در کنگره60 هیچ نقطه ی مجهولی وجود ندارد، کنگره60در حرمت خودش، کامل توضیح داده است و کاملا عدالت را اجرا می کند.

جلسه نهم از دوره سی و چهارم سری کارگاه های آموزشی، عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی رودهن ویژه مسافران، با استادی مسافر تهمورث، نگهبانی مسافر قاسم و دبیری موقت مسافر بنیامین با دستور جلسه «عدالت آیا همه در کنگره با هم برابر اند  » در تاریخ دوشنبه نوزدهم مرداد ماه سال ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام طهمورث هستم یک مسافر، در رابطه با دستور جلسه، عدالت در کنگره چگونه برقرار می شود.
نام عدالت که به گوش من می خورد، به یاد ترازو می افتم، سلطان عدالت، پروردگار مطعال است که درشاهکار خلقت خود، در انسان همه چیز را به زوج آفرید مانند؛ ابرو، چشم، گوش و... بجز زبان که شاهکار خلقت خود را بر پیکرین خلقت تثبیت کند.
در کنگره60 هیچ نقطه ی مجهولی وجود ندارد، کنگره60در حرمت خودش، کامل توضیح داده است و کاملا عدالت را اجرا می کند،  فرقی برای کنگره نمی کند همه را به یک چشم می بیند و عدالت را بین تمام افراد کنگره اجرایی می کند.
زمانی که من درگیر تاریکی ها بودم، شب بعد از اوج نعشگی خودم، تصمیم های قشنگ برای فردا می گرفتم و صبح که می شد، مانند یک بادکنک پنچر می شدم، مواد مخدر افکار من را بر هم می زد،  که بلند شو مواد مصرف کن، نمیتوانستم به کار های دیگر زندگی ام رسیدگی کنم، چون توانایی انجام کاری را نداشتم، تمام زندگی من را مواد احاطه کرده بود، زمانی که من پیام سبز را از لا مکان دریافت کردم و وارد کنگره60 شدم، یک شخصی به نام مهندس حسین دژاکام، دست من را در دستان یک فرشته قرار داد وبه واسطه ی کنگره به من کمک کرد که از بند مواد مخدر رها شوم، آن فرشته همان راهنما است، راهنما ها فرشته هایی هستند که بر روی نفس مسافر کار می کنند تا آنها بتوانند به راحتی، مسئله ی کنگره و اعتیاد را درک کنند و از این مسیر به راحتی عبور کنند.
راهنمایی که جلسه ی کنگره را به مشکلات زندگی خودش ترجیح می دهد و  سر وقت در کنگره حاضر می شود،  یعنی عدالت را اجرا کرده است،
حالا وظیفه من مسافر چیست؟ راهنما که من را آرام آرام به حال خوب رساند و دستان من را در دستان خداوند نهاد، حالا وظیفه من بعد از رسیدن به درمان و حال خوب چیست؟ من باید در راستای آرمان های کنگره پیش بروم، آرمان های کنگره در سفر اول این است که قفل های زنگ زده نفسم را باز کنم، باید منیت را از بین ببرم، باید با زبانم مبارزه کنم و فرمان بردار مطیع راهنما باشم، اگر بخواهم پله های معرفت را بالا بروم، باید  صفت های نا پسند را ببخشم و صفت های خوب را جایگزین کنم.
این گونه نباشد که در طول روز اتفاقاتی از جمله بحث کردن با دیگران برایم اتفاق بیفتد و من یکباره از کوره در بروم و دچار خشم و منیت شوم، این برای یک مسافر در کنگره کار اشتباهی است، من باید بتوانم خشم خودم را مهار کنم و با آرامش برخورد کنم.



من که مسیر کنگره را انتخاب کرده ام و در راه الهی قرار گرفته ام، اگر بخواهم با آگاهی به مسیر تاریکی برگردم، مانند این است که سیلی به صورت خودم زده ام، اگر با آگاهی که در کنگره به من داده شده است به مسیر ضد ارزشی بازگردم، یعنی به سیستم الهی و کنگره و تمام افراد کنگره بی احترامی کرده ام و نا سپاسی خودم را به جای می آورم، چون زمانی که درگیر مواد و بدبختی بودم، آگاهی در رابطه با این مسیر را نداشتم، ولی حال که در مسیر کنگره قدم نهادم و به حال خوب، آگاهی و آرامش رسیدم، باید شکر گزار این سیستم باشم و سپاس گزار خداوند باشم و بتوانم به عنوان خدمت گزار آجری روی دیوار حق  بگذارم تا دیگرانی که درگیر اعتیاد هستند بتوانند از این مکان بهرمند شوند.
ممنونم که به صحبت های من توجه نمودین.

عکاس: مسافر منصور
تایپ و ویرایش: مسافر امید
تنظیم و ارسال: مسافر عرفان