وقتی در مسیر درمان هستیم، وارد فضایی میشویم که همه ما یک هدف مشترک داریم بهبودی و رسیدن به آرامش. اما اگر از درون به این سیستم نگاه کنیم میبینیم که هرچند همگی در یک مسیر حرکت میکنیم اما در جایگاهها و نقشهای بسیار متفاوتی قرار گرفتهایم اینجاست که یک سؤال مهم و بنیادین پیش میآید آیا در کنگره، همه افراد با هم برابرند؟ پاسخ به این سؤال نیازمند تفکیک میان دو مفهوم بسیار مهم است، حقهای انسانی و نقشهای خدمتی. ما در حقهای انسانی با هم برابریم، در کنگره۶۰ هیچکس بر دیگری برتری ندارد از نظر حقِ شنیده شدن، حقِ مورد احترام قرارگرفتن و حقِ دریافتکمک برای رسیدن به درمان و آرامش، همه ما با هم یکسانیم و فرقی نمیکند کسی تازه به کنگره وارد شده باشد یا سالها از دوران درمانش گذشته باشد همه ما در این فضا با عزت و کرامت هستیم و هیچکس حق ندارد دیگری را کوچک بشمارد یا از او چشمپوشی کند، اما ما در نقشها و جایگاههای خدمتی با هم تفاوت داریم.
اگر ادعا کنیم که نقش یک دیدهبان، اسیسانت یا راهنما با کسی که تنها چند ماه از درمانش گذشته است دقیقاً یکی است، درواقع در حال نادیده گرفتن فداکاریها و مسئولیتهای سنگین این عزیزان هستیم. کسانی که مسئولیت راهنمایی یک رهجو را برعهده گرفتهاند یا کسانی که به عنوان دیدهبان خدمت میکنند افرادی هستند که زحمتی مضاعف برای حفظ نظم، امنیت و هدایت جمع کشیدهاند این عزیزان بخش بزرگی از زمان، انرژی و تمرکز خود را وقف کردهاند تا این فضا برای ما امن، منظم و آرام باشد آنها مسئولیتهای سنگینی بر دوش دارند که با مسئولیت یک فرد عادی کاملاً متفاوت است. بنابراین عدالت در اینجا به معنای برابریِ مطلق و همسانسازیِ همه نیست.
اگر بخواهیم در یک سیستم به همه دقیقاً یک چیزِ یکسان بدهیم در واقع داریم بیعدالتی میکنیم. عدالت در کنگره، یعنی دادنِ هر چیز به جایگاهِ خودش. عدالت، یعنی در برخورد با نیازها تفاوت قائل شویم اگر یک فرد تازهوارد در بحران باشد عدالت این نیست که با او مانند یک فرد با ثبات رفتار شود بلکه عدالت، این است که توجه و حمایتِ بیشتری برای عبور از این مرحله به او تعلق بگیرد. عدالت، یعنی تشخیص نیازِ هر فرد و پاسخ دادن به آن نیازِ خاص. عدالت، یعنی در وزنِ مسئولیتها تفاوتها را بشناسیم در یک جمع اگر کسی مسئولیت حفظ نظم یا هدایت را برعهده گرفته است، او در واقع ستونِ جمع است عدالت، یعنی ما برای این ستونها، ارزش و اعتبارِ متناسب با جایگاهشان قائل باشیم.
اگر ما به کسی که تمام انرژیاش را صرفِ امنیتِ ما کرده همان برخوردی را بکنیم که با یک فردِ بدون مسئولیت میکنیم در واقع مرتکب بیعدالتی شدهایم عدالت، یعنی قدردانی از تفاوتِ وزنِ مسئولیتها عدالت، یعنی در فرصتها بر اساسِ تلاش و تعهد عمل کنیم. کسی که با فداکاری و انضباط نقشِ اسیسانت یا راهنما را ایفا میکند با کسی که فقط حضور دارد اما مسئولیتی نمیپذیرد در سطحِ امتیازاتِ معنوی و اجتماعیِ کنگره، متفاوت است و این تفاوت عینِ عدالت است. در نهایت عدالت در کنگره، یعنی ارزشگذاری درست، یعنی ما همه را در حقوق انسانی در یک سطح قرار دهیم تا کسی احساس حقارت نکند اما در نقشها، مسئولیتها و پاداشها، تفاوتها را بشناسیم و به آنها احترام بگذاریم تا کسی احساس بیارزشی نکند. وقتی عدالت را به این شکل درک کنیم کنگره از یک جمعِ ساده به یک سیستمِ منظم و قدرمند تبدیل میشود جایی که هر کس میداند جایگاهاش کجاست چقدر زحمت میکشد و چقدر برای جمع ارزشمند است.
مرزبان خبری: همسفر مینا
نویسنده مطلب: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر ماهرخ (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر ماهرخ (لژیون اول)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) دبیر سایت
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رازی
- تعداد بازدید از این مطلب :
54