شرایط زندگی‌ام اتفاقی نیست این عدالت است

جلسه نهم از دور هشتم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی دماوند با استادی‌ راهنما احمد نگهبانی مسافر خسرو و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه «عدالت، آیا در کنگره ۶۰ همه با هم برابرند؟» شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم که امروز توفیق حضور در این جایگاه را دارم و می‌توانم آموزش بگیرم و از نگهبان، دبیر و مرزبانان محترم و همه خدمت‌گزاران نمایندگی دماوند سپاسگزارم و دستور جلسه امروز عدالت است؛ موضوعی که همیشه برای من با نگاه به عظمت هستی معنا پیدا کرده است.

وقتی به هستی نگاه می‌کنم، می‌بینم میلیاردها کهکشان و منظومه وجود دارد و کره زمین تنها یک نقطه کوچک در این عظمت است و همین تکه سنگی که ما روی آن زندگی می‌کنیم با سرعت دقیق و حساب‌شده‌ای به دور خودش و خورشید می‌چرخد و فاصله‌اش با خورشید دقیق است و گرانش آن دقیق است و اگر هر کدام از این‌ها حتی کمی تغییر کند، حیات از بین می‌رود و خورشید، زمین، ستاره‌ها، جنگل‌ها و حتی موجودات ریز در اعماق اقیانوس مثل سیتوپلانکتون‌ها که ۵۰ درصد اکسیژن زمین را تولید می‌کنند همه در حال انجام کاری هستند تا این کره زمین حیات‌بخش باقی بماند.

وقتی به بدن خودم نگاه می‌کنم، می‌بینم ۳۸ هزار میلیارد سلول دارم؛ هر سلول یک شهر کامل است با نیروگاه و سیستم‌های دقیق چند برابر همین تعداد سلول، باکتری‌ها در بدن ما مشغول کارند و این نظم و دقت برای من یک پیام دارد: نیرویی برتر، یک قدرت مطلق، نظام‌دهنده این هستی است و هستی بر اساس تصادف شکل نگرفته؛ همه چیز بر مبنای نظم و عدالت در جای خود قرار دارد.

این نگاه به من می‌گوید که حال خوب یا بد من، جایگاه من در سفر اول یا دوم، شرایط زندگی‌ام هیچ‌کدام اتفاقی نیست و این همان عدالتی است که امروز درباره‌اش صحبت می‌کنیم و قبل از ورود به کنگره عدالت برای من یعنی برابری؛ اما کنگره و بنیان محترم  آقای مهندس مفاهیم را درست برای ما تعریف کردند و عدالت یعنی «هر چیز در جایگاه حق خودش باشد» این تعریف مسیر من را تغییر داد.

سال‌ها با خودم می‌گفتم چرا برادرم در خانواده احترام بیشتری دارد؟ چرا در محل کار جایگاه به دیگری داده می‌شود؟ چرا راهنما به یک رهجو انرژی بیشتری می‌گذارد؟ چرا من در خانواده مصرف‌کننده بودم؟ این‌ها چالش‌هایی بود که ذهنم را مشغول می‌کرد و حال مرا خراب می‌کرد، چون عدالت را با برابری اشتباه گرفته بودم.
در آموزش‌های کنگره فهمیدم اگر به برادرم احترام بیشتری گذاشته می‌شود دلیل دارد و کسی که مسئولیت‌پذیر است با کسی که مسئولیتش را انجام نمی‌دهد برابر نیست و در کنگره هم همین‌طور است رهجویی که دارویش را درست مصرف می‌کند با کسی که سفرش را بالا و پایین می‌کند برابر نیست و انرژی راهنما برای کسی است که مسئولیت‌پذیر است این عدالت است، نه برابری.

عدالت پیش‌نیاز دارد: معرفت، دانایی و عمل سالم و هر انسانی بر اساس سطح آگاهی‌اش انتخاب می‌کند اگر آگاهی پایین باشد انتخاب غلط است و اگر بالا باشد انتخاب درست و عمل ما یا سالم است یا ناسالم اما در هر دو حالت عدالت جاری می‌شود و نتیجه عمل ما به خودمان برمی‌گردد و جایگاه امروز من نتیجه انتخاب‌های گذشته من است و این عین عدالت است.
اگر این نکته را یاد بگیرم  زندگی برایم ساده‌تر می‌شود و یاد می‌گیرم به جای مقصر دانستن دیگران درون خودم را جست‌ وجو کنم و یاد می‌گیرم پالایش و تزکیه کنم و هدف کنگره رسیدن به تعادل است و تعادل مفهومی از عدالت دارد و برای رسیدن به تعادل باید به معرفت و عمل سالم برسم.

عمل سالم یعنی انتخاب درست که یعنی وقتی سر دوراهی هستم راه سخت اما درست را انتخاب کنم و وقتی بین گفتن یا نگفتن، غیبت کردن یا نکردن، قضاوت کردن یا نکردن قرار می‌گیرم انتخاب درست همان عمل صالح است و هر بار که درست انتخاب می‌کنم  یک قدم به تعادل نزدیک می‌شوم و حال من بهتر می‌شود و من احمد دائماً در حال انتخابم و هر انتخاب من عدالت را در زندگی‌ام جاری می‌کند. از توجه شما عزیزان سپاسگزارم.

تنظیم و ارسال: گروه سایت نمایندگی دماوند