عدالت در کنگره 60 با خدمت کردن اجرا میشود

هفتمین جلسه از دور شصتم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پارک لاله به استادی راهنمای محترم مسافر علی و نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر احمد روز سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ با دستور جلسه《عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟》راس ساعت ۶:۰۰ صبح آغاز به کار کرد.

ممنونم، موفق باشید.

سلام دوستان، علی هستم، مسافر.

صبح همگی بخیر. ان‌شاءالله روز خوب و پرانرژی‌ای را آغاز کرده باشید.

خدا را شکر می‌کنم که یک روز دیگر در کنگره و در کنار شما دوستان، به‌خصوص در جلسات صبحگاهی پارک لاله هستم.

من از ابتدای سفرم، مانند بعضی از دوستان سفر اولی که امروز در این جلسه حضور دارند، توانستم از انرژی و آموزش‌های پارک لاله استفاده کنم. امروز، بعد از حدود ۱۰ یا ۱۱ سال حضور در کنگره و نزدیک به ۹ سال رهایی، هنوز وقتی قرار است به پارک لاله بیایم و خدمت کنم، استرس دارم. به نظر من این می‌تواند نشانه خوبی باشد؛ یعنی انسان هنوز برای مسیری که انتخاب کرده ارزش و اهمیت قائل است.

می‌خواهم این موضوع را به دستور جلسه «عدالت» ارتباط بدهم. من بارها شاهد بوده‌ام که استاد امین جلسات صبحگاهی پارک لاله را مانند یک نسخه برای بعضی افراد تجویز می‌کنند؛ برای تنظیم خواب، حس و حال و حتی مشکلات جسمی. به بعضی افراد گفته می‌شود که باید هفته‌ای چند جلسه به پارک لاله بیایند.

این نشان می‌دهد که صرفاً کنگره‌ای شدن و پیدا کردن ایرادهای خودمان کافی نیست. یکی از تفاوت‌های افراد کنگره این است که به کمک آموزش‌ها راحت‌تر می‌توانند گره‌ها و مشکلات خود را پیدا کنند؛ اما مهم‌تر از پیدا کردن مشکل، برطرف کردن آن و حرکت به سمت پیشرفت است.

برای برطرف کردن مشکلات نیز باید زمان صرف کرد. همان‌طور که جناب مهندس می‌گویند، اگر بخواهید چیزی را در سه ماه به دست بیاورید، باید سبزی بکارید؛ برای چهار ماه باید خربزه بکارید؛ برای چند سال باید درخت بکارید. شناخت انسان و مسلط شدن بر خودش نیز ممکن است به اندازه یک عمر زمان نیاز داشته باشد.

مهم این نیست که ما چقدر فرصت داریم؛ مهم این است که تمام تلاش خود را انجام دهیم. اگر تمام تلاشتان را بکنید، همین تلاش شما را یک قدم جلوتر می‌برد.

خیلی از دوستانی که امروز اینجا هستند، برای حضور در پارک لاله و رسیدن به حال خوب، هزینه و تلاش کرده‌اند. انسان باید برای حال خوب خود بها پرداخت کند.

دستور جلسه «عدالت» نیز قرار نیست موضوعی پیچیده و عجیب باشد. عدالت در فلسفه، عرفان، معنویت، جامعه و حتی دادگاه و قضاوت، از جنبه‌های مختلف بررسی شده است. اما سؤال این است که چرا جناب مهندس موضوع عدالت و برابر بودن انسان‌ها را در دستور جلسات کنگره قرار داده‌اند؟

اگر به دستور جلسات با این نگاه توجه کنیم، متوجه می‌شویم که هدف آن‌ها این است که انسان را به خودش نشان دهند و کمک کنند هرکس شرایط خودش را بسنجد.

اینکه بگوییم هرکس بیشتر تلاش کند، نتیجه بیشتری می‌گیرد، موضوع روشنی است. در محیط کار نیز کسی که بیشتر تلاش می‌کند و توانایی بیشتری نشان می‌دهد، معمولاً مسئولیت بیشتری می‌گیرد. اما دستور جلسه باید برای هر فرد شخصی‌سازی شود؛ یعنی هرکس ببیند امروز خودش چه چیزی نیاز دارد.

ممکن است یک روز نیاز من این باشد که چند جلسه در هفته به پارک لاله بیایم و روز دیگری لازم باشد بیشتر در شعبه خدمت کنم. در کنگره، خدمت برای سود شخصی نیست؛ خدمت فرصتی است برای رشد خود انسان.

به نظر من، بر اساس چیزی که از رفتار و حرکت راهنمایم و آموزش‌های کنگره یاد گرفته‌ام، عدالت در کنگره با خدمت کردن اجرا می‌شود و خودش را نشان می‌دهد.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، ممنونم و امیدوارم از مشارکت دوستان استفاده کنیم.

ویراستاری: مسافر امید از نمایندگی ارتش
بارگذاری، عکس و ضبط: مسافر وحید از نمایندگی لوئی پاستور
تهیه شده در گروه مرزبانی سایت پارک لاله