چهارمین جلسه از دوره چهل و هفتم، کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی ابوریحان با استادی راهنمای تازه واردین مسافر مهدی، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر مجید، با دستور جلسه " عدالت ، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند ؟ " در روز شنبه 17 مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر؛ در مورد دستور جلسه: نظر شخصی من این است: از لحظهی ورود یک مسافرِ سفر اولی، همه در کنگره برابرند. خدمات به همه یکسان است؛ از نظر پذیرایی و امکانات و حمایتهای لازم در فصل سرما و گرما. چه راهنما باشید و چه سفر اولی، همه از مجموعه بهرهمند میشوند. اما بعد از کسب جایگاه و عدالت برای هر فرد، به کیفیت سفر او بستگی دارد. عدالت در اینجا به این معنا نیست که همه در یک نقطه باشند، بلکه به این معناست که هر کس بر اساس تلاش و آگاهیاش، جایگاهش را به دست آورد.
.jpg)
اگر کسی سفر اولی باشد اما طبق قوانین پیش نرود، خوابش درست نباشد یا دارو را سر ساعت میل نمیکند یا در مسیر دچار لغزش شود، در حالی که در ابتدا همه خدمات به او ارائه شده بود، او در نهایت از بقیه جا میماند. این بیعدالتی نیست؛ این نتیجهی انتخابهای خود اوست. بیرون از کنگره هم همین است؛ اگر درست عمل نکنید، در زندگی هم از بقیه جا میمانید. تجربهی شخصی من از آزمون و خطا: من در دورههای گذشته، با نگاهی سطحی به آموزشها مینگریستم. سال اول، با اعتمادبهنفس کاذبی فکر میکردم که برای شرکت در آزمونها راهنمایی فقط با علامت زدن روی صفحات میتوانم قبول شوم. کلاسها را جدی نگرفتم و فقط برای حضور در جلسه میآمدم. نتیجه این شد که در آزمونهای کمکراهنمایی قبول نشدم. آن زمان با خود میگفتم: این بیعدالتی است! اما وقتی به خودم آمدم، فهمیدم که من فقط داشتم خودم را گول میزدم و چیزی را تغییر نمیدادم. سال بعد، تصمیم گرفتم درست درس بخوانم و وقت بگذارم. و این بار، با تلاش و مطالعه، اجازه یافتم که در مسیر رشد باشم. دیدم که کسانی که شال نارنجی گرفتند، صد درصد تلاششان بیشتر از من بود و عدالت برقرار شد؛ آنها پاداش تلاششان را گرفتند و من هم با تلاش بیشتر، به دنبال جایگاه خود هستم. کنگره و لژیون سردار؛ بازتاب رفتار در بیرون از کنگره در جامعه هم باید شکل بگیرد از مال و ناموس دیگران باید چشم پوشی کرد و همه جا باید کنگرهای باشیم و فقط به لفظ نیست باید عمل کنیم، لژیون سردار لژیونی هست که واقعا بهت بال و پر میدهد، اجازه بخشش رو میدهد بخشش فقط مادی نیست اگر بخشش رو یاد بگیریم در خانواده یا جامعه وارد جرو بحث نمیشویم و گذر کردن از مسائل رو یاد میگیریم.
خلاصه نویسی مسافر منصور ل۱۸
عکس و ضبط صدا مسافر میلاد ل ۱۷
ویرایش و بارگذاری مسافر محمد ل ۵
مرزبان کشیک مسافرحمید
- تعداد بازدید از این مطلب :
99