عدالت یعنی شایستگی

دوازدهمین جلسه از دوره‌ پنجاه و هشتم کارگاه‌‌های آموزشـی عمومی کنگـره‌ ۶۰، نمایندگی حکیـم هیـدجی، با استادی  مسافر علی، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسـافر ابوالفضل با دستور جلسه‌‌ «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» روز یکشنبه ١٨ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ١٧:٠٠ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: سلام دوستان علی هستم، یک مسافر
در ابتدا تشکر می‌کنم از عزیزانی که نوشتارها را خواندند و همچنین از دبیر محترم، آقا ابوالفضل، بابت ارائه گزارش خوبشان.
اما در مورد دستور جلسه؛ قبل از اینکه درباره دستور جلسه صحبت کنم، دوست دارم کمی از حس و حال خودم بگویم.
این پانزده روزی که تعطیلات تابستانی بود، حقیقتاً دلتنگ تک‌تک عزیزان بودم و دلم برای کنگره خیلی تنگ شده بود. راهنمای محترمم همیشه می‌گویند: «بیرون از کنگره هیچ خبری نیست.» واقعاً هم همین‌طور است. هرچه هست، در همین جمع و در همین حلقه بهبودی است.
اما درباره دستور جلسه «عدالت و اینکه آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟»
وقتی به واژه‌های عدالت و برابری نگاه می‌کنیم، شاید در ظاهر شبیه هم باشند و فکر کنیم معنای یکسانی دارند، اما در واقع عدالت و برابری دو مقوله متفاوت هستند.
برابری یعنی همه را یکسان ببینیم، بدون اینکه تفاوتی در شرایط و عملکرد افراد در نظر بگیریم. اما عدالت یعنی هر چیزی در جای خودش قرار بگیرد و هرکس متناسب با تلاش، کوشش، پشتکار، مسئولیت‌پذیری و عملکرد خودش جایگاه و نتیجه دریافت کند.
در کنگره ۶۰ اگر بخواهیم از برابری مثال بزنیم، همه افراد در ابتدای ورود شرایط یکسانی دارند. وقتی یک تازه‌وارد وارد کنگره می‌شود، با آغوش باز از او استقبال می‌شود. راهنمای تازه‌واردین آموزش‌های لازم را به او می‌دهد و هیچ‌کس کاری به شغل، درآمد، تحصیلات، ماشین یا موقعیت اجتماعی او ندارد.
فقط یک اسم کوچک مطرح است و اینکه این انسان برای درمان اعتیاد وارد کنگره شده است.
بعد از مدتی، فرد با اختیار و حس خودش راهنمایش را انتخاب می‌کند. هیچ‌کس به او نمی‌گوید حتماً باید فلان راهنما را انتخاب کنی. در لژیون‌ها، آموزش‌ها و قوانین برای همه یکسان است. قرار نیست یک راهنما به خاطر یک رهجو قوانین را تغییر دهد یا مثلاً برای یک نفر زمان خصوصی بیشتری بگذارد.
قوانین برای همه یکسان اجرا می‌شود و این همان برابری است.
اما از یک جایی به بعد، عدالت خودش را نشان می‌دهد.
اینکه من به‌عنوان یک مسافر چه جایگاهی پیدا کنم، به عملکرد خودم بستگی دارد. آیا به‌موقع به کنگره می‌آیم؟ آیا دارویم را طبق برنامه مصرف می‌کنم؟ آیا در جلسات حضور دارم؟ آیا مشارکت می‌کنم؟ آیا حرمت‌ها را رعایت می‌کنم؟ آیا به پیشکسوتان احترام می‌گذارم؟ آیا آموزش‌ها را به عمل تبدیل می‌کنم؟
از اینجا به بعد دیگر عملکرد من تعیین‌کننده است.
بنابراین نمی‌توان گفت همه افراد در کنگره از نظر جایگاه و دانش و تجربه با هم برابر هستند. یک تازه‌وارد یا یک سفر اولی طبیعتاً با یک مرزبان یا کمک‌راهنما از نظر تجربه، دانش و مسئولیت برابر نیست.
آن راهنما یا مرزبان، مسیر بیشتری را طی کرده، فرمانبرداری کرده، آموزش گرفته، تلاش کرده، مسئولیت‌پذیر بوده و در مسیر صراط مستقیم حرکت کرده است. بنابراین طبیعی است که در جایگاه خدمتی متفاوتی قرار بگیرد.
به نظر من عدالت یعنی همین؛ اینکه هرکس بر اساس عملکرد و تلاش خودش در جایگاهی قرار بگیرد که شایسته آن است.
پس شاید همه ما در کنگره از نظر ارزش انسانی برابر باشیم، اما از نظر جایگاه، تجربه، دانش و مسئولیت یکسان نیستیم و این تفاوت، اگر بر اساس عملکرد و شایستگی باشد، عین عدالت است.
این برداشت من از دستور جلسه بود.
از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید تشکر می‌کنم.

تقدیر از مسئول امتحانات دوره قبل راهنمای محترم مسافر روح‌اله و معارفه مسئول امتحانات دوره جدید راهنمای محترم مسافر حمید

مرزبان کشیک: مسافر سعید

صدابردار: مسافر علی
تایپ و عکس: مسافر رسول
ثبت: مسافر مهدی

مسافران نمایندگی‌ حکیم هیدجی