سلام دوستان آزیتا هستم همسفر
از نظر فلسفی و اجتماعی، عدالت یعنی هر چیزی را در جای خودش قرار دادن و هر حقی را به صاحبش دادن؛ اما اینکه به همه افراد دقیقا یک چیز بدهیم، عادلانه نیست، چون افراد تواناییها، نیازها و مسئولیتهای متفاوتی دارند. عدالت یعنی هر کس به اندازه شایستگیاش بهرهمند شود.
شیطان هم از پنج اصل دین، دو اصل را قبول نکرد که یکی از آنها عدالت خداوند بود؛ زیرا او در اینجا قیاس کرد، یعنی خود را برتر از انسان دانست و از فرمان الهی سرپیچی کرد.
حال در کنگره اگر بپرسیم آیا در کنگره همه برابرند؟ همه در جواب میگوییم خیر. البته در استفاده از امکانات کنگره، همه برابرند؛ مثل آموزش دیدن و استفاده از امکانات کنگره و غیره. ولی باید این موضوع شفاف شود که چرا برابر نیستند؟
افراد دو دسته هستند: دستهای میگویند «چطور خدمت کنم؟» و دسته دوم میگویند «در ازای این خدمت چی گیر من میاد؟» دسته دوم همیشه طلبکارند و فکر میکنند مشکل از بیرون است. اما وقتی انسانی فکر میکند مشکل از بیرون خودش است، هیچوقت سراغ اصلاح رفتار خودش نمیرود و این یعنی تغییر شروع نمیشود.
نیروهای تاریکی به بعضیها اجازه رهایی نمیدهند و به بعضی اجازه خدمت نمیدهند، زیرا آنها اسیر این نیروها هستند و همیشه منفی و ناامید باقی میمانند.پس بهتر است از آدمهای منفی دوری کنیم، چون برای هر راهحل، یک مشکل دارند.
نویسنده: همسفر آزیتا رهجو راهنما همسفر زینب(لژیون یکم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
55