست که همیشه همه چیز مطابق خواسته من پیش برود. عدالت یعنی نتیجه طبیعی انتخابها و عملکردهای خودم را بپذیرم؛ اگر بذر خوبی بکارم، انتظار دارم نتیجه خوبی بگیرم و اگر در مسیر اشتباه حرکت کنم؛ باید مسئولیت نتیجه آن را هم بپذیرم.
در سیدی عدالت، متوجه شدم که رسیدن به عدالت، یکباره اتفاق نمیافتد. این مسیر از معرفت شروع میشود. معرفت یعنی شناخت و آگاهی پیدا کردن. بعد از معرفت باید بتوانیم دانستههای خودمان را در زندگی بهکار بگیریم؛ یعنی آموزش فقط درحد حرف و اطلاعات باقی نماند؛ وقتی آموزش را کاربردی کنیم و در جهت درست از آن استفاده کنیم، به عمل سالم نزدیک میشویم. و در ادامه، نتیجه این مسیر میتواند رسیدن به عدالت باشد. من عدالت را فقط یک کلمه نمیبینم؛ بلکه آن را نتیجه یک مسیر میدانم. مسیری که با شناخت و آموزش آغاز میشود و با عمل سالم ادامه پیدا میکند.
درنتیجه انسان یاد میگیرد، جایگاه واقعی خودش و دیگران را بهتر بشناسد. این سیدی به من یادآوری کرد که برای بهتر شدن زندگیام، نباید همیشه منتظر تغییر دیگران باشم؛ باید از خودم شروع کنم. آموزش بگیرم، تفکر کنم، مسئولیتپذیر باشم و در انجام کارها عجله نکنم؛ اگر بتوانم این موارد را در زندگی خودم کاربردی کنم؛ میتوانم مفهوم عدالت را بیشتر درک کنم. امیدوارم بتوانم آموزشهای این سیدی را فقط در حد یک برداشت یا نوشته باقی نگذارم و در زندگیام به کار بگیرم. ارزش واقعی آموزش، زمانی مشخص میشود که بتوانیم آن را در رفتار و زندگی خودمان نشان بدهیم و این همان مسیری است که میتواند انسان را از معرفت به عمل سالم و در نهایت به عدالت برساند.
منبع: سیدی عدالت در کنگره۶۰
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه
رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون سوم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
50