خشتِ اول عدالت

امروز سه شنبه ١۴٠۵/٠۵/٢٠ جلسه چهاردهم از دوره هشتم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶٠ باهم برابرند؟ " به استادی راهنمای محترم مسافر پرویز، نگهبانی مسافر رامین و دبیری موقت مسافر اکبر ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد :
خدا را شکر می‌کنم که بعد از تعطیلات، با حس و حال خوب دوباره در اینجا حضور داریم. این دستور جلسه برای من تجربه‌ای نسبتاً جدید بود، اما حال خوبی داشتم و به واسطه کنگره توانستم درباره آن به شکل عملی فکر و تجربه کنم.

دستور جلسه «عدالت؛ آیا در کنگره افراد با هم برابرند یا نه؟» است. برای پاسخ به این سؤال، به نظرم باید کلاه خودمان را قاضی کنیم و ببینیم آیا واقعاً عمل را می‌فهمیم یا نه. عمل یعنی چه؟ چه کاری باید انجام بدهیم تا به تعادل برسیم؟ مفهوم «متوازن بودن» را قبلاً نمی‌دانستم و این علم را از کنگره یاد گرفتم. ما با چند نوع عمل روبه‌رو هستیم؛ عمل سالم، عمل نیک و عمل به ظاهر نیک.
مثلاً شخصی نیاز مالی دارد و از من می‌خواهد که ضامن او شوم، اما خودش اقساط را پرداخت نمی‌کند و در نهایت من می‌مانم و بدهی، پاسگاه و دادگاه. این کار در ظاهر یک عمل نیک است، اما ممکن است نتیجه سالمی نداشته باشد. یکی از همکاران من در سال ۱۳۸۲ از برادر همسرش در قبال ضمانت سفته و چک، ضمانت کرده بود. آن زمان از نظر ما این کار، عمل سالمی نبود؛ اما بعدها همین اتفاق برای من افتاد. من ضامن شدم و درگیر حدود ۵۰۰ میلیون تومان بدهی و ماجراهای پاسگاه و دادگاه شدم. آنجا بود که به این نتیجه رسیدم که شاید کاری که همکارم انجام داده بود، در آن شرایط، عمل سالم بوده است؛ چون برای قضاوت درباره یک عمل، فقط ظاهر آن را نباید دید، بلکه باید نتیجه و شرایط آن را هم در نظر گرفت.
ما در کنگره روش DST را آموزش می‌گیریم و یاد می‌گیریم که عمل سالم یعنی چه. ممکن است از نگاه فردی که بیرون از کنگره است، کسی که به کنگره می‌آید و شربت OT مصرف می‌کند، همچنان در حال مصرف مواد باشد؛ اما ما می‌دانیم که شربت اپیوم در کنگره برای درمان استفاده می‌شود و فرد طی ده ماه، با روش DST، به درمان و تعادل می‌رسد. بنابراین چیزی که در ظاهر ممکن است یک عمل به نظر برسد، وقتی با آگاهی و روش درست انجام شود، می‌تواند یک عمل سالم باشد.
خیلی‌ها در کنگره سفر کردند، به ده ماه رسیدند و به رهایی و درمان رسیدند؛ اما افرادی هم بودند که فقط یک ماه مانده به پایان سفر، کنگره را رها کردند و حال خوبی پیدا نکردند. چرا؟ چون نتیجه برای هر شخص متفاوت است و بستگی دارد که فرد تا چه اندازه قوانین و آموزش‌ها را بپذیرد و آن‌ها را در زندگی خودش به اجرا درآورد. اگر آموزش‌ها را فقط بشنویم ولی به آن‌ها عمل نکنیم، نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود. این همان مفهوم ضرب‌المثل معروف است که می‌گوید: «خشت اول گر نهد معمار کج، تا ثریا می‌رود دیوار کج.»
خیلی از کارهایی که ما انجام می‌دهیم، ممکن است در ظاهر ساده باشند، اما عمل سالم نباشند. من در لژیون خودم هم افرادی را دیدم که وظایفشان را انجام ندادند، آموزش‌ها را جدی نگرفتند و فقط به صورت ظاهری می‌گفتند «چشم». در نهایت حالشان خراب شد و از درمان خارج شدند. به نظر من اینجاست که مفهوم عدالت در کنگره ۶۰ خودش را نشان می‌دهد؛ هرکس بیشتر تلاش کند، آموزش‌ها را بگیرد و به آن‌ها عمل کند و در مسیر عمل سالم حرکت کند، به رهایی و حال خوش نزدیک‌تر خواهد شد.

یکی از دوستانم در کنگره می‌خواهد چاق شود، اما من خودم در گذشته زمانی که اضافه‌وزن داشتم، آرامش نداشتم و خواب خوبی هم نداشتم. با روش DST یاد گرفتم که وقتی فیزیولوژی و غدد شبه‌افیونی بدن به تدریج بازسازی می‌شوند، تغییراتی در جسم و ذهن انسان اتفاق می‌افتد و انسان می‌تواند به تعادل برسد و حالش بهتر شود.
در نهایت، اگر ما به عمل سالم توجه نکنیم و فقط آموزش‌ها را بشنویم، نمی‌توانیم از حال خوب برخوردار شویم. ان‌شاءالله بتوانیم با آگاهی، شناخت و عمل به آموزش‌های کنگره، به سمت ارزش‌ها حرکت کنیم و به حال خوب، تعادل و درک درست‌تری از عدالت در کنگره ۶۰ برسیم.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)